Letersia bashkekohore shqiptare
Per Idlir Azisi
Kur Idliri filloi vite me pare punen e tij titanike per te sjelle Uliksin ne Shqiperi askush nuk do te besonte se do t'ia dilte. Shume vite me pas, ne momentin e madh, kur do merrte cmimin e madh per perkthimin me te mire te tij, njerezit do te kujtoheshin se Idlir Azizi dhe Zenit kishin kaluar nje mal, qe deri me atehere pak kush e kishte kaluar ne Shqiperi. Cfare do bente me tej Idliri? E gjeti vete pergjigjen. I eshte kushtuar publicistikes dhe here pas here eshte i pranishem ne median shqiptare. Se fundi dhe me botime te zhanreve te ndryshme, qe hapin nje dritare interesante per zhvillimet e sotme shqiptare.
Ne nje interviste te diteve te fundit do te shprehej: "Imre Kertezs thekson me te drejte qe shoqerite e ish Lindjes nuk guxojne mjaft te reflektojne mbi te shkuaren e tyre te perbashket. Mendoj se kjo eshte e dukshme: ruset kenaqen duke evokuar numrin e tyre popullsise dhe here-here te shkuaren staliniste per t'i bere "karshillek" Perendimit. Polaket kenaqen duke mallkuar ruset qe ua "hodhen" komunizmin persiper, meqe kane pasur nje pape ne Vatikan. Dhe ne ne Shqiperi mjaftohemi tashme vetem me bezdine serbe, duke atribuar vetem nje emer te pervecem per cdo gje qe lidhet me ish komunizmin te ne, e duke evokuar patetikisht soj soj legjendarizmash sa here perballemi me deficitin tone mendor e shoqeror ne epoken e sotme. Ligjerimi i ketyre kater "historianeve" femra, te ngjashme, besoj, me ato te Filozofise ne buduar, vetem sa e peshtyn kete histori, duke perdorur tekniken e telefonit te prishur, te fjales se qarkulluar. Sepse tek e fundit, e gjithe dija eshte vec nje pasuri e transmetuar, ne levizje: mesazhe te kapura, te interpretuara e te keqkuptuara, si kudo e si ne cdo kohe. Por ama mbetet gjithmone edhe emancipimi, ne fund", thote ai...
*****/*
Kur Idliri filloi vite me pare punen e tij titanike per te sjelle Uliksin ne Shqiperi askush nuk do te besonte se do t'ia dilte. Shume vite me pas, ne momentin e madh, kur do merrte cmimin e madh per perkthimin me te mire te tij, njerezit do te kujtoheshin se Idlir Azizi dhe Zenit kishin kaluar nje mal, qe deri me atehere pak kush e kishte kaluar ne Shqiperi. Cfare do bente me tej Idliri? E gjeti vete pergjigjen. I eshte kushtuar publicistikes dhe here pas here eshte i pranishem ne median shqiptare. Se fundi dhe me botime te zhanreve te ndryshme, qe hapin nje dritare interesante per zhvillimet e sotme shqiptare.
Ne nje interviste te diteve te fundit do te shprehej: "Imre Kertezs thekson me te drejte qe shoqerite e ish Lindjes nuk guxojne mjaft te reflektojne mbi te shkuaren e tyre te perbashket. Mendoj se kjo eshte e dukshme: ruset kenaqen duke evokuar numrin e tyre popullsise dhe here-here te shkuaren staliniste per t'i bere "karshillek" Perendimit. Polaket kenaqen duke mallkuar ruset qe ua "hodhen" komunizmin persiper, meqe kane pasur nje pape ne Vatikan. Dhe ne ne Shqiperi mjaftohemi tashme vetem me bezdine serbe, duke atribuar vetem nje emer te pervecem per cdo gje qe lidhet me ish komunizmin te ne, e duke evokuar patetikisht soj soj legjendarizmash sa here perballemi me deficitin tone mendor e shoqeror ne epoken e sotme. Ligjerimi i ketyre kater "historianeve" femra, te ngjashme, besoj, me ato te Filozofise ne buduar, vetem sa e peshtyn kete histori, duke perdorur tekniken e telefonit te prishur, te fjales se qarkulluar. Sepse tek e fundit, e gjithe dija eshte vec nje pasuri e transmetuar, ne levizje: mesazhe te kapura, te interpretuara e te keqkuptuara, si kudo e si ne cdo kohe. Por ama mbetet gjithmone edhe emancipimi, ne fund", thote ai...
*****/*