Lutja e invalidit t lufts
I nderuar Ahmeti, Thai, Vejseli!
E di q ndoshta nuk do t keni koh pr t lexuar kto fjal t mija por, sidoqoft, po i shkruaj. Nuk pres ndonj gj nga kjo letr, thjesht dua t shpreh dhimbjet e s kaluars, ndrrat e parealizuara dhe vetmin q m rrethon.
Nuk pres t m kuptoni ka do t thot t jesh invalid i lufts pasi ju nuk jeni t till. Ju nuk ishit me mua natn kur varrosm tre shokt tan nn hijn e hns. As ditn kur u plagosa un bashk me dy shok t tjer. Prandaj, mos kini merak, nuk ju akuzoj pr asgj, e as q pres t m kuptoni. Un thjesht po mendoj me z, ashtu si kam menduar ktu e gjasht vjet m par.
I nderuar Ahmeti, Thai, Shaqiri!
Nj nat pash nj ndrr. Kur u zgjova mezi merrja frym nga emocionet. Pas gjasht vitesh, pr her t par (qoft edhe n ndrr) po qndroja n kmb. M besoni, kisha harruar se si ecet, mezi po lvizja kmbt. Skisha qen ndonjher m i lumtur se at nat. Por, e gjith kjo zgjati deri n fund t ndrrs dhe m pas jeta vazhdoi aty ku kishte ngelur, n karrign e invalidve.
Nj dit tjetr, djali im m krkoi q ta merrja n krah dhe ta shtisja, ashtu si bnin t gjith prindrit me fmijt e tyre. Ishte m se e qart se kjo i mungonte edhe djalit tim, jo vetm mua. Un veten e quaj burr t fort, por n at moment bra at q se kisha
kurr m par, t derdhja lot para fmiut tim.
Zoti Ahmeti, Thai, Mahmuti...!
Mos m keqkuptoni, nuk ju akuzoj pr asgj. Un thjesht po krkoj dik q t ndaj dhimbjet q prjetoj do dit, vuajtjet q m jan
pjes e jets, zhgnjimin q m vret do dit e m shum dhe vetmin q m rrethon. Ju e dini m mir se un proverbn, kur dhimbjet ndahen me t tjert, paksohen. Un, invalidi i lufts, pikrisht kt po mundohem ta bj.
Ndoshta nuk e dini ka do t thot t jesh i vetm, nevojtar pr do gj, i paaft pr pun, i nnvlersuar nga ata me t cilt ishe bashk dhe q nuk prjetuan fatin e njjt me ty... Ju kt nuk e kuptoni pasi rreth vetes suaj keni plot miq, shok, koleg, simpatizant....
Nuk dua t ju mrzis m tepr, ta shpreh lutjen time drejtuar juve: Mos na harroni, mos na neglizhoni, zgjidhni statusin ton. Ne, bashk me ju luftuam pr popullin, pr t mirn e t gjithve prandaj...
Kmbt dhe shndetin nuk na i ktheni dot, t paktn na ktheni dinjitetin.
E di q ndoshta nuk do t keni koh pr t lexuar kto fjal t mija por, sidoqoft, po i shkruaj. Nuk pres ndonj gj nga kjo letr, thjesht dua t shpreh dhimbjet e s kaluars, ndrrat e parealizuara dhe vetmin q m rrethon.
Nuk pres t m kuptoni ka do t thot t jesh invalid i lufts pasi ju nuk jeni t till. Ju nuk ishit me mua natn kur varrosm tre shokt tan nn hijn e hns. As ditn kur u plagosa un bashk me dy shok t tjer. Prandaj, mos kini merak, nuk ju akuzoj pr asgj, e as q pres t m kuptoni. Un thjesht po mendoj me z, ashtu si kam menduar ktu e gjasht vjet m par.
I nderuar Ahmeti, Thai, Shaqiri!
Nj nat pash nj ndrr. Kur u zgjova mezi merrja frym nga emocionet. Pas gjasht vitesh, pr her t par (qoft edhe n ndrr) po qndroja n kmb. M besoni, kisha harruar se si ecet, mezi po lvizja kmbt. Skisha qen ndonjher m i lumtur se at nat. Por, e gjith kjo zgjati deri n fund t ndrrs dhe m pas jeta vazhdoi aty ku kishte ngelur, n karrign e invalidve.
Nj dit tjetr, djali im m krkoi q ta merrja n krah dhe ta shtisja, ashtu si bnin t gjith prindrit me fmijt e tyre. Ishte m se e qart se kjo i mungonte edhe djalit tim, jo vetm mua. Un veten e quaj burr t fort, por n at moment bra at q se kisha
kurr m par, t derdhja lot para fmiut tim.
Zoti Ahmeti, Thai, Mahmuti...!
Mos m keqkuptoni, nuk ju akuzoj pr asgj. Un thjesht po krkoj dik q t ndaj dhimbjet q prjetoj do dit, vuajtjet q m jan
pjes e jets, zhgnjimin q m vret do dit e m shum dhe vetmin q m rrethon. Ju e dini m mir se un proverbn, kur dhimbjet ndahen me t tjert, paksohen. Un, invalidi i lufts, pikrisht kt po mundohem ta bj.
Ndoshta nuk e dini ka do t thot t jesh i vetm, nevojtar pr do gj, i paaft pr pun, i nnvlersuar nga ata me t cilt ishe bashk dhe q nuk prjetuan fatin e njjt me ty... Ju kt nuk e kuptoni pasi rreth vetes suaj keni plot miq, shok, koleg, simpatizant....
Nuk dua t ju mrzis m tepr, ta shpreh lutjen time drejtuar juve: Mos na harroni, mos na neglizhoni, zgjidhni statusin ton. Ne, bashk me ju luftuam pr popullin, pr t mirn e t gjithve prandaj...
Kmbt dhe shndetin nuk na i ktheni dot, t paktn na ktheni dinjitetin.