Një ditë në zonat e izoluara nga dëbora

T jetosh i izoluar mes maleve me dbor, pr shum muaj nuk sht aspak nj udi pr shum komuna n veri t vendit. N nj koh kur rreshjet e dbors jan nj fenomen i pazakont pr kryeqytetin, pr veriun e vendit ato jan pjes e jets pr periudhn m t madhe t dimrit. Fshatrat n lindje t Peshkopise, ndonse mjaft afr me qytetin, pr jav me rradh mbeten t izoluara nga trashsia e dbors q arrin deri n mbi 1 metr. Zagradi, vetm 5 kilometra larg qytetit, sht nj prej tyre. Edhe ne na duhet ta braktisim komoditetin e makins dhe t ngjitemi n kmb.
Rrugs pr n qendrn e fshatit, takojm vetm banor q lidhjen me qytetin e mbajn vetm prmes transportit me kafsht shtpiake. Aktualisht dbora arrin mbi 40 cm.
Ngjitja deri n kt fshat nuk sht aspak e leht.
Komunikimi me pjesn tjetr t qytetit sht shum i vshtir ndaj banort zbresin vetm kur kan nevoj. Pr afro 2 muaj, jeta ka nj ritm tejet t ngadalt. Prgatitjet pr stinn e dimrit, banort e mbetur n kto zona i nisin q n muajin shtator. Thuajse do produkt ushqimor sht i prodhuar prej vet atyre. Jufkat, pjata tradicionale e dibranve, mbetet kryesorja. Megjithat, shkollat dhe zyrat e komuns ndodh rrall q t mbyllen.
Ndoshta pr ne sht udi kjo mnyr jetese. Por banort e ktij fshati, vendosur 1200 metra mbi nivelin e detit, jan t prshtatur m s miri me t, aq sa nuk e kuptojn dot dimrin pa dborn e dendur.