Requiem pr Lazr Radin
Ne kujtim te Lazer Radit, Intelektualit prej Prizreni, te burgosur, internuar, me gruan dhe femijet e mrekullueshem, per 50 vjet me radhe nga diktatura komuniste.
Ne kujtim te nje eruditi te vertete, njohes i shkelqyer i disa gjuheve, mbaruar studimet ne universitetet e Romes per drejtesi, profesion qe se ushtroi kurre.
Ne kujtim te mikut tim te shquar Lazer Radit, qe pata fatin te komunikoj dhe te miqesohem familjarisht per disa vite, por qe fatkeqesisht, viti i mbrapshte i 97-es na ndahu pergjithmone nga kjo bote.
Ne diten e 17 Shkurtit, ne Diten e Pavaresise se Kosoves, te kujtova te parin, pasi shpesh, ose per disa kohe pothuajse cdo dite kur takoheshim dhe bisedonim vecanerisht per Letersine dhe Politiken, e kishje enderr clirimin e Kosoves, e kishje enderr ta shihje se bashku me Shqiperine! Prehu i qete Lazer Radi se Kosova eshte e Pavarur, Kosoven qe e deshe aq shume, por qe ike me brenga ne shpirt per te dy vendet, vende qe sjua gezove kurre Lirine...!
Requiem pr Lazr Radin
N nett e burgut, si burre qndrove,
Edhe pse duart ti lidhn, 50 vjet
Me kanxha t ndryshkura,
Ngjyr e gjakut t tyre!
Tinzisht infektonin ajrin e ndyt,
Brenda ciklonit t qelive,
Q gelltisnin tingujt n zanoret e Liris.
Por ti flisje dhe prbuzje,
Pshtyje n gromsirat e urdhrave t tyre,
Kur gjmonin si hungrrima nga xhelatt mesjetar,
Pr Lirin q ndshkonin n gijotin.
Sythet e Liris kishin filluar t buisnin,
N shkrepa vettimash q canin tokn e zhuritur
O Burgu nmun,
N udhtimin e jets, miku im t kujtoj,
Pr cfar ti m rrfeve n vuajtjet e tua,
Edhe pse helm pr ta slshove kurr,
Por si n legjendat e mocme, u fale mkatet,
Q si mjegull pikllimi vishnin syt e tu!
Shpirtin e kishje t nyjzuar me Prizrenin,
Me vendin ku u linde,
Dhe qiellin e Shqipris e sprkatje me yjet e Kosovs.
E un vazhdoj ti kem kujtimet e tua,
Si xixllonja n ball,
Q shndrisin pa kuptuar se n cstin jan.
Ti ndjeva dhimbjet gjer n asht,
Edhe pse ato lshonin rrnj,
Ti luteshe t ti groposnin,
Me dheun e Prizrenit, pr tu falur mkatet,
Pr burgjet q ju mbytn t gjall,
E un jasht burgut shum m e lir se ju,
Sja mpiva dot dhmbt me helm gjarprit.
Por prap ti falje, sic falin burrat gjakun,
Mbushur me morte pr hakmarrje.
I rnduar ndjeje n supe blozn e viteve,
Por Zanat arberore,
Ta shkundnin n liqen loti, llumin e zi!
Si gjethe t pista n akuarium notonin,
Ca copza dshmie, par q i ri!
M ngeln bisedat me ty, si shkndija stralli,
Q shkrijn ngricat n thellim e acar,
Do tregohen ato n nett e dimrit,
Lene pergjysme, nga viti i mbrapshte, 97-te
Pr Lazr Radin, nj burr i rrall.
Shkurt, 2008
Ne kujtim te nje eruditi te vertete, njohes i shkelqyer i disa gjuheve, mbaruar studimet ne universitetet e Romes per drejtesi, profesion qe se ushtroi kurre.
Ne kujtim te mikut tim te shquar Lazer Radit, qe pata fatin te komunikoj dhe te miqesohem familjarisht per disa vite, por qe fatkeqesisht, viti i mbrapshte i 97-es na ndahu pergjithmone nga kjo bote.
Ne diten e 17 Shkurtit, ne Diten e Pavaresise se Kosoves, te kujtova te parin, pasi shpesh, ose per disa kohe pothuajse cdo dite kur takoheshim dhe bisedonim vecanerisht per Letersine dhe Politiken, e kishje enderr clirimin e Kosoves, e kishje enderr ta shihje se bashku me Shqiperine! Prehu i qete Lazer Radi se Kosova eshte e Pavarur, Kosoven qe e deshe aq shume, por qe ike me brenga ne shpirt per te dy vendet, vende qe sjua gezove kurre Lirine...!
Requiem pr Lazr Radin
N nett e burgut, si burre qndrove,
Edhe pse duart ti lidhn, 50 vjet
Me kanxha t ndryshkura,
Ngjyr e gjakut t tyre!
Tinzisht infektonin ajrin e ndyt,
Brenda ciklonit t qelive,
Q gelltisnin tingujt n zanoret e Liris.
Por ti flisje dhe prbuzje,
Pshtyje n gromsirat e urdhrave t tyre,
Kur gjmonin si hungrrima nga xhelatt mesjetar,
Pr Lirin q ndshkonin n gijotin.
Sythet e Liris kishin filluar t buisnin,
N shkrepa vettimash q canin tokn e zhuritur
O Burgu nmun,
N udhtimin e jets, miku im t kujtoj,
Pr cfar ti m rrfeve n vuajtjet e tua,
Edhe pse helm pr ta slshove kurr,
Por si n legjendat e mocme, u fale mkatet,
Q si mjegull pikllimi vishnin syt e tu!
Shpirtin e kishje t nyjzuar me Prizrenin,
Me vendin ku u linde,
Dhe qiellin e Shqipris e sprkatje me yjet e Kosovs.
E un vazhdoj ti kem kujtimet e tua,
Si xixllonja n ball,
Q shndrisin pa kuptuar se n cstin jan.
Ti ndjeva dhimbjet gjer n asht,
Edhe pse ato lshonin rrnj,
Ti luteshe t ti groposnin,
Me dheun e Prizrenit, pr tu falur mkatet,
Pr burgjet q ju mbytn t gjall,
E un jasht burgut shum m e lir se ju,
Sja mpiva dot dhmbt me helm gjarprit.
Por prap ti falje, sic falin burrat gjakun,
Mbushur me morte pr hakmarrje.
I rnduar ndjeje n supe blozn e viteve,
Por Zanat arberore,
Ta shkundnin n liqen loti, llumin e zi!
Si gjethe t pista n akuarium notonin,
Ca copza dshmie, par q i ri!
M ngeln bisedat me ty, si shkndija stralli,
Q shkrijn ngricat n thellim e acar,
Do tregohen ato n nett e dimrit,
Lene pergjysme, nga viti i mbrapshte, 97-te
Pr Lazr Radin, nj burr i rrall.
Shkurt, 2008