Strategjia jone per rilindjen e sportit shqiptar
Tryeza e programit per rilindjen e sportit shqiptar ishte nje befasi e pelqyeshme. Jo vetem per pergatitjen mbreselenese qe kishte bere nje grup i gjere pune mbi bazen e nje komunikimi intensiv me shume njerez te sportit dhe te nje konsultimi serioz me ekspertizen nderkombetare. As edhe vetem per pjesemarrjen e pazakonte fale ardhjes nga e gjithe Shqiperia te plot personaliteteve te botes se sportit. Por sidomos per interesimin publik qe ngjalli dhe reagimet e shumta pas zhvillimit te tryezes qe mesa duket u ndoq permes ekranit e faqeve te shtypit nga shume njerez. Pikerisht keto reagime me shtyne te shkruaj kete shenim edhe pse ne dukje po vetem ne dukje tema e nje programi te ri per sportin ngjan si nje luks i tepert ne keto kohe te ngarkuara me debate krejt te tjera. E mbase vete fakti qe sporti eshte lene krejt ne harrese ka nje rol percaktues te vetin ne mbingarkesen e zymte te kesaj kohe.
Ne fakt kur bredhim me sy ne te gjitha aspektet e realitetit ku jetojme natyrshem mund ta gjejme tek dekadenca teresore e sportit nje nga arsyet themelore te dekadences teresore te jetes sociale ne Shqiperi. Por edhe anasjelltas dekadenca teresore e jetes sociale shoqerore ne Shqiperi eshte materializuar ne dekadencen e sportit vit pas viti. Sporti nuk eshte kurrsesi vetem kampionate po kulture demokratike dhe nuk ka mundesi qe nje vend demokratik imazhin me te pare qe i vjen para syve per sportin te kete dhunen e perjavshme ne stadiume. Sporti nuk eshte vetem pune sportistesh po kulture qytetare dhe nuk ka mundesi qe imazhi i pare qe vjen ne mend kur mbyll syte per te pare ne teresi realitetin ku jetojme te jete pikerisht braktisja e sportit dhe e aktivitetit fizik nga qytetaret.
Une besoj se sporti eshte edhe nje instrument dhe ndoshta nje nga instrumentet me efikas per ta synuar Rilindjen Shqiptare qe ne socialistet e progresistet aspirojme permes vizionit tone te se ardhmes. Nje instrument i zhvillimit individual komunitar kombetar. Sporti eshte nje instrument pa te cilin nuk mund te kete nje politike te suksesshme te shendetit publik dhe padyshim zbulim i vjeter ky ajo cka investohet per sportin eshte ne te njejten kohe nje kosto e ulur ne perkujdesjen per shendetin publik. Por nje kosto e ulur po ashtu dhe per shendetin e shoqerise fale efekteve cudiberese qe ka sporti per te luftuar te gjitha ato vese qe e terheqin rinine si nje makth social apo ato boshlleqe sociale ku mund te mbyten komunitete te tera sic ndosh sot kudo neper Shqiperi.
Me kete vizion te gjere e largpames per sportin ne e hodhem nje hap te pare ne tryezen e programit per rilindjen e sportit shqiptar dhe duam ta bejme kete program prone te te gjithe njerezve e te sportit duke e detajuar bashke me ta. Por jo vetem te njerezve te sportit sepse nje program qeverises per sportin ne kohet e sotme te Shqiperise duhet te jete prone edhe e cdo prindi shqiptar qe ka interes te drejtperdrejte qe sporti qysh ne nivelin shkollor te zhvillohet dhe te jete nje mundesi e re per femijen e tij. Te jete se bashku me aktivitetet krijuese e me teknologjite e reja nje alternative e re perkunder alternativave te se keqes qe ofron hapesira ku femijet e sotem te Shqiperise gjenden sapo dalin nga shtepia. Nje program zhvillimi per sportin duhet te jete prone edhe e komunitetit te biznesit sepse ska pike dyshimi qe ne demokraci sporti eshte edhe kulture ekonomike instrument i fuqishem i zhvillimit ekonomik te vendit pavaresisht se ne pamje te pare ky zhvillim duket se ska lidhje direkte me sportin.
Sporti ne shkolle sfida sportive dhe mitet sportive jane tre elementet qe ne do te adresojme fort me politiken tone te re per sportin. Sa shume vajza ne Tiranen e ne Shqiperine e Dinamos se famshme te Kreshnik Tartarit u terhoqen nga sporti per shkak te mitit te Ela Tases apo te Mimoza Ibrahimit Ajo skuader dhe ato vajza te ngjitura ne majen e suksesit u bene katalizatore te etheve te shendetshme te sportit ne shoqeri. Sa shume djem ne Tirane dhe ne gjithe Shqiperine u terhoqen nga sporti per shkak te Partizanit legjendar e te mitit te Agim Fagut apo te Gaz Cacit Fitoret e pamundura te asaj skuadre dhe sfidat e fituara te atyre basketbollisteve perballe kolosesh te ardhur nga nje planet tjeer u bene frymezim per mijera e mijera te rinj qe ne kohen e lire vraponin pas nje endrre qe i ndihmonte te rriteshin te shendetshem e te forte psikologjikisht. Sa shume te tjere djem u terhoqen nga sporti per shkak te Jani Kacit Perlat Mustes apo te Foto Strakoshes qe patem nderin ta kemi tryezen tone bashke me Janin e madh E keshtu me radhe mund te sillja plot shembuj me efekte tejet pozitive per te ardhur ne anen tjeter te medaljes ate te braktisjes se Shqiperise nga talentet e saj e te bjerrjes se kushedi se sa talenteve ne rruget e hicit te sotem te realitetit social te Shqiperise ndash me efekte shkaterruese padyshim per nje brez te tere qe ka mberritur te njezetat pa mite sportive te pranishme ne mjedisin e sotem shqiptar dhe pa nje mjedis qe stimulon sportin per te gjithe.
Ne vitin 1991 kur rruget u hapen dhe kur shume talenteve iu dha mundesia qe ne ato rruge te gjenin edhe rrugen e afirmimit te tyre ne nivel boteror disa djem nje nder te cilet eshte nje kampion bote qe kemi nderin ta kemi ne grupin tone te punes per programin elbasanasi i madh Luan Shabani u detyruan te marrin nenshtetesi te tjera. Pa u menduar gjate shumekush u kuturis ti quaje barbarisht tradhtare. Por ne fakt tradhtaret e vertete ishin ata qe jane edhe sot ulur ne kolltuqet e institucioneve te sportit e te qeverise se Shqiperise pa sy per te pare talentet qe sduan shpenzime te pamundura per te ngritur flamurin shqiptar neper bote. Po edhe pa mend e zemer per te kuptuar se me shume me pak para sesa ato qe ben tym paaftesia e korrupsioni marramendes mund te ngrihen ketu ne Shqiperi mite sportive me efekte te mrekullueshme per mbare rinine. Jane po ata tradhtare qe u bene shkak qe ne vitin 2011 njezet vjet me vone lejuan qe nje djale tjeter shqiptar me talent te permasave boterore Erlis Guri te detyrohej te merrte nje tjeter nenshtetesi. Edhe pse u shfaq ne Olimpiaden e Pekinit me fanellen e kombetares se Shqiperise dhe tregoi qarte qe ishte nje kampion bote i lindur u detyrua te shkoje dhe te gjeje strehe diku tjeter ku ngriti si kampion bote flamurin e nje vendi tjeter. Shteti shqiptar qeveria shqiptare autoritetet perkatese te sportit ne Shqiperi nuk paten mend e as zemer per te vene ne dispozicion te atij djali fuqi e natyres nje shume qe ne krahasim me shumen qe shpenzohet kot nga zeri i sportit ne buxhet ishte asgje.
Kete ane te shemtuar te medaljes se sportit shqiptar sot qeveria e re socialiste do ta fshije pergjithmone neser. Sic do te fshije edhe pamjet e tmerrshme te dhunes se perjavshme ne sport bashke me politikat e vjetra te deshtimeve me sportin. Per te pasur nje sport qe te konkurroje ne nivele boterore ne te gjitha kulturat sportive Shqiperia e vogel e ka te pamundur. Por per te pasur kultura sportive qe kane tradite ne kete vend dhe per te zbuluar e mirerritur talente boterore ne ato kultura sportive ne nuk do te na duhen para qe nuk i kemi por nje politike e re qe na mungon prej njezete vjetesh.
Ne do ta kemi nje politike te re edhe per sportin si nje instrument i patjetersueshem per transformimin e shoqerise per rritjen e dinjitetit njerezor dhe qytetar te njerezve tane per forcimin e identitetit komunitar te bashkesive qe jetojne ne cdo zone te vendit dhe per vete identitetin kombetar te shqiptareve. Per te cilin smjaftojne disa ndeshje te ekipit kombetar te futbollit qe edhe ai ka nevoje per nje politike te re ne mbeshtetje ne zhvillimit te sportit me te dashur te shqiptareve. Por per kete nje here tjeter ne rrugen e programit.
Ne fakt kur bredhim me sy ne te gjitha aspektet e realitetit ku jetojme natyrshem mund ta gjejme tek dekadenca teresore e sportit nje nga arsyet themelore te dekadences teresore te jetes sociale ne Shqiperi. Por edhe anasjelltas dekadenca teresore e jetes sociale shoqerore ne Shqiperi eshte materializuar ne dekadencen e sportit vit pas viti. Sporti nuk eshte kurrsesi vetem kampionate po kulture demokratike dhe nuk ka mundesi qe nje vend demokratik imazhin me te pare qe i vjen para syve per sportin te kete dhunen e perjavshme ne stadiume. Sporti nuk eshte vetem pune sportistesh po kulture qytetare dhe nuk ka mundesi qe imazhi i pare qe vjen ne mend kur mbyll syte per te pare ne teresi realitetin ku jetojme te jete pikerisht braktisja e sportit dhe e aktivitetit fizik nga qytetaret.
Une besoj se sporti eshte edhe nje instrument dhe ndoshta nje nga instrumentet me efikas per ta synuar Rilindjen Shqiptare qe ne socialistet e progresistet aspirojme permes vizionit tone te se ardhmes. Nje instrument i zhvillimit individual komunitar kombetar. Sporti eshte nje instrument pa te cilin nuk mund te kete nje politike te suksesshme te shendetit publik dhe padyshim zbulim i vjeter ky ajo cka investohet per sportin eshte ne te njejten kohe nje kosto e ulur ne perkujdesjen per shendetin publik. Por nje kosto e ulur po ashtu dhe per shendetin e shoqerise fale efekteve cudiberese qe ka sporti per te luftuar te gjitha ato vese qe e terheqin rinine si nje makth social apo ato boshlleqe sociale ku mund te mbyten komunitete te tera sic ndosh sot kudo neper Shqiperi.
Me kete vizion te gjere e largpames per sportin ne e hodhem nje hap te pare ne tryezen e programit per rilindjen e sportit shqiptar dhe duam ta bejme kete program prone te te gjithe njerezve e te sportit duke e detajuar bashke me ta. Por jo vetem te njerezve te sportit sepse nje program qeverises per sportin ne kohet e sotme te Shqiperise duhet te jete prone edhe e cdo prindi shqiptar qe ka interes te drejtperdrejte qe sporti qysh ne nivelin shkollor te zhvillohet dhe te jete nje mundesi e re per femijen e tij. Te jete se bashku me aktivitetet krijuese e me teknologjite e reja nje alternative e re perkunder alternativave te se keqes qe ofron hapesira ku femijet e sotem te Shqiperise gjenden sapo dalin nga shtepia. Nje program zhvillimi per sportin duhet te jete prone edhe e komunitetit te biznesit sepse ska pike dyshimi qe ne demokraci sporti eshte edhe kulture ekonomike instrument i fuqishem i zhvillimit ekonomik te vendit pavaresisht se ne pamje te pare ky zhvillim duket se ska lidhje direkte me sportin.
Sporti ne shkolle sfida sportive dhe mitet sportive jane tre elementet qe ne do te adresojme fort me politiken tone te re per sportin. Sa shume vajza ne Tiranen e ne Shqiperine e Dinamos se famshme te Kreshnik Tartarit u terhoqen nga sporti per shkak te mitit te Ela Tases apo te Mimoza Ibrahimit Ajo skuader dhe ato vajza te ngjitura ne majen e suksesit u bene katalizatore te etheve te shendetshme te sportit ne shoqeri. Sa shume djem ne Tirane dhe ne gjithe Shqiperine u terhoqen nga sporti per shkak te Partizanit legjendar e te mitit te Agim Fagut apo te Gaz Cacit Fitoret e pamundura te asaj skuadre dhe sfidat e fituara te atyre basketbollisteve perballe kolosesh te ardhur nga nje planet tjeer u bene frymezim per mijera e mijera te rinj qe ne kohen e lire vraponin pas nje endrre qe i ndihmonte te rriteshin te shendetshem e te forte psikologjikisht. Sa shume te tjere djem u terhoqen nga sporti per shkak te Jani Kacit Perlat Mustes apo te Foto Strakoshes qe patem nderin ta kemi tryezen tone bashke me Janin e madh E keshtu me radhe mund te sillja plot shembuj me efekte tejet pozitive per te ardhur ne anen tjeter te medaljes ate te braktisjes se Shqiperise nga talentet e saj e te bjerrjes se kushedi se sa talenteve ne rruget e hicit te sotem te realitetit social te Shqiperise ndash me efekte shkaterruese padyshim per nje brez te tere qe ka mberritur te njezetat pa mite sportive te pranishme ne mjedisin e sotem shqiptar dhe pa nje mjedis qe stimulon sportin per te gjithe.
Ne vitin 1991 kur rruget u hapen dhe kur shume talenteve iu dha mundesia qe ne ato rruge te gjenin edhe rrugen e afirmimit te tyre ne nivel boteror disa djem nje nder te cilet eshte nje kampion bote qe kemi nderin ta kemi ne grupin tone te punes per programin elbasanasi i madh Luan Shabani u detyruan te marrin nenshtetesi te tjera. Pa u menduar gjate shumekush u kuturis ti quaje barbarisht tradhtare. Por ne fakt tradhtaret e vertete ishin ata qe jane edhe sot ulur ne kolltuqet e institucioneve te sportit e te qeverise se Shqiperise pa sy per te pare talentet qe sduan shpenzime te pamundura per te ngritur flamurin shqiptar neper bote. Po edhe pa mend e zemer per te kuptuar se me shume me pak para sesa ato qe ben tym paaftesia e korrupsioni marramendes mund te ngrihen ketu ne Shqiperi mite sportive me efekte te mrekullueshme per mbare rinine. Jane po ata tradhtare qe u bene shkak qe ne vitin 2011 njezet vjet me vone lejuan qe nje djale tjeter shqiptar me talent te permasave boterore Erlis Guri te detyrohej te merrte nje tjeter nenshtetesi. Edhe pse u shfaq ne Olimpiaden e Pekinit me fanellen e kombetares se Shqiperise dhe tregoi qarte qe ishte nje kampion bote i lindur u detyrua te shkoje dhe te gjeje strehe diku tjeter ku ngriti si kampion bote flamurin e nje vendi tjeter. Shteti shqiptar qeveria shqiptare autoritetet perkatese te sportit ne Shqiperi nuk paten mend e as zemer per te vene ne dispozicion te atij djali fuqi e natyres nje shume qe ne krahasim me shumen qe shpenzohet kot nga zeri i sportit ne buxhet ishte asgje.
Kete ane te shemtuar te medaljes se sportit shqiptar sot qeveria e re socialiste do ta fshije pergjithmone neser. Sic do te fshije edhe pamjet e tmerrshme te dhunes se perjavshme ne sport bashke me politikat e vjetra te deshtimeve me sportin. Per te pasur nje sport qe te konkurroje ne nivele boterore ne te gjitha kulturat sportive Shqiperia e vogel e ka te pamundur. Por per te pasur kultura sportive qe kane tradite ne kete vend dhe per te zbuluar e mirerritur talente boterore ne ato kultura sportive ne nuk do te na duhen para qe nuk i kemi por nje politike e re qe na mungon prej njezete vjetesh.
Ne do ta kemi nje politike te re edhe per sportin si nje instrument i patjetersueshem per transformimin e shoqerise per rritjen e dinjitetit njerezor dhe qytetar te njerezve tane per forcimin e identitetit komunitar te bashkesive qe jetojne ne cdo zone te vendit dhe per vete identitetin kombetar te shqiptareve. Per te cilin smjaftojne disa ndeshje te ekipit kombetar te futbollit qe edhe ai ka nevoje per nje politike te re ne mbeshtetje ne zhvillimit te sportit me te dashur te shqiptareve. Por per kete nje here tjeter ne rrugen e programit.