Traumat e fëmijërisë dhe dashuria: Ja sa ndikojnë në besim dhe afërsinë emocionale

Mënyra se si një person krijon marrëdhënie romantike në moshë madhore mund të jetë e lidhur, të paktën pjesërisht, me përvojat që ka pasur gjatë fëmijërisë. Një seri studimesh dhe meta-analizash të viteve të fundit po forcojnë idenë se përvojat negative në marrëdhëniet e hershme mund të ndikojnë në mënyrën se si njerëzit përjetojnë afërsinë, besimin dhe sigurinë emocionale.

Një meta-analizë e publikuar në “Trauma, Violence, & Abuse” analizoi 201 madhësi efekti nga 23 raporte dhe gjeti se keqtrajtimi emocional gjatë fëmijërisë ishte i lidhur në mënyrë negative, megjithëse modestisht, me mirëqenien në marrëdhëniet romantike në moshë madhore. Koeficienti i përgjithshëm ishte r = −.143.

Një tjetër meta-analizë shumë e re, e publikuar në vitin 2026, analizoi 1,304 madhësi efekti nga 211 studime, me më shumë se 82 mijë pjesëmarrës. Studiuesit gjetën se keqtrajtimi gjatë fëmijërisë lidhej me nivele më të larta të attachment-it ankthioz dhe shmangës në moshë madhore. Lidhja ishte veçanërisht e dukshme në rastet e keqtrajtimit emocional.

Kjo mund të shpjegojë pse disa njerëz, në marrëdhënie, kanë frikë të madhe nga braktisja, ndërsa të tjerë ndihen më të sigurt kur mbajnë distancë emocionale.

Megjithatë, studiuesit nuk argumentojnë se trauma e fëmijërisë përcakton automatikisht të ardhmen romantike të një personi. Një rishikim mbi traumën, attachment-in dhe marrëdhëniet intime thekson se marrëdhëniet mund të ndikohen nga trauma, por njëkohësisht marrëdhëniet e shëndetshme mund të luajnë rol të rëndësishëm në mirëqenien psikologjike dhe rikuperimin.

Pra, e kaluara mund të ndikojë mënyrën si dashurojmë, por nuk është domosdoshmërisht një “dënim” për marrëdhëniet tona të ardhshme.