Pse Izraeli po mobilizon 450,000 ushtarë? Pjesa e parë e një mesazhi të qartë

Izraeli ka aktivizuar limitin maksimal të rezervave që ka që nga dita e djeshme.
Janë dhënë 450,000 urdhra marshimi për rekrutët e vendit, të cilët përbëjnë një nga njësitë më të stërvitura dhe më të gatshme për luftë të ushtrisë izraelite.
Radioja e Ushtrisë Izraelite njoftoi të hënën në mbrëmje se një numër i konsiderueshëm njësish të IDF-së kishin kaluar kufirin libanez dhe po lëviznin drejt kufirit me Sirinë.
E gjithë kjo po ndodh në një kohë kur forcat izraelite janë të pranishme me një numër të konsiderueshëm forcash brenda Gazës, si në Veri ashtu edhe në Jug, dhe në të njëjtën kohë kur presionet nga Netanyahut mbi kushtet çnjerëzore në të cilat mbijetojnë civilët brenda Gazës po rriten në nivel global.
Izraeli është i sigurt se objektivi i tij aktual, përtej Hamasit në Gaza, është të sigurojë që Siria të mos bëhet një “anëtar” i ri për krahun e gjatë të Iranit në rajon, veçanërisht pas rënies së regjimit të Asadit dhe ngritjes në krye të vendit të ish-xhihadistit, tani Presidentit të përkohshëm, Al-Sharaa.
Nuk dihet se çfarë do të përpiqet të bëjë Izraeli, por e vërteta është se me kalimin e kohës vendi nuk i njofton lëvizjet e tij.
Mobilizimi i sotëm i një numri kaq të madh forcash, ku shumica e tyre po lëvizin drejt Veriut, është më shumë një mesazh për të gjitha drejtimet dhe veçanërisht për anën tjetër të Atlantikut.
Nuk pritet që Izraeli të fillojë një luftë me Sirinë sot. Është gjithashtu e ditur se Tel Avivi nuk ka nevojë të mobilizojë një numër kaq të madh ushtarësh nëse dëshiron të godasë objektiva në të gjithë rajonin, e ka bërë këtë edhe në periferi të Teheranit, pasi forca e tij ajrore është ndër më modernet dhe më të trajnuara në botë.
Pyetja kryesore që fshihet pas këtij veprimi izraelit është “pse tani” ? Nuk ka një përgjigje të qartë përveçse në mendjet e Kryeministrit të Izraelit, stafit ushtarak dhe shërbimeve sekrete të vendit.
Mobilizimi izraelit në një kohë kur Netanyahu është përballur me fakte diplomatike të kryera nga SHBA-të, të cilat “përqafojnë” zgjedhjen e Turqisë dhe Arabisë Saudite dhe pranojnë heqjen e sanksioneve amerikane ndaj Damaskut, është një hap i parë që tregon se Izraeli nuk do të mbetet “i lidhur” me zgjedhjet dhe ultimatumet që janë hartuar pa të.
Përforcimi i forcave të vendit, madje edhe në Lartësitë e Golanit, ku ka qenë që nga momenti i parë i rënies së Asadit, do t’u dërgojë një sinjal të gjitha palëve.
Këtë herë është vetë Netanyahu ai që po krijon fakte të kryera.
Kryeministri izraelit, me lëvizjet e tij, qofshin të hapura apo prapa skenave, tani do të kërkojë ta mbajë Uashingtonin dhe Presidentin Amerikan vigjilentë dhe gjithmonë të përqendruar shikimin nga rajoni.
Sot, qëllimi i mobilizimit izraelit mund të jetë vetëm një mesazh vizual, por i qartë për të gjithë. Megjithatë vetëm një pjesë e vogël e planit izraelit është dhënë dhe një pamje e plotë e tij do të merret vetëm nëse Qeveria e vendit zgjedh ta bëjë këtë./vizionplus.tv