BISEDË ME FAN S.NOLIN!

Vargje nga Arben Duka

Unë me emrin tënd u rrita,

o i pari mes të parëve,

emri yt si dritë mbi drita,

më vigani i shqiptarëve!

Yll i kombit shqiptar,

mal i lartë me dituri,

cili komb sdo ish krenar,

po të kishte një si ti!

Ishe zot i fukarenjve,

zot i tyre zemërak,

po i le anës lumenjve,

me një mbret anadollak!

Ike në rrugë kurbeti,

shumë larg fronit me barbarë,

po të rrije – palo mbreti,

edhe ty do të kish vrarë!

E me ty do kishte humbur,

një vepër monumentale,

shqipja nuk do kishte mundur,

të arrinte këto male!

Gjuha shqipe që të rriti,

me ty shkroi faqe të arta,

veç me ty ajo arriti,

gjer në majat më të larta!

Neverite turkoshakët,

o enciklopedi e gjallë,

në botë si ty janë të pakët,

këtu je profet në ballë!

Ti je Marathonomaku,

ti je Krishti me kamxhik,

je flamuri-je bajraku,

je si Diell në mot të lik!

Vjen në ditë të mëdhaja,

si një simfoni lirie,

më i lartë se Himalaja,

stë mbulon dot asnjë hije!

Vijon nesër