Dhjetra manjatë rusë të armëve nuk janë përballur me asnjë sanksion perëndimor

Ndërsa ushtria ruse vazhdon të godasë Ukrainën me raketa dhe armë të tjera vdekjeprurëse, vendet perëndimore janë përgjigjur pjesërisht duke synuar industrinë ruse të mbrojtjes me sanksione. Raundi i fundit erdhi të martën, kur Shtetet e Bashkuara lëshuan sanksione të reja ndaj disa prodhuesve dhe drejtuesve të armëve në zemër të asaj që e quajti “makina e luftës” e presidentit rus Vladimir Putin.

Por një ekzaminim i Reuters i kompanive, drejtuesve dhe investitorëve që mbështesin sektorin e mbrojtjes së Rusisë tregon se një numër i konsiderueshëm lojtarësh duhet të paguajnë ende një çmim: Gati tre duzina drejtues të firmave ruse të armëve dhe të paktën 14 kompani të mbrojtjes nuk janë sanksionuar nga Shtetet e Bashkuara. Bashkimit Evropian ose Mbretërisë së Bashkuar. Përveç kësaj, sanksionet ndaj prodhuesve të armëve dhe manjatëve të Rusisë janë aplikuar në mënyrë jokonsistente nga këta aleatë të NATO-s, me disa qeveri që vendosin gjoba dhe të tjera jo, tregoi rishikimi i Reuters.

Në mesin e manjatëve të armëve që nuk janë sanksionuar nga asnjë prej këtyre tre autoriteteve është Alan Lushnikov, aksionari më i madh i Kalashnikov Concern SHA, prodhuesi origjinal i pushkës së njohur AK-47. Lushnikov zotëron 75% të aksioneve në firmë, sipas të dhënave më të fundit të biznesit të shqyrtuara nga Reuters.

Vetë kompania u sanksionua nga Shtetet e Bashkuara në vitin 2014, viti kur Rusia pushtoi dhe aneksoi gadishullin ukrainas të Krimesë. BE dhe Britania e Madhe vendosën sanksionet e tyre kundër shqetësimit të kallashnikovit këtë vit.

Sipas faqes së saj të internetit dhe raportit vjetor më të fundit, kompania përbën 95% të prodhimit rus të mitralozave, pushkëve snajper, pistoletave dhe armëve të tjera të zjarrit të dorës dhe 98% të mitralozëve të saj të dorës. Armët e saj përfshijnë pushkën sulmuese AK-12, një version i përditësuar i AK-47, disa prej të cilave janë kapur nga forcat ruse nga ushtarët ukrainas. Koncerni “Kallashnikov” prodhon gjithashtu raketa që mund të lëshohen nga avioni ose në tokë.

Një ish-zëvendës ministër rus i transportit, Lushnikov dikur ka punuar për manjatin e mallrave Genadi Timchenko, një mik i vjetër i Putinit. Shtetet e Bashkuara e sanksionuan Timchenkon në vitin 2014 pas pushtimit rus të Krimesë, duke e emëruar atë si një anëtar të “rrethit të brendshëm” të Kremlinit.

As Lushnikov, Timchenko dhe Koncerni i Kallashnikovit nuk iu përgjigjën kërkesave për koment.

Është i njëjti model me Almaz-Antey Concern, një kompani mbrojtëse me bazë në Moskë e specializuar në raketa dhe sisteme kundërajrore. Kompania është sanksionuar nga Shtetet e Bashkuara, BE dhe MB, por CEO Yan Novikov nuk është ndëshkuar.

Faqja e internetit e Almaz-Antey shfaq moton “Qielli i Paqësor është profesioni ynë”. Kompania prodhon raketa Kalibr, të cilat Ministria e Mbrojtjes e Rusisë i ka vlerësuar për shkatërrimin e instalimeve ushtarake ukrainase. Në një deklaratë muajin e kaluar, ministria tha se Rusia kishte gjuajtur raketa Kalibr me rreze të gjatë veprimi në një postë komanduese ukrainase pranë fshatit Shyroka Dacha në Ukrainën lindore, duke vrarë atë që ministria pretendoi se ishin më shumë se 50 gjeneralë dhe oficerë të ushtrisë ukrainase.

As Almaz-Antey dhe as CEO Novikov nuk iu përgjigjën kërkesave për koment.

Në përgjigje të një liste pyetjesh të paraqitura nga Reuters në lidhje me sanksionet perëndimore që synojnë Rusinë, një zëdhënës i Kremlinit tha se “konsistenca dhe logjika e vendosjes së sanksioneve, si dhe ligjshmëria e vendosjes së kufizimeve të tilla, është një pyetje që duhet t’i drejtohet drejtpërdrejt vendet që i prezantuan ato”.

Gjetjet e Reuters vijnë pasi presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskiy ka thënë se sanksionet aktuale perëndimore kundër Rusisë “nuk janë të mjaftueshme” pasi trupat ruse po fitojnë në sulmet e tyre në rajonet lindore të Ukrainës, Luhansk dhe Donetsk.

Ushtria ukrainase është goditur nga artileria ruse në vende të tilla si qyteti industrial i Sievierodonetsk, të cilin ia dorëzoi forcave ruse javën e kaluar pas javësh luftimesh intensive.

Putini e ka portretizuar sulmin e ushtrisë së tij ndaj Ukrainës si një “operacion special ushtarak” që synon çmilitarizimin dhe “denazifikimin” e fqinjit të saj demokratik. Të martën, Ministria e Jashtme e Rusisë njoftoi se do të ndalojë Jill Biden dhe Ashley Biden, gruan dhe vajzën e presidentit amerikan Joe Biden, të hyjnë në Rusi për një kohë të pacaktuar, në atë që tha se ishte një përgjigje ndaj “zgjerimit të vazhdueshëm të sanksioneve amerikane kundër politikanëve dhe figurave publike ruse. ”

Këshilltari i Sigurisë Kombëtare i SHBA-së, Jake Sullivan tha të martën se veprimi i Rusisë nuk ishte befasues, sepse “kapaciteti rus për këto lloj lëvizjesh cinike është në thelb pa fund”.

Pushtimi rus ka vrarë mijëra ushtarë dhe civilë ukrainas, por numri i saktë nuk dihet. Zyra e Kombeve të Bashkuara për të drejtat e njeriut tha, që nga e hëna, se 4,731 civilë ishin vrarë në Ukrainë që nga fillimi i pushtimit rus më 24 shkurt, duke përfshirë më shumë se 300 fëmijë, me 5,900 civilë të tjerë të plagosur në konflikt. Agjencia tha se shumica e viktimave u shkaktuan nga përdorimi i “armëve shpërthyese me një zonë të gjerë ndikimi, duke përfshirë granatimet nga artileria e rëndë dhe sistemet e raketave të shumta lëshuese, dhe sulmet me raketa dhe ajrore”, dhe se numri aktual i të vdekurve dhe të plagosurve ishte me gjasë shumë më e lartë.

Perëndimi ka vendosur sanksione mbi një pjesë të ekonomisë ruse për të ndëshkuar Moskën, një përpjekje që deri më tani ka bërë pak për të penguar ofensivën ruse. Ashtu si ndalimet ndaj firmave të tjera ruse, sanksionet ndaj kompanive të armëve kanë për qëllim të pengojnë aftësinë e tyre për t’u shitur klientëve të huaj. Këto gjoba kufizojnë aksesin e tyre në komponentët e importuar dhe në përgjithësi e bëjnë më të kushtueshëm dhe kohë për prodhimin e armëve. Vendosja e sanksioneve ndaj njerëzve që qëndrojnë pas atyre firmave shkon një hap më tej për ta bërë dhimbjen personale. Ai u lejon vendeve perëndimore të ndjekin çdo pallate, jahte dhe pasuri të tjera në det të hapur të atyre që furnizojnë ushtrinë ruse dhe kufizon vendin ku ata mund të udhëtojnë jashtë vendit.

“Ju po demonstroni se të qenit bashkëpunëtor i regjimit ka një kosto,” tha Max Bergmann, një ish-zyrtar i Departamentit të Shtetit gjatë administratës së Obamës, i cili punoi në transferimin e armëve amerikane dhe mbrojtjen e teknologjisë ushtarake amerikane. “Ata e ndjejnë atë shumë personalisht. Ju po krijoni një klasë të pakënaqur njerëzish që janë të lidhur me Kremlinin,” tha Bergmann, tani drejtor i programit të Evropës në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare, një institut kërkimor për sigurinë kombëtare me bazë në Uashington.

/rtsh.al/