Efekti pozitive i nj krize
Edhe pse eshte akoma shpejte per te qartsuar permasat e krizes financiare dhe kohen e dmosdoshme te rigjallerimit eknomik, ajo serish solli nje imapkt pozitiv. Fillimisht u vlersua se kriza nuk do te prekte gjithe ekonomine globale. Europianet ndjeheshin me te sigurt qe kriza do te prekte shume pak vendet e tyre. Brenda vendeve evropiane secili prej tyre kerkonte nje zgjidhje thjeshte brenda vetvetes.
Synoheshin veprime kombetare qe vendin e tyre e bnte me te imunizuar se te tjeret. Trajtimi brenda guasks kombtare i nje krize qe tentonte te behej gjithnj e me globale,rriti shqetsimin pr prmasat e saj dhe kostot ne rritje,vonesat konsideroheshin shkatrruese.
Qeveria amerikane fillimisht e nisi me nj pakt gjallrimi te ekonomis amerikane per rreth 170 miliard dollar, duke shpresuar se do te ndalonte perkeqesimin e situates ekonomike.
Ekspertet e saj vazhdonin debatin ne se ekonomia ka thjeshte ngadalesim te rritjes, apo ajo shkonte drejt nje recesioni ekonomik.
Kur simptomat dhe permasat e semundjes u bene me te qarta, paketa e re nderhyrese parashikonte me shume blerjen e kredive te keqija, por duke e konsideruar te veshtire, pse jo edhe te papranueshme, nderhyrjen ne tregun privat deri ne blerjen e aksioneve te bankave private dhe kompanive te sigurimit.
Qeveria britanike dhe kryeministri i saj, qe ne momentin e pare vlersuan se kriza bankare si nje krize edhe psikologjike mund te dilte jashte kontrollit dhe pasojat te mund te ishin shkaterrimtare pa nje nderhyrje deizive qe ne momentet e para te saj, sic ishte rasti me Northern Rock Bank, ku qeveria mori ne administrimin e saj.
Ky veprim u vleresua si nje politike e gabuar dhe kritikt u bene m agresiv duke e cilesuar kete si nje politike qe mund ta bej vetem nje qeveri e majte.
Tony Blair dhe Gordon Brown jane cilesuar themeluesit e se majtes moderne edhe per faktin qe ne vitin 1994 ata arriten te hiqnin nga Kushtetuta e Partise Laburiste konceptin e shtetzimit te prones private.
Pikerisht nje prej themeluesve te Partise Laburiste te Re, i cili me vizionin dhe politikat e tij ka drejtuar per rreth 10 vjet nje nga shtetet me te rendesishme ne ekonomine globale, nuk nguroj te gjente zgjidhjen me adekuata per ekonomine e vendit te tij, pamvaresisht kritikave dhe rietikimeve.
Vizioni, strategjia dhe veprimet konkrete te menaxhimit te kesaj krize, ne vendin ku problemet ishin m te mprehta se ne cdo vend tjeter europian, orgjinaliteti i veprimit te shpejte jashte cdo pengese dogmatike, vleresimi publik qe nobelisti i vitit 2008 Krugman i beri qartesise se kryeministrit Brown, i dhane ketij te fundit mbeshtetje ne rritje nga publiku.
Kjo mbeshtetje erdhi ndoshta ne momentin me jetik te karrieres se tij politike, pikerisht kur edhe brenda partise se tij, kerkohej ndoshta zvendsimi gjate konferences kombetare te laburisteve, shtator 2008.
Vizioni dhe strategjia e ndjekur per menaxhimin e krizes bankare eshte duke i rikthyer Brown-it nje pjese te lavdise se humbur, si nje prej ministrave me afatgjate ne historine e Anglise moderne. Implementimi i kesaj strategjie te menaxhimit te krizes u be modeli i pranueshem jo vetem nga vendet europiane, por edhe nga vete SHBA.
Menaxhimi i krizes, ne filozofine e nje veprimi te perbashket dhe te koordinuar, i dha nje vlersim ne rritje edhe presidentit francez Sarkozy per unifikimin e BE-se ne perballimin e saj. Vleresimi ne rritje brenda Frances per eficencen e Presidences franceze ne kete krize nderkombetare,besueshmeria publike ne rritje, i lehtesonPresidentit Sarkozi reformat jo te lehta edhe ne vendin e tij.
Kriza solli nje efekt positiv edhe per vete Europen. E tronditur nga referendumi Irlandez Europa e Bashkuar ndodhej ne nje situate te veshtire.U duk se kriza financiare do te sillte nje kosto akoma me te rende per sfidat e saj, do ta bente me te veshtire unifikimin e saj.
Ne fillimet e krizes, vende te vecanta filluan te vepronin ne menyre individuale, bile ne nje gare te heshtur se kush do te jepte garancine me te madhe per sistemin e tyre bankar dhe per depozituesit e tyre.
Pikrisht ne momentet qe permasat e krizes u bene reale, vende te vecanta kuptuan se kjo krize nuk mund te menaxhohej pa nje koordinim dhe bashkpunim fillimisht midis te gjitha vendeve europiane duke filluar me vendet e eurozones.
Kriza rezultoi aq globale, sa imponoi nje koordinim global. Takimi i Presidentit Bush me Presidentin Sarkozy dhe Presidentin e Komisionit Europian Barroso synonte pikerisht kete koordinim ne nivel global sa me konkret dhe sa me efektiv.
FMN-se ju ritheksua misioni per te thelluar studimet per shkaqet e krizes, permiresimin e sistemit paralajmerues te krizave. Pavarsisht vrejtjeve per performancen e FMN apo nevojen e ristrukturimit te tij, ata i njohen ketij institucioni financiar misionin per te analizuar rrenjet e krizes dhe asistimin nga afer te vendeve qe do te kene nevoje per likuiditet.
Duket se per shkak te ksaj krize vendet e Europes se Bashkuar u ndjen me te bashkuar. Ndoshta kjo do te mund te lehtsoj edhe sfiden e krijuara nga referendumi Irlandes, mundesisht para fundit te vitit, por detyrimisht perpara zgjedhjeve te reja te Parlamentit Europian.
Gjate kesaj krize financiare te gjithe kerkuan dhe ofruan bashkpunim. Ndoshta eshte vetem Shqiperia ajo qe edhe ne kushtet e kesaj krize globale, vepron me nje mentalitet vetknaqsie, duke e konsideruar te panevojshme ndihmen e ofruar per t`u asistuar nga afer nga FMN gjate kesaj situate te veshtire jo vetem globale.
Experienca positive mbi domosdoshmerine dhe gadishmerine e bashkpunimit midis vendeve dhe me institucionet financiare duhet perfshij edhe Shqiperine.
Vizioni dhe bashkepunimi nuk duhet te jete I sforcuar, nuk duhet te jete I vonuar dhe aq me pak I munguar edhe per qeverine tone.
Synoheshin veprime kombetare qe vendin e tyre e bnte me te imunizuar se te tjeret. Trajtimi brenda guasks kombtare i nje krize qe tentonte te behej gjithnj e me globale,rriti shqetsimin pr prmasat e saj dhe kostot ne rritje,vonesat konsideroheshin shkatrruese.
Qeveria amerikane fillimisht e nisi me nj pakt gjallrimi te ekonomis amerikane per rreth 170 miliard dollar, duke shpresuar se do te ndalonte perkeqesimin e situates ekonomike.
Ekspertet e saj vazhdonin debatin ne se ekonomia ka thjeshte ngadalesim te rritjes, apo ajo shkonte drejt nje recesioni ekonomik.
Kur simptomat dhe permasat e semundjes u bene me te qarta, paketa e re nderhyrese parashikonte me shume blerjen e kredive te keqija, por duke e konsideruar te veshtire, pse jo edhe te papranueshme, nderhyrjen ne tregun privat deri ne blerjen e aksioneve te bankave private dhe kompanive te sigurimit.
Qeveria britanike dhe kryeministri i saj, qe ne momentin e pare vlersuan se kriza bankare si nje krize edhe psikologjike mund te dilte jashte kontrollit dhe pasojat te mund te ishin shkaterrimtare pa nje nderhyrje deizive qe ne momentet e para te saj, sic ishte rasti me Northern Rock Bank, ku qeveria mori ne administrimin e saj.
Ky veprim u vleresua si nje politike e gabuar dhe kritikt u bene m agresiv duke e cilesuar kete si nje politike qe mund ta bej vetem nje qeveri e majte.
Tony Blair dhe Gordon Brown jane cilesuar themeluesit e se majtes moderne edhe per faktin qe ne vitin 1994 ata arriten te hiqnin nga Kushtetuta e Partise Laburiste konceptin e shtetzimit te prones private.
Pikerisht nje prej themeluesve te Partise Laburiste te Re, i cili me vizionin dhe politikat e tij ka drejtuar per rreth 10 vjet nje nga shtetet me te rendesishme ne ekonomine globale, nuk nguroj te gjente zgjidhjen me adekuata per ekonomine e vendit te tij, pamvaresisht kritikave dhe rietikimeve.
Vizioni, strategjia dhe veprimet konkrete te menaxhimit te kesaj krize, ne vendin ku problemet ishin m te mprehta se ne cdo vend tjeter europian, orgjinaliteti i veprimit te shpejte jashte cdo pengese dogmatike, vleresimi publik qe nobelisti i vitit 2008 Krugman i beri qartesise se kryeministrit Brown, i dhane ketij te fundit mbeshtetje ne rritje nga publiku.
Kjo mbeshtetje erdhi ndoshta ne momentin me jetik te karrieres se tij politike, pikerisht kur edhe brenda partise se tij, kerkohej ndoshta zvendsimi gjate konferences kombetare te laburisteve, shtator 2008.
Vizioni dhe strategjia e ndjekur per menaxhimin e krizes bankare eshte duke i rikthyer Brown-it nje pjese te lavdise se humbur, si nje prej ministrave me afatgjate ne historine e Anglise moderne. Implementimi i kesaj strategjie te menaxhimit te krizes u be modeli i pranueshem jo vetem nga vendet europiane, por edhe nga vete SHBA.
Menaxhimi i krizes, ne filozofine e nje veprimi te perbashket dhe te koordinuar, i dha nje vlersim ne rritje edhe presidentit francez Sarkozy per unifikimin e BE-se ne perballimin e saj. Vleresimi ne rritje brenda Frances per eficencen e Presidences franceze ne kete krize nderkombetare,besueshmeria publike ne rritje, i lehtesonPresidentit Sarkozi reformat jo te lehta edhe ne vendin e tij.
Kriza solli nje efekt positiv edhe per vete Europen. E tronditur nga referendumi Irlandez Europa e Bashkuar ndodhej ne nje situate te veshtire.U duk se kriza financiare do te sillte nje kosto akoma me te rende per sfidat e saj, do ta bente me te veshtire unifikimin e saj.
Ne fillimet e krizes, vende te vecanta filluan te vepronin ne menyre individuale, bile ne nje gare te heshtur se kush do te jepte garancine me te madhe per sistemin e tyre bankar dhe per depozituesit e tyre.
Pikrisht ne momentet qe permasat e krizes u bene reale, vende te vecanta kuptuan se kjo krize nuk mund te menaxhohej pa nje koordinim dhe bashkpunim fillimisht midis te gjitha vendeve europiane duke filluar me vendet e eurozones.
Kriza rezultoi aq globale, sa imponoi nje koordinim global. Takimi i Presidentit Bush me Presidentin Sarkozy dhe Presidentin e Komisionit Europian Barroso synonte pikerisht kete koordinim ne nivel global sa me konkret dhe sa me efektiv.
FMN-se ju ritheksua misioni per te thelluar studimet per shkaqet e krizes, permiresimin e sistemit paralajmerues te krizave. Pavarsisht vrejtjeve per performancen e FMN apo nevojen e ristrukturimit te tij, ata i njohen ketij institucioni financiar misionin per te analizuar rrenjet e krizes dhe asistimin nga afer te vendeve qe do te kene nevoje per likuiditet.
Duket se per shkak te ksaj krize vendet e Europes se Bashkuar u ndjen me te bashkuar. Ndoshta kjo do te mund te lehtsoj edhe sfiden e krijuara nga referendumi Irlandes, mundesisht para fundit te vitit, por detyrimisht perpara zgjedhjeve te reja te Parlamentit Europian.
Gjate kesaj krize financiare te gjithe kerkuan dhe ofruan bashkpunim. Ndoshta eshte vetem Shqiperia ajo qe edhe ne kushtet e kesaj krize globale, vepron me nje mentalitet vetknaqsie, duke e konsideruar te panevojshme ndihmen e ofruar per t`u asistuar nga afer nga FMN gjate kesaj situate te veshtire jo vetem globale.
Experienca positive mbi domosdoshmerine dhe gadishmerine e bashkpunimit midis vendeve dhe me institucionet financiare duhet perfshij edhe Shqiperine.
Vizioni dhe bashkepunimi nuk duhet te jete I sforcuar, nuk duhet te jete I vonuar dhe aq me pak I munguar edhe per qeverine tone.