Graciano Babin nuk e hedh kurre poshte

Graciano Albulena dhe Gentjana dalin ne oborr dhe fillojne te flasin per proven e javes. Albulena tregon se ajo nuk e kishte menduar se do te fliste ndonjehere per ato qe foli ne ato momente por ishte vete momenti dhe situata e atille. Ajo thote se u mundua qe ti tregonte shume shkurt historite e saj sepse nese do ti tregonte ashtu si i kishte perjetuar nuk do te kishte arritur dot as te historija qe do te lidhej me objektin e trete. Albulena thekson se u mundua shume qe te shmangte lotet.

Gentjana u thote Albulenes dhe Gracianos se ata e kane prekur shume me historite e tyre. Dy vajzat fillojne te pyesin Gracianon i cili ndersa fliste per nenen dhe per te atin nuk e perfundoi rrefimin sepse shpertheu ne lot. Graciano rrefen historine e prinderve te tij qe jane divorcuar shume kohe me pare kur ai ishte vetem 3-muajsh dhe se nena e tij ishte pa mbushur ende 16 vjec.

Gracianon thote se me te atin ka nje mardhenie shume te mire edhe tani por gjithmone i ka munguar fakti i te pasururit te dy prinderve ne familje. Une kurr se hedh poshte babin ai me ka dhene jeten por mamit ia di per nder per kete qe jam sot thote Graciano dhe me pas shton se ndoshta te atit i vjen keq qe ai shprehet ashtu por e ema i ka mesuar gjithcka ne jete.
Ne oborr vjen Meti i cili edhe me shaka e keshillon Gracianon qe te mos merzitet dhe ta kaloje kete situate. Keshtu bisedat jashte marrin nje rrjedhe tjeter.