Heroi i dashurisë

Vargje nga Arben Duka

Në zemër sgjeta kurrë paqe,

në asnjë varg të poezisë,

për ty nuk shkrova dot një faqe,

hero i madh i dashurisë!

Një laps të kuq në gishta luaj,

po portat nuk ia hap mërzisë,

kollaj për ty se kam të shkruaj,

se je hero i dashurisë!

Ai jetoi fare pa zhurmë,

ishte hero, por i paemër,

iku e nuk na la një gjurmë,

nuk ish njeri, por ishte ëndërr!

Ndaj nuk u shfaq me shpatë në dorë,

të sillte luftën apo paqen,

se ëndërr ish i bardhë dëborë,

se ëndrrat ndodhin po nuk shfaqen!

Vetëm një çast të ngriu jeta,

kur një shigjetë të ra në sisë,

po ti nuk pyet për shigjeta,

se je hero i dashurisë!

Po sa shigjeta të kanë zënë,

ty që nga koha e rinisë,

po shpirtin kurrë se ke dhënë,

se je hero i dashurisë!

Po sa kështjella ke pushtuar,

larg brohorimës dhe lavdisë,

po në litar asnjë ske çuar,

se je hero i dashurisë!

Sa tu vërsulën, por su epe,

e natë e ditë i re borisë,

kur thanë: U fik! si diell shkrepe,

se je hero i dashurisë!

FINALE

Në sy në buzë dhe në gjinj,

i gjeta emrin bukurisë,

shkela krenar mbi gjarpërinj,

se jam hero i dashurisë!