Në Ukrainën lindore, mbajtja e dritave ndezur është një punë e rrezikshme

Ndërsa luftimet në Ukrainën lindore shkojnë përpara, sulmet ruse po shkatërrojnë energjinë, ujin dhe gazin në qytete dhe qytete të tëra – dhe ekuipazhet e shërbimeve të dërguara për të riparuar linjat e transmisionit dhe tubacionet e shkatërruara po e gjejnë veten në në mes të granatimeve, shkruan Associated Press.

Ekuipazhet ndonjëherë arrijnë në një vend vetëm për t’u detyruar të tërhiqen për shkak të luftimeve, thonë zyrtarët. Disa fshatra janë të pamundura për t’u arritur.

“Është e rrezikshme, sepse ne mund të dëgjojmë predhat duke fishkëllyer sipër nesh,” tha Sergii Marokhin, një inxhinier i sistemeve të ujit në qytetin Bakhmut, i cili është goditur nga bombardimet e shtuara kohët e fundit ndërsa forcat ruse kryejnë ofensivën e tyre në rajonin Donetsk të Donbasit , zemra industriale lindore e Ukrainës.

Granatimet një ditë më parë kishin dëmtuar gypat e ujit në një fshat aty pranë dhe në vetë Bakhmut që ai dhe ekuipazhi i tij kishin riparuar atë mëngjes. Kishte një gyp të ujërave të zeza për të rregulluar dhe dëmtime të linjave të ujit në fshatrat e tjerë aty pranë.

Edhe në ditët e qeta, ka ende punë të rregullta mirëmbajtjeje për t’u bërë.

Në disa vende të goditura rëndë, njerëzit janë detyruar të mbështeten në furrat e improvizuara në natyrë dhe furrat e ndërtuara me tulla dhe gurë.

“Nga sot gjysma e qytetit është pa ujë. Gjysma tjetër e qytetit merr ujin nga gropat,” tha të mërkurën Oleksandr Marchenko, nënkryetari i administratës ushtarake Bakhmut. Një digë në veri ishte hedhur në erë, duke tharë kanalin që kalon përtej Bakhmutit, tha ai.

Qyteti ka një furnizim rezervë me ujë, por linjat e ndërprera të energjisë ndërprenë pompimin e ujit. Inxhinierët shpresonin të riparonin dëmin nëse do të ishte e sigurt për ta bërë këtë.

“Për fat të keq, qyteti bombardohet çdo ditë,” tha Marchenko. Si për të vërtetuar pohimin e tij, predha mortajash fishkëllenin mbi kokën e tij, duke e çuar atë të zhytej në një breg lumi me bar për t’u mbuluar.

Zjarri i mortajës ra me një goditje të fortë në pjesën veriore të qytetit, duke nxjerrë tymin e zi.

“Nuk ka gaz, rrymë, ujë!” gjëmoi Viktor Paramonov ndërsa ai dhe disa të tjerë në buzë të Bakhmutit përgatiteshin të gatuanin në një sobë të improvizuar në ajër të hapur, të përbërë nga një zjarr druri dhe një pllakë metalike e balancuar mbi tulla. “Nuk ka asgjë.”

Një fabrikë materiale ndërtimi aty pranë ishte shkatërruar nga bombardimet disa ditë më parë. Në mesin e muajit maj u godit pallati pranë tij, duke u shembur një pjesë e saj.

Më në veri në Sloviansk, një gjenerator rrotullohej në bashkinë pasi energjia u ndërpre për shkak të linjave të tensionit të lartë të rrëzuara nga luftimet vetëm në lindje. U ndërpre edhe furnizimi me ujë.

“Ekuipazhet e riparimit duhet të shkojnë në zonat e operacioneve luftarake, gjë që është e rrezikshme,” tha Vadym Lyakh, kreu i administratës ushtarake të Sloviansk.

Autoritetet e qytetit dërguan ujë nga rezervuarët për banorët e Slovianskut, të cilët numërojnë rreth 30,000, nga 100,000 para luftës, tha ai. Të tjerë përdorën pompa uji komunale.

Pas një sërë ndërtesash apartamentesh të mbytura nga copëzat e një sulmi të fundit me raketë, banorët mbushën kova dhe shishe plastike nga një pompë e vjetër e verdhë në rrugë.

Pompa kërkon shumë forcë për të funksionuar, murmuriti një burrë i moshuar. Disa gra duhet të presin që një burrë të vijë dhe të punojë levën, tha ai, ndërsa bashkoi një sobë të vogël metalike për të gatuar drekën jashtë. (Sipas Associated Press).