Nënë Tereza më tha: Kurrë nuk u zemërova me Shqipërinë

Jemi këtu për të nderuar së bashku me të gjithë shqiptarët, por edhe me mbarë njerëzimin, gruan më të shquar të kohërave moderne, nderin e kombit shqiptar, nobelisten Nënë Tereza, në 100-vjetorin e lindjes së saj. Sot shqiptarët kudo që janë, përkulen me nderimin dhe mirënjohjen më të thellë ndaj bijës së tyre më të madhe, më të famshme, simbolit më të përsosur të moralit dhe emrit shqiptar, Nënë Tereza.

Jemi ktu pr t nderuar s bashku me t gjith shqiptart, por edhe me mbar njerzimin, gruan m t shquar t kohrave moderne, nderin e kombit shqiptar, nobelisten Nn Tereza, n 100-vjetorin e lindjes s saj. Sot shqiptart kudo q jan, prkulen me nderimin dhe mirnjohjen m t thell ndaj bijs s tyre m t madhe, m t famshme, simbolit m t prsosur t moralit dhe emrit shqiptar, Nn Tereza.
Nn Tereza, Gonxhe Bojaxhi, lindi 100 vjet m par n Shkup, n qytetin m t madh t trojeve shqiptare t asaj kohe. U rrit dhe u edukua n familjen e saj me vlerat dhe virtytet m t arrira t vajzs, gruas dhe nns shqiptare, vlera dhe virtyte me forcn e t cilave ajo do t ngjiste madhrishm shkallt e shenjtrimit pr s gjalli, do t shndrrohej n engjllin e m t varfrve t ksaj bote, do t meritonte admirimin dhe adhurimin, respektin e mbar qytetarve t planetit.
E larguar n moshn m t hershme nga trojet shqiptare, "Me gjak jam shqiptare", do t pohonte ajo n do rast, pr t dshmuar dashurin, por dhe krenarin pr familjen, kombin dhe origjinn e saj. Asgj nuk do t lkundte dashurin pr dheun e saj edhe n kohrat kur ajo nuk lejohej t vizitonte, t mallej me nnn, motrn dhe vendin e vet.

Zonja dhe Zotrinj

Vrtet n vlerat dhe virtytet e nns, motrs dhe gruas shqiptare, n besimin e madh te Zoti dhe Krishti, me t cilat ajo u mbrujt, u bn forc mahnitse e pashtershme morale e saj, por do t ishte India, ky vend i madh qytetare e s cils do t thoshte se jam tani, do t ishte Kalkuta, ky megafon i dhimbjes, vuajtjes, lngimit dhe mjerimit njerzor, do t ishin t smurt, lebrozt, t smurt me AIDS, jetimt, t braktisurit e saj, qyteti dhe vendi ku gonxhja e kombit ton do t lulzonte, do t lartsohej n Nn Terezn, n fakt, n Nn Terezn e Kalkuts, n personalitetin moral m t fuqishm t kohs s vet. Kalkuta themeloi edhe Urdhrin e Misionarve t Bamirsis apo m drejt, t Misionarve t Dashuris dhe Dhembshuris njerzore.

Pr m shum se gjysm shekulli shtpit e urdhrit t saj u ngritn n mbi 130 vende; trajtuan, kuruan, u kujdesn pr miliona qytetar n nevoj t madhe.
Mjerisht, Shqipria ishte ndr m t fundit vende n t cilin ajo ngriti shtpit e urdhrit t saj, kjo sepse diktatura paranojake hoxhiste kishte ndalur me ligj dhe Kushtetut besimet fetare, Krishtin, Muhamedin, por dhe s bashku me ta edhe shenjtoren e gjall t shqiptarve, kurse nns dhe motrs s saj i rezervoi mjerimin m t skajshm.

Sot n kt fjal do t doja t’i paraqisja Nn Terezs ndjesn publike pr qndrimin q diktatura hoxhiste mbajti ndaj saj dhe familjes, por un nuk e bj kt pr arsyen e vetme sepse n nj nga takimet e mia n vitin 1992 kur un desha t merrja miratimin e saj pr kt akt publik, ajo m’u prgjigj: “Jo, nuk do ta bsh kt. Ndjesa publike do t ishte pr mua nj lndim i vrtet, pasi un kurr nuk jam zemruar dhe nuk mund t zemrohem asnjher me vendin dhe kombin tim. Un do dit me dashuri t madhe i jam lutur Zotit dhe lutem pr ta njlloj si jam lutur dhe lutem pr nnn, motrn dhe familjen time”.

Ajo ndihej shum e lumtur q m s fundi vendi i saj ishte i lir dhe kishte hapur shtpit e misionit t saj n Shqipri, q mbante m s fundi pasaportn shqiptare.
Emocionet, gzimi dhe knaqsia e saj ishin t jashtzakonshme, t paprshkruara, ditn q priti s bashku me Presidentin e vendit, n 25 prill t vitit ‘93 n dheun e vet, Papn Gjon Pali II, n vizitn e tij historike n Shqipri.
Ajo u lumtura shum kur Ati i Shenjt do t'i drejtohej me fjaln e tij nga ballkoni i Ipeshkvis s Shkodrs si Nn Tereza, bija e kombit shqiptar.

Bamirsia, humanizmi, dashuria, dhembshuria, dhe jo politika ishin mbretria e saj. Por n kt aspekt shqiptart duhet ta din se Shqipria ishte prjashtimi i saj. Ajo ndiqte me shum vmendje zhvillimet n Shqipri. N korrik t vitit 1995 do t udhtonte nga Kalkuta n Tiran dhe do t vinte direkt nga Rinasi n zyrn time. "Kam ardhur ksaj here pr t'ju uruar pr antarsimin e Shqipris n Kshillin e Evrops. Jam jashtzakonisht e gzuar". Iu prgjigja se ky lajm, ky urim i gzon t gjith shqiptart.

Zonja dhe zotrinj!

"Nga thirrja jam murgesh katolike, vepra ime i prket t tr bots", - do t deklaronte n mnyr t prsritur Nn Tereza. Prandaj, sot me nderim t madh, n 100-vjetorin e lindjes s nobelistes shqiptare, prkulen qytetart e t gjitha kombeve t tjera, pavarsisht nga besimet fetare, racat apo bindjet.
Kjo, sepse nj jet t tr Nn Tereza me besimin e saj tek Zoti, tek Krishti, t cilin e shihte te do njeri, me prkushtimin dhe forcn e madhe t dashuris, u shndrrua n autoritetin moral m t fuqishm t shekullit q jetoi.
Me shtatin e saj t vogl, zemrn dhe shpirtin e saj t madh, gruaja q zgjodhi pr t mos u
nn me fmijn e vet, ia doli q me forcn e dhembshuris dhe dashuris s nns, t bhej nn pr mbar njerzimin.

Ajo si hyjni e dashuris dhe dhembshuris njerzore arriti q me forcn e tyre t bhej prfaqsuesja engjllore e njeriut, qytetarit, familjes, shoqris, kishs, mjeksis, por mbi t gjitha, Krishtit dhe Zotit, q e drguan at ku ishte dhimbja, vuajtja, smundja, dshprimi dhe mjerimi m i madh. Aty ku gjith t tjert, familja, shoqria, mjeksia, kisha, institucionet e tjera fetare, qeveria, shoqria civile, mungonin.
”T ndihmosh dhe t kuptosh t varfrit duhet t jetosh si ata”, - deklaroi ajo n fjaln e saj n ceremonin e laurimit me mimin “Nobel”. Nn Tereza dhe motrat e urdhrit t saj zgjodhn t shrbejn, ushqejn, ndihmojn, mjekojn, lehtsojn dhe prkdhelin, t mbjellin shpres, qenieve njerzore m t varfra, m t mjera, m t smura, m t braktisura t ksaj bote, t braktisura n mnyrn m t pamerituar.
"Ata me t cilt un punoj, nuk duan lot, se kan shum vet, ata duan buzqeshje", - do t’i shprehej nj dit nj adhurueses s saj q u shkreh n vaj tek vizitonte komunitetin pr t cilin kujdeseshin motrat e Nn Terezs n Kalkut.
do njeri q ka pasur fatin ta njoh nga afr, mban n memorien e tij buzqeshjen e saj si m t mbln e buzqeshjeve njerzore q ka hasur n jetn e tij.

Pr s gjalli Nn Tereza mori urdhrat dhe medaljet m t larta n kt bot. Ajo u laureua me mimin “Nobel”, me medaljen e liris nga Presidenti Ronald Regan, u shpall qytetare e SHBA-s nga Kongresi Amerikan dhe u b personi i katrt q meritoi kt titull. India i akordoi qytetares s saj nderimet dhe dekoratat m t larta, po kshtu vende t tjera. Shqipria e shpalli “Nderi i Kombit”. Vatikani medaljet m t larta pr paqen. Kembrixhi dhe universitete t tjera e shpalln Doktor Honoris Kauza. Skulptor dhe piktor, shkrimtar dhe muzikant i kushtuan asaj krijimet m t shklqyera, por nderimin m t madh ia bri Papa Gjon Pali II, q vetm pak koh pas vdekjes hapi procesin e shenjtrimit t saj. Ndaj, dhe sht nj rast pr mua pr t uruar q s bashku t gjej shenjtrimin dhe t bashkohet me shenjtort e tjer t ktij kombi. Duke mbyllur fjaln time, i shpreh edhe nj her mirnjohjen ton m t thell bijs m t muar t kombit ton, dhuratn m t muar q kombi shqiptar i ka
njerzimit n t gjitha kohrat.