Pa drita e pa uje, azilantet ngrohen ne diell

Rruga qe te con drejt Shtepise se te Moshuarve ne Kamez, eshte e gjate dhe e veshtire, ashtu si edhe jeta e banoreve te kesaj shtepie. Balta dhe gropa te shoqerojne drejt shtepise, e cila eshte streha e vetme per ta. Dielli i djeshem duket se u ka ngrohur trupin dhe shpirtin, sepse pothuaj te gjithe kane dale perjashta te shijojne rrezet e tij. Pak me vone mesojme se nuk eshte thjesht ceshtje shijeje, por domosdoshmerie. Banoret e Qendres ditore te Kamzes kane tre muaj qe pothuaj nuk kane drita, dhe si rrjedhoje as ngrohje. E, rrezet e diellit jane e vetmja shpresa per ta. Vetem gjate oreve te dites, sepse naten, te moshuarit jane te destinuar te mbulohen kembe e krye me batanijet e kalbura nga vitet, ne perpjekje per te pakesuar te dridhurat e ketij dimri.
Me gjithe vuajtjet, te moshuarit e gjejne forcen per t