Përfshirja e Bjellorusisë në luftën në Ukrainë është e rrezikshme edhe për vetë Putinin

Për tetë muajt e fundit, Bjellorusia ka arritur të qëndrojë larg përfshirjes së drejtpërdrejtë në luftën në Ukrainë, megjithëse ka shërbyer si një trampolinë për pushtimin e plotë të Rusisë ndaj fqinjit të saj. Në shkurt, forcat ruse filluan marshimin e tyre drejt Kievit nga territori bjellorus.

Minsk ka ofruar gjithashtu mbështetje logjistike, linja furnizimi, kujdes mjekësor për ushtarët rusë dhe fushat ajrore për të nisur sulmet ajrore në Ukrainë. Ka pasur gjithashtu raporte se dërgesat e tankeve dhe municioneve bjelloruse janë bërë në Donbas dhe Krimenë e pushtuar.

Por në fillim të këtij muaji, presidenti bjellorus Alexander Lukashenko tregoi se vendi i tij mund t’i bashkohet luftës ruso-ukrainase. Më 10 tetor, udhëheqësi bjellorus njoftoi vendosjen e një “grupi të përbashkët ushtarak Bjellorusi-Rusi” në përgjigje të kërcënimit të supozuar për sulm nga Ukraina.

Ky hap përfaqëson një përshkallëzim të rëndësishëm në rolin e Bjellorusisë në luftën e deritanishme. Kjo sinjalizon se Lukashenko po përgatit publikun bjellorus, i cili që nga fillimi i konfliktit ka qëndruar fuqishëm kundër vendosjes së forcave të armatosura bjelloruse për të luftuar në Ukrainë.

Përfshirja e drejtpërdrejtë në luftë mund të jetë shumë e rrezikshme për regjimin në Minsk dhe madje edhe për vetë Kremlinin. Mobilizimi dhe vendosja e trupave bjelloruse për të luftuar në Ukrainë mund të destabilizojë regjimin në Minsk, dhe ky do të ishte një lajm i keq për Moskën.

Presidenti rus Vladimir Putin ka fuqi të mjaftueshme për t’i bërë presion Lukashenkos që të dërgojë forcat bjelloruse në fushën e betejës. Fati politik i liderit bjellorus ka qenë në duart e Kremlinit që nga zgjedhjet presidenciale të vitit 2020, kur mbështetja e tij ndihmoi të mbajë regjimin e tij të bashkuar dhe të shtypte protestat masive antiqeveritare. Që atëherë, aftësia e Lukashenkos për t’i rezistuar kërkesave ruse është zvogëluar.

Ai i ka dhënë Kremlinit pjesë të mëdha të sovranitetit ekonomik dhe të mbrojtjes duke nënshkruar dokumente të ndryshme “integrimi” dhe ka lidhur politikën e jashtme të Bjellorusisë me atë të Rusisë.

Putini gjithashtu mund të bëjë presion për krijimin e një komande të përbashkët ushtarake Bjellorusi-Rusi – diçka për të cilën Bjellorusia nuk ka rënë dakord kurrë më parë. Nëse kjo ndodh, Bjellorusia do të mbajë një fjalë në vendimmarrje vetëm në letër, veçanërisht për sa i përket vendosjes së trupave bjelloruse përtej kufirit. Megjithatë, në praktikë, vendimet ka të ngjarë të merren nga gjeneralët rusë.

Por sa të dobishme mund të jenë trupat bjelloruse, të cilave u mungon përvoja e luftës, për Rusinë është e paqartë. Vetë Rusisë i mungojnë gjithashtu një numër i madh trupash të trajnuar mirë dhe të pajisur për të hapur një vijë të re fronti përgjatë kufirit të Bjellorusisë, të cilën Ukraina, nga ana e saj, tani e ka fortifikuar dhe minuar dhe hedhur në erë urat e saj.

Ekspertët ushtarakë ukrainas kanë paralajmëruar gjithashtu se Ukraina mund të godasë në mënyrë parandaluese nëse do të dallonte një forcë të armatosur që lëviz nga Bjellorusia dhe objektivat e saj mund të përfshijnë infrastrukturën kritike të Bjellorusisë. Kjo gjithashtu do ta pengonte Lukashenkon të mos i lejojë trupat e tij të kalojnë kufirin. / E përkthyer nga Al Jazeera

/rtsh.al/