Poezi nga Aleksandr ipa

DJEMVE TE MI

...prej jets sime nuk kam frik,
Dit e fmijs m drithron.
N fat t shkmbit s`mund t mbes Njeriu
Se sendi veten kurr s`e shumon.
Dhe lihet guri n koh t pacaktuar
Ndan rrpirash, mes lumi, a diku
Ndan tij lvrijn errat dhe njeriu
N mtime, pa pyetjen: Ku?
Po ngjet t jesh n skajin pa njeri
Ku lmshi jep fill dhe nuk zgjidh
Ather bindesh s fmija larg,
‹sht fati i paduskshm q t lidh.
Heshtim i ngurt i hurit ve harrohet
Kur vjen vrulli i ujit, ndan tij,
Q ta shikosh n drit tjetr,
Dhuroi bots frym nga nj fmij!

MERZI TE MOS KEM

Me Njeriun,
me detin,
me mjegulln,
me thinjat,
me diellin e zhytur,
me detin,...

Me syrin e kaltr
me lotin,
me lotin q s`thahet...
Dnuar jam prjet

...merzi t mos kem.

Me dashurin e prparme

Vendi yn i vogl,
sa e lan vendi yt.
Me loton tim t munguar, mund t rilahet.

Vendi yni vogl ku ne s`ndjehemi ngusht€
Dhe prap mundimin
e kemi t madh.

Mbrm
M mungove, m shum se m par
Edhe pse e dija se jemi ve e ardhme.

Po vendi yn i vogl,
Dhe koha po e till
Pr t ndar ditnatn
Nga ditnata e pasme€

Mes nesh, me dahsuri
Madhohet deshira e ardhme,,,

KUR PRISNIM AKRIN

Ti po vonohesh kaq gjat,
Eja tashm, mos na jep mrzin!
Mes n t dyve ti duhesh,
T jetsosh Dashurin!

Ti po vonohesh kaq gjate,
Kuptohet, s`ta duam as ngutjen!
Artin e madh t krijimit tnd,
E nism me Puthjen!

***
Thuhej jeta dhe pa gjuh,
Shkohej mosha dhe pa dit€

N nj pritje kaq t shkurtr
Jemi dy,-
Sa pr t gjith!

Marr nga: Zhurma e Qetsis, pa, Aleksandr. Shtpia Botuese EUGEN, 2005