Rikthimi i PD-së tek ëndrrat e fillimit
Robert Qafzezi / Artist
Le t’i urojmë Edi Ramës erë të mbarë për ta çuar të saktë “anijen” që është nisur prej 23 vitesh drejt horizonteve demokratike evropiane. Çdo shqiptari që i dhimbset vendi duhet ta kuptojë që sa mund e djersë do t’i duhet kësaj qeverie që ta vërë në shina “lokomotivën”, këtë “mekanizëm” të fuqishëm që quhet shtet ligjor e që do t’i tërheqë të gjithë “vagonët” si ekonomia, drejtësia, kultura, drejt Evropës.
Është momenti kyç, tepër vendimtar që shqiptarët, duhet të gjejnë e të nxjerrin në sipër-faqe energjitë më pozitive e me vlerë, është me të vërtetë momenti i kthesës së madhe për të hedhur një herë e përgjithmonë poshtë amatorizmin në të gjitha format e tij.
Nuk ka më kohë..! Populli u lodh, u çorientua, u varfërua deri në palcë nga ky tranzicion “obskyr”, i tejgjatë, ku papunësia e rinisë është kampione në rajon, ku jeta e njeriut nuk ka asnjë vlerë, ku vrasja me armë zjarri është bërë si vdekje natyrale, ku të qenit i ndershëm quhet naiv e i paaftë, ku injoranca më e thellë e vendit udhëheq të gjithë sektorët kryesorë si drejtësia, prokuroria, policia, ekonomia, kultura, diplomacia etj.. Nuk ka më kohë për buzëqeshje, fotografi të bukura plot ngjyra fushate, fjalë të ëmbla përpara medias.
Nuk ka më kohë për fishekzjarrë...Punë, Program, veprim urgjence! Ven-di është për urgjencë sot, arka dhe banka shtetit e kamufluar nën presionin qeveritar është “bosh” , “gropa” që po lë kjo qeveri e korruptuar deri në palcë është gjigante, e mbuluar me “gjethe dafinash” dhe “shirita inaugurimesh”. Sot do të duhet kurajë e madhe t’i thuash popullit tënd të vërtetën ku ndodhet; ekonomia që nuk prodhon asgjë përveç sloganeve.
Qendra e programit të qeverisë së re duhet të jetë lufta kundër varfërisë e mizerjes dhe vendos-ja e drejtësisë sociale, pa të cilën nuk ka liri. Nuk ka liri në varfëri, akoma flenë njerëz përjashta të uritur, në këmbë e shtrirë nëpër trotuaret e Tiranës, apo inxhinierë, ekonomistë me shkolla e aftësi, shesin të ulur në gjunjë paketa cigaresh ditën, natën, për të jetuar.
Apo fëmijë që kanë humbur çdo gjë e bredhin të pangrënë nëpër rrugët e kryeqytetit; këta janë të “padukshmit” si për politikanët “e senjorit demokrat” po ashtu edhe për shoqërinë civile të damllosur nga sloganet e bojatisura ndryshe. Të bllokohen të gjitha kontot e ish-qeveritarëve të korruptuar! Të konfiskohen të gjitha bizneset e paligjshme kudo dhe nga kush-do qofshin ato.
Vetëm në këtë mënyrë mund të fillojë të dalë vendi nga këto “skenarë” të erret si ato të filmave të regjisorit Damiano Damiani të Italisë së viteve ‘70. Po të shkruaj unë Edi! Trishtimi, kjo këngë e heshtur e natës së mërgimit, që do të mbetem gjithë jetën në opozitë me çdo forcë politike deri sa drejtësia e vendit tim të vihet aty ku duhet.
Më në fund, BOLL! Më në fund populli u zgjua. le të jetë ky zgjim, zgjimi i ëndrrave të mëdha, atyre më madhështoreve, ku prin dashuria, mirëbesimi, gëzimi për një shoqëri më të drejtë, larg babëzitjeve, larg nepotizmave, etjeve për pozitë, mburrjeve të kota, apo fabrikimit e inflacionit të antivlerave, euforive e ndriçimeve “bastarde”.
Ne duam që Shqipëria të futet në Evropë, në familjen e saj natyrale, por në asnjë mënyrë ne nuk duam që ajo të futet në gjunjë. PD-ja, Partia Demokratike, partia e lotëve dhe dhimbjes sonë nuk ka humbur sot; ajo ka fituar, ajo duhet të distancohet sa më parë nga ata “liderë” “te gripit “ të vjetër komunist që e tërhoqën zvarrë ëndrrën tonë të demokracisë dhe mbretëruan duke shkelur mbi ëndrrën tonë. Ajo duhet të riorganizohet mbi një bazë të vërtetë të vlerave të së djathtës evropiane dhe jo të gënjehet nga “liderë” “travestitë”.
Fatkeqësisht gënjeshtra vazhdoi shumë gjatë nën euforitë e vjetra që na kujtojnë kohëra të zymta për ne që i jetuam. Nuk ka demokraci pa një opozitë të vërtetë! Mjerë ata që nuk kanë ëndrra!