mero qeni
Sa qef qenka kur shpifsin e mbrokan dhe te demtuarin nga shpifja e fuskan ne burg. U ndjeka nje si lehtesim. Nje si hov, nje si deshire, per te perdorur disa menyra, per te thene disa gjera, te cilat as vet s'e di pse s'i ke thene dot me pare. Nuk e merr me ment c'permasa merr pastaj ky lehtesim, kur sheh se qenit shpifes ia qajne hallin bythpambuket e botes, nga italiani tek xhamajkani. Sa duket kete lehtesim do kete provuar edhe Kryeministri ne Kruje kur tha se kutite nuk do hapen. Opozita, tha Kryeministri, jo protesta me qen te rrahur te beje, por edhe diktatorin nga gjumi ta zgjoje, kutite nuk do hapen. Ne vazhdim te atmosferes me kuti qe s'hapen, qef, hov, deshira, qen, rrahje, dhe diktator, Kryeministri e perforcoi retoriken duke shtuar se kutite nuk do hapen, sikur qeni qepen te haje, morpo edhe qeni dhembin e qenit kaq ta beje, por keto nuk jane te konfirmuara. E konfirmuar eshte tjetra. Qe nje te ndjere qe j'u permend emri ne Kruje, zagari qe s'le hale' pa futur hundet, i zhdepuri qe llapa s'i pushon, larua i zgjebosur qe lekura vazhdimisht i krruhet, shkurt - mero qeni, nuk e la pa reaguar te nesermen tek faktmorri. Pa i hyre asaj se e ka a s'e ka qeni ne gjak nuhatjen dhe besnikerine, le te shtrojme pyetjen; Si i mori mero qeni fjalet e Kryeministrit? Veshtire te thuhet, sepse veshtire ne trurin e qenit te hyhet. Megjithate, qe diktatori s'ka gjase te zgjohet nga gjumi, kaq gje mero qeni e di. Edhe ato Kruje e Skenderbe, mero qeni i kupton. Prandaj mero qenit jo me kot mendja i mbeti tek percaktimi qen i rrahur, sepse fenomen ky te cilin mero qeni se fundi pati fatin ta provoje mbi lekuren e tij plot qime qe mbajne ere. Kjo eshte arsyeja qe me qente e rrahur te fjalimit te Krujes, mero qeni startoi faktmorrin e se henes.
Ne ate faktmorr, ashtu si shkarazi dhe kokeulur e syperdhe si gjithnje, mero qeni tha dicka. Duke e ditur mire se; qeni qenin as e rreh as e kafshon, se qeni mund ta kafshoje Kryeministrin por Kryministri qenin jo, se qeni mund ta kafshoje gjithashtu edhe biznesmenin por biznesmeni ne ndryshim nga Kryeministri qenin mund edhe ta rrahe, mes ketyre hamendjeve, mero qeni ne ate faktmorr, i ra shkurt. Tha neper dhembe se qen te rrahur Kryeministri nuk konsideron ate vet, pra mero qenin, por opozitaret ne pergjithesi.
Murmuritja lehetare e mero qenit nxjerr disa pyetje, ngre disa dyshime. Pse mero qeni cilesimin qen i rrahur e hodhi me aq lehtesi mbi kurrizin e opozites? Qe Kryeministri quan qen te rrahur mero qenin e faktmorrit qe i eshte ngjitur opozites si uti pas kepuces, mero qeni kaq gje e di. Ajo qe heperhe mero qeni nuk e di me saktesi eshte si t'i bjere rreth e qark, qe percaktimi qen i rrahur te mos i bjere mbi veten, por mbi eksponentet e opozites? Kjo eshte pyetja qe po e lodh mero qenin. Nese jo veten e vet pra, cilet nga opozita e ka me kollaj t'i beje qen mero qeni? Perfaqesuesit e opozites ne pergjithesi, ata te cilet tani per tani po e ndihmojne, dhe per te cilet mero qeni tani per tani po leh? Apo ata opozitaret specifike te cilet megjithese mero qeni i ka bere qen e langua dhe i ka rrahur me mijera here ne faqet e TemA-s, dhe prap e prap qen po i ben, ata prapeseprape si qen te rrahur me bisht nder shale ne faktmorr po i vijne? E jo vetem i vijne por edhe e shohin ne sy, i buzeqeshin, ja bejne mero qenit po - po - po me koke pas cdo lehje, dhe ne fund, me doren e tyre te thate i shtrengojne mero qenit putren e lagesht me qime te pista prej qeni te zgjebosur. Ja pra se si shpresat e mero qenit per pastertine qenerore te vetes nje baze e kane.
Ne kete pike ia vlen te kthehemi edhe nje here tek shprehja sa e qarte dhe enigmatike e Kryeministrit para popullit te zymte dhe rakipires te qytetit legjendar te Krujes. Pse Kryeministri, ai te cilit nuk i mungon aspak imagjinata, dhe qe, per me teper mero qenin e ka pasur aq vite afer, e quajti mero qenin qen, dhe jo ndonje gje tjeter? Per shembull, zagar, langua, apo dicka tjeter nga bota e lehesve, lepiresve dhe zvarranikeve? Per kete Kryeministrit eshte vertet per t'ia qare hallin. Kjo, po te kihet parasysh se ai, Kryeministri, eshte ndodhur perpara nje morie pyetjesh dhe nen pyetjesh nga me te veshtirat; Si ta quante Kryeministri mero qenin? Qen por jo i rrahur? Kjo jo sepse po nuk e rrahe qeni nuk leh. I rrahur por jo qen? As kjo jo perderisa mero qeni s'eshte njeri. As i rrahur as qen? Jo sepse s'eshte ky rasti. Edhe i rrahur edhe qen? Pikerisht ! Sipas te gjitha pervojave, halleve, derteve dhe taksirateve te Kryeministrit nder vite, i ndodhur mes kesaj morie variacionale cilesimesh me qen, ku zevendesimi i qenit me zagar, i zagarit me langua, i langoit me hiene, fol' ti i nderuar lexues tani, a mbetet me dileme per ta fajesuar Kryeministrin pse mes morise se cilesimeve zgjodhi te fundit, ate me qen te rrahur, dhe e la me aq? Sigurisht qe jo. Por as kjo nuk hedh kushedi se sa drite mbi arsyen e ngutjes se mero qenit per ta shmangur cilesimin qen nga vetja dhe per ta hedhur mbi opozitaret. Sepse nuk eshte e veshtire te ngutesh ta largosh cilesimin qen nga vetja dhe t'ua hedhesh te tjereve. Veshtire eshte qe pasi e ke hequr ate cilesim nga vetja, te thuash vete cfare je? Ne kete pike nuk eshte aspak i nevojshem te marrurit me ment apo imagjinata. Sepse vijne ne ndihme reciproke nje nga nje vet kontributoret, faktoret, faktmorret, pra mero qeni dhe vet' opozitaret. Sa i perket mero qenit, mero qeni s'ka lene asnje rast pa i quajtur opozitaret qen te te gjitha rracave, llojeve dhe nen llojeve, te rrahur e te zhdepur nder vite, me emra, me data, me ore, me vendndodhje, e me te gjitha. Po ashtu edhe opozitaret, po t'i pyesesh, edhe ata, pa perjashtuar absolutisht asnje, qen e shkuar qenit, langua e mbi langua, zagar e mbi zagar, te rrahur e te zhdepur, e ngrene dhe e leshojne mero qenin or' e cast nje mije here ne dite. C'mbetet nga e gjitha kjo? Per kete do presim te shohim c'do bejne ne ditet e ardheshme, si mero qeni i rrahur ne faktmorrin e tij te famzi, dhe opozitaret kontributore te atij faktmorri, te cilet, tanipertani, c'esht' e verteta, nuk po rrahin mero qenin, por po rrahin te marrin pushtetin. Opozitaret tane e dine vete c'bejne. Por e mira e tyre dhe e te gjitheve eshte ta flakin mero qenin nje sekonde e me pare. Per nje aresye te thjeshte; Sepse mero qeni, ky ndyresire qe ku shkel ndjell vetem humbje dhe ku prek sjell vetem disfate, po ngutet aq teper ngaqe nuk e ka fort te qarte ku tamam po rreh opozita; Te vije sa me shpejt ne pushtet, apo ta flake mero qenin sa me shpejt? O mero qeni t'u djegte qelleza duke ngrene groshe te nxehta dhe te hyfte gjuha brenda. O te zente gripi i gomarit, turbekulozi i gjarperit, SIDA e lepurit, majasilli i zebres, ulcera e cakallit, diabeti i elefantit.
edisonypi@gmail.com
Ne ate faktmorr, ashtu si shkarazi dhe kokeulur e syperdhe si gjithnje, mero qeni tha dicka. Duke e ditur mire se; qeni qenin as e rreh as e kafshon, se qeni mund ta kafshoje Kryeministrin por Kryministri qenin jo, se qeni mund ta kafshoje gjithashtu edhe biznesmenin por biznesmeni ne ndryshim nga Kryeministri qenin mund edhe ta rrahe, mes ketyre hamendjeve, mero qeni ne ate faktmorr, i ra shkurt. Tha neper dhembe se qen te rrahur Kryeministri nuk konsideron ate vet, pra mero qenin, por opozitaret ne pergjithesi.
Murmuritja lehetare e mero qenit nxjerr disa pyetje, ngre disa dyshime. Pse mero qeni cilesimin qen i rrahur e hodhi me aq lehtesi mbi kurrizin e opozites? Qe Kryeministri quan qen te rrahur mero qenin e faktmorrit qe i eshte ngjitur opozites si uti pas kepuces, mero qeni kaq gje e di. Ajo qe heperhe mero qeni nuk e di me saktesi eshte si t'i bjere rreth e qark, qe percaktimi qen i rrahur te mos i bjere mbi veten, por mbi eksponentet e opozites? Kjo eshte pyetja qe po e lodh mero qenin. Nese jo veten e vet pra, cilet nga opozita e ka me kollaj t'i beje qen mero qeni? Perfaqesuesit e opozites ne pergjithesi, ata te cilet tani per tani po e ndihmojne, dhe per te cilet mero qeni tani per tani po leh? Apo ata opozitaret specifike te cilet megjithese mero qeni i ka bere qen e langua dhe i ka rrahur me mijera here ne faqet e TemA-s, dhe prap e prap qen po i ben, ata prapeseprape si qen te rrahur me bisht nder shale ne faktmorr po i vijne? E jo vetem i vijne por edhe e shohin ne sy, i buzeqeshin, ja bejne mero qenit po - po - po me koke pas cdo lehje, dhe ne fund, me doren e tyre te thate i shtrengojne mero qenit putren e lagesht me qime te pista prej qeni te zgjebosur. Ja pra se si shpresat e mero qenit per pastertine qenerore te vetes nje baze e kane.
Ne kete pike ia vlen te kthehemi edhe nje here tek shprehja sa e qarte dhe enigmatike e Kryeministrit para popullit te zymte dhe rakipires te qytetit legjendar te Krujes. Pse Kryeministri, ai te cilit nuk i mungon aspak imagjinata, dhe qe, per me teper mero qenin e ka pasur aq vite afer, e quajti mero qenin qen, dhe jo ndonje gje tjeter? Per shembull, zagar, langua, apo dicka tjeter nga bota e lehesve, lepiresve dhe zvarranikeve? Per kete Kryeministrit eshte vertet per t'ia qare hallin. Kjo, po te kihet parasysh se ai, Kryeministri, eshte ndodhur perpara nje morie pyetjesh dhe nen pyetjesh nga me te veshtirat; Si ta quante Kryeministri mero qenin? Qen por jo i rrahur? Kjo jo sepse po nuk e rrahe qeni nuk leh. I rrahur por jo qen? As kjo jo perderisa mero qeni s'eshte njeri. As i rrahur as qen? Jo sepse s'eshte ky rasti. Edhe i rrahur edhe qen? Pikerisht ! Sipas te gjitha pervojave, halleve, derteve dhe taksirateve te Kryeministrit nder vite, i ndodhur mes kesaj morie variacionale cilesimesh me qen, ku zevendesimi i qenit me zagar, i zagarit me langua, i langoit me hiene, fol' ti i nderuar lexues tani, a mbetet me dileme per ta fajesuar Kryeministrin pse mes morise se cilesimeve zgjodhi te fundit, ate me qen te rrahur, dhe e la me aq? Sigurisht qe jo. Por as kjo nuk hedh kushedi se sa drite mbi arsyen e ngutjes se mero qenit per ta shmangur cilesimin qen nga vetja dhe per ta hedhur mbi opozitaret. Sepse nuk eshte e veshtire te ngutesh ta largosh cilesimin qen nga vetja dhe t'ua hedhesh te tjereve. Veshtire eshte qe pasi e ke hequr ate cilesim nga vetja, te thuash vete cfare je? Ne kete pike nuk eshte aspak i nevojshem te marrurit me ment apo imagjinata. Sepse vijne ne ndihme reciproke nje nga nje vet kontributoret, faktoret, faktmorret, pra mero qeni dhe vet' opozitaret. Sa i perket mero qenit, mero qeni s'ka lene asnje rast pa i quajtur opozitaret qen te te gjitha rracave, llojeve dhe nen llojeve, te rrahur e te zhdepur nder vite, me emra, me data, me ore, me vendndodhje, e me te gjitha. Po ashtu edhe opozitaret, po t'i pyesesh, edhe ata, pa perjashtuar absolutisht asnje, qen e shkuar qenit, langua e mbi langua, zagar e mbi zagar, te rrahur e te zhdepur, e ngrene dhe e leshojne mero qenin or' e cast nje mije here ne dite. C'mbetet nga e gjitha kjo? Per kete do presim te shohim c'do bejne ne ditet e ardheshme, si mero qeni i rrahur ne faktmorrin e tij te famzi, dhe opozitaret kontributore te atij faktmorri, te cilet, tanipertani, c'esht' e verteta, nuk po rrahin mero qenin, por po rrahin te marrin pushtetin. Opozitaret tane e dine vete c'bejne. Por e mira e tyre dhe e te gjitheve eshte ta flakin mero qenin nje sekonde e me pare. Per nje aresye te thjeshte; Sepse mero qeni, ky ndyresire qe ku shkel ndjell vetem humbje dhe ku prek sjell vetem disfate, po ngutet aq teper ngaqe nuk e ka fort te qarte ku tamam po rreh opozita; Te vije sa me shpejt ne pushtet, apo ta flake mero qenin sa me shpejt? O mero qeni t'u djegte qelleza duke ngrene groshe te nxehta dhe te hyfte gjuha brenda. O te zente gripi i gomarit, turbekulozi i gjarperit, SIDA e lepurit, majasilli i zebres, ulcera e cakallit, diabeti i elefantit.
edisonypi@gmail.com