PARIS – Qendra Pompidou mbyllet për restaurim, fishekzjarre për lamtumirën e saj të përkohshme

PARIS, 23 tetor /ATSH/- Në vitin 2025, ndërtesa jonë ikonike do të mbyllet për një restaurim që do ta lejojë atë të rihapet në vitin 2030, duke rifilluar projektin e saj origjinal utopik, tha Qendra Pompidou në një njoftim zyrtar në Instagram, sipas “ArteMagazine”.

Postimi u shoqërua me imazhe të ndërtesës së famshme të arkitektëve, Renzo Piano dhe Richard Rogers, të ndriçuara nga fishekzjarrët e “Karnavalit të Fundit”, një shfaqje nga artisti Cai Guo-Qiang, i cili krijoi një afresk unik piroteknik në fasadën e ndërtesës.

Megjithatë, në një gjysmë lamtumirë, Qendra Pompidou do të presë vizitorë dhe turistë për një takim të fundit para se të fillojë restaurimi më 24 dhe 25 tetor, me një program ngjarjesh falas nga ora 11:00 e paradites deri në orën 16:00 të pasdites.

Pas mbylljes së saj 5-vjeçare, qendra e madhe kulturore e Parisit – me strukturën e saj shumëngjyrëshe dhe shkallëve të ekspozuara – do të hyjë në një periudhë heshtjeje, të nevojshme për të ndërmarrë një projekt të gjerë restaurimi.

Kompleksi, i përuruar në vitin 1977 dhe një simbol i modernitetit arkitektonik evropian, nuk i është nënshtruar kurrë më parë një projekti të kësaj madhësie.

Sot, gati 50 vjet pas hapjes së tij, nevojitet një rigjenerim madhor.

Arsyet e mbylljes janë të shumta. Ndërtesa kërkon punime strukturore, heqje të plotë të asbestit dhe një përmirësim të sistemeve të sigurisë.

Por, projekti nuk kufizohet vetëm në një restaurim të thjeshtë teknik, Qendra Pompidou priret drejt një “rikonceptimi”.

Qëllimi është t’i japë qytetit një hapësirë ​​më të qëndrueshme, më të arritshme dhe më të hapur për gjuhë të reja të artit dhe teknologjisë, pa zbehur frymën utopike dhe demokratike që e ka frymëzuar gjithmonë.

Gjatë restaurimeve, aktivitetet e Qendrës Pompidou do të vazhdojnë.

Administrata ka njoftuar tashmë një sërë projektesh udhëtimesh dhe bashkëpunimesh me muze francezë dhe ndërkombëtarë, për të mbajtur gjallë praninë e Qendrës Pompidou jashtë ndërtesës së saj.

Koleksionet do të udhëtojnë, artistët do të vazhdojnë të ekspozojnë dhe publiku do të jetë në gjendje ta përjetojë institucionin në mënyra të reja dhe eksperimentale.

Në fund të fundit, është një mënyrë për të sjellë frymën e Qendrës Pompidou përtej mureve të tij prej qelqi dhe çeliku.

Pesë vjet pa Qendrës Pompidou – përfaqësojnë një sfidë për Parisin, i cili do të duhet të bëjë pa një nga qendrat e tij më të rëndësishme kulturore.

Kritikët dhe kuratorët kanë shprehur shqetësim për ndikimin – që kjo ndërprerje e gjatë do të ketë në jetën artistike të kryeqytetit.

Por, shumë kritikë të tjerë preferojnë ta interpretojnë këtë pezullim si një akt guximi, një gjest të nevojshëm për të ruajtur një monument – që ka ndryshuar përgjithmonë mënyrën se si i konceptojmë muzetë.

Emocioni i publikut në mirëpritjen e njoftimit dëshmon për dashurinë që vizitorët kanë për Qendrës Pompidou.

Gjatë javëve të fundit, dhomat e Qendrës Pompidou kanë qenë më të mbushura se kurrë.

Disa vizitorë duan ta shohin koleksionin e përhershëm për herë të fundit, disa fotografojnë fasadat shumëngjyrëshe duke e ditur se së shpejti do të mbulohen me skela, dhe disa te tjerë thjesht duan t’i thonë lamtumirë një vendi që është bërë pjesë e peizazhit emocional të qytetit.

Kur Qendra Pompidou, të rihapet në vitin 2030, do të jetë një ndërtesë e restauruar, më e gjelbër, më efikase, e gatshme për t’u përballur me sfidat e shekullit XXI.

Por mbi të gjitha, rinovimi premton t’i qëndrojë besnik parimit të tij origjinal, të jetë një vend i hapur dhe i gjallë, i ndërthurur me ide, gjuhë dhe audienca të larmishme. //a.i/