Albert Verria: Poçari që i flet njerëzimit

Aktori Albert Verria, s shpejti do t vij me nj film t ri. Ksaj here do t jet nj poar, i cili ka shkruar gjith historin e antikitetit n poet e tij. Por poari nuk sht vetm kaq, ai sht edhe aktor. Nj dit do t’i flas njerzimit pr t mirat e mbi t gjitha, pr t kqijat q ka... do t krkoj nj zgjidhje pr t shptuar prej s keqes, prej hipokrizis e lufts pr pushtet

sht ai xha Sulua, kapedani i famshm q bri pr vete breza t tr spektatorsh. Aktori, edhe sot, identifikohet me kt personazh e me shum t tjer. Me m shum se 40 vite krijimtari artistike pas supeve, aktori tregon se nuk ka aspak ndrmend t ndalet. Ai sht duke punuar pr realizimin e nj filmi t ri pr t cilin gjat ksaj interviste, tregon edhe detajet.

Si ka nisur jeta juaj teatrore?

Jeta ime teatrore ka filluar qysh n fmijri, por nuk m ka shkuar npr mend q nj dit do t bhesha aktor. udia m e madhe ishte se msuesit e shkolls fillore, kur kishte ndonj pjes teatrore, ma jepnin mua. I bja pyetje vetes, prse kta msues ma japin rolin mua? Dika kan par dhe dashje pa dashje, m’u fut dashuria pr artin skenik, pavarsisht se mua m plqente dhe arti kinematografik. I dyti frymzim i madh i imi n fushn e artit ka qen kur isha i vogl, me disa shok dhe shkonim n Apoloni, pasi jam nga Fieri, ku takonim n stinn e vers n grmimet arkeologjike Hasan Cekn. Ai na afronte dhe na shpjegonte pr teatrin e antikitetit q ndodhej n Apoloni, dhe shpeshher na thoshte q n kt amfiteatr jan luajtur pjest e Eskilit, Sofokliut etj., ku kan interpretuar s bashku ilirt, grekt dhe romakt. Si pr udi, npr mend m kalonin n mnyr vizuale fantazi, se si bheshin shfaqje n kt amfiteatr. Pas mbarimit t shkolls fillore dhe t mesme, ku aktiviteti im ka qen i pandrprer, n vitin 1959 konkurrova pr aktrim n shkolln e lart, q atkoh ishte pran Teatrit Kombtar Popullor. Kur kam hyr pr her t par n oborrin e teatrit pr t konkurruar, t gjith aktort m dukeshin si gjigant. Ata dukeshin ndryshe n sken, ndryshe atje n teatr. Ishin t komunikueshm e t afrueshm, kurse n sken ishin intrigant e kriminel. At vit, fitova konkursin prpara pedagogve si Andrea Malo, Kujtim Spahivogli, Naim Frashri dhe shum t tjer, t cilt, me mjeshtrin q manifestonin (t gjith kishin mbaruar studimet n Mosk), m dhan mundsin q t thithja sa m shum nga ana profesionale q t bhesha aktor. Pas prfundimit t shkolls u emrova n Teatrin e Vlors, i cili kishte nj vit q ishte formuar. Ishte viti 1963 dhe m kujtohet se roli im i par ka qen Veipi te “Familja e Peshkatarit”. Pr fat t mir, at vit u organizua dhe Festivali i Tret Kombtar i Drams n Teatrin Kombtar, ku trupa e Vlors u vlersua me mimin e tret. Un u nderova me mim si aktori m i mir. E vazhdova jetn n Vlor dhe n teatr dhe po ndieja njfar ndjeshmrie nga regjisort e “Kinostudios”, t cilt m angazhonin n filma dhe jeta ime kaloi nga Teatri i Vlors nj pjes, n at t xhirimit t filmave n “Kinostudio”.

Cili ka qen filmi i par n t cilin keni interpretuar?

“Prse bien kto daulle”, ka qen ky filmi im i par. Interpretoja nj t dehur. Pas tij ka ardhur filmi “I teti n bronz”, ku kam interpretuar nj fshatar i cili vritet prej gjermanve. Filmi “Kapedani” ka qen i treti pr mua. Isha 33 vje. M than t merrja pjes edhe un n provat pr personazhin kryesor. M kujtohet se si mora tekstin n dor dhe n lulishte para Hotel Dajtit si nj i marr, flisja me vete duke prsritur tekstin. Nuk e dija se cilt ishin aktort e tjer pretendent pr rolin. Mes emocionesh, shkova n “Kinostudio”, ku takova Nikolin Xhojn, i cili ishte przgjedhur pr rolin e xha Beqos, si dhe t dy regjisort Fehmi Oshafin dhe Muharrem Fejzo. Ata m shpjegonin personazhin, xha Sulon e famshm. Ai i kishte inat grat. Ishte nj plak prapanik me mbeturina patriarkale. Skena q m duhej t interpretoja ishte e gjat. Filluam xhirimet e kinoprovs dhe ajo sken doli n mnyr brilante. Ishte nj moment ku xha Sulua me xha Beqon ishin t dy t dehur. Regjisort i kishin dhn urdhr t gjith punonjsve t prapaskens t mos qeshnin, pasi prej zhurmave, ajo sken e paprsritshme mund t prishej. Pasi prfundoi kinoprova, msova se pr rolin e xha Sulos kishin konkurruar edhe Pandi Raidhi me Myqerem Ferrn ndrsa pr at t xha Beqos, Mihal Popi dhe Xhan Zyberi. Tani pas 40 viteve ndihem ende i lumtur q filmi vazhdon t shfaqet dhe t plqehet prej publikut edhe atij m t ri, pasi bhet fjal pr nj nga kinokomedit m t arrira t asaj kohe.

Ndrkaq, jan t shumt filmat dhe shfaqjet teatrore n t cilat keni interpretuar gjat gjith ktyre viteve karrier. Tematikat t cilat keni prekur, duhet t ken qen nga m t ndryshmet...

Kam marr pjes n 40 filma dhe 90 premiera n teatr. Knaqsia m e madhe e imja nuk ka qen asnjher materiale, por shpirtrore, fakti q publiku edhe sot m thrret me emrat e personazheve t mi, sht nj ndjesi e jashtzakonshme pr mua. Dua t them se gjat ksaj periudhe, kam filluar t interpretoj edhe n filma me tematik shoqrore. Kam marr pjes n nj film filozofik, ku interpretoj nj njeri prball vetes. Aty shpeshher i them vetes se ka dy gjra q e brejn at, sht arsyeja dhe mosarsyeja. Kur arsyeja sht shum e fort ajo sjell virtytshmri, kur mosarsyeja e mposht arsyen, ne gjejm njerz t mbrapsht. Si subkoshienc ajo qarkullon npr celulat e trurit t njerzve dhe i bn ata t ndryshm nga njri-tjetri, jo vetm n karakter por edhe n aspekte t ndryshme t jets. E konsideroj kt mosarsye si nj djall q sht futur n shpirtin ton dhe nuk na l t ecim prpara. N finalen e filmit q kam br, do vij nj dit q ky djall i fuqishm q ka hyr n shpirtin ton, zhduket prej njerzve. Kt e lidh q nga koha kur Kaini vrau Abelin, pra q vllai ka vrar vllan q nga fillimet e njerzimit dhe vazhdoi kshtu n do koh. Po kshtu vazhdon t jet sot e ksaj dite, nj kataklizm, nj rrqethje q mua m dekurajon dhe m revolton.

Me far jeni duke u marr kto koh? A do t kemi s shpejti nj film t ri prej jush?

N dor kam nj film t ri ku ngjarjet zhvillohen n antikitet. Bhet fjal pr nj poar, i cili ka skalitur n punt e tij t gjith historin e lasht greke. Ai bisedon me Platonin, Sokratin, Euripidin, Sofokliun pa ln mnjan edhe popullin. U thot atyre se ai nuk sht nj poar i thjesht, por se sht edhe aktor. Ndodh q nj dit nga shkallt e teatrit i vjen Aristofani dhe i jep nj papirus ku ishte shkruar nj pamflet q i drejtohet spektatorit. Poari sapo merr n dor kt shkrim, rrqethet dhe zbret n teatr ku i drejtohet spektatorve, duke u thn: Ju o njerz jeni t mrekullueshm, por midis jush ka dhe maskarenj, ju jeni t sinqert por ka dhe hipokrit midis jush, jeni njerz t thjesht, por ka midis jush q luftojn pr pushtet e q ta prfitosh at pushtet duhet t jesh kriminel, ta mbash at duhet t jesh akoma m shum kriminel. Dhe pr t gjitha kto, njri duhet ta heq maskn pr t’i dhn m shum shoqris, n jetn e prditshme.

Nj jet n sken... si i vlersoni aktort e brezit tuaj dhe n krahasim me ta, si ju duken t sotmit?

N brezin ton nuk ka qen primare ana materiale, pasioni ka qen pr ne mbi t gjitha. Ndrkoh q sot ana materiale z vendin e par e kjo sigurisht q ndikon n zbehjen e filmave. Q t jesh aktor i mir, t punosh n film a n teatr, duhet t lsh nj dokument q t jet i pavdekshm, q t lr shenj te publiku, ashtu si ka ndodhur n rastin e t mdhenjve t aktrimit shqiptar si Mihal Popi, Kadri Roshi, Naim Frashri, Violeta Manushi, Prokop Mima, Sandr Prosi, Ndrek Luca, e shum e shum t tjer, t cilt pas vdekjes kan ln pas figura e personazhe t pavdekshme. Pr mua ata do t jen t gjall gjithnj, prej tyre, dokush m i ri mson. Prej tyre duhet marr gjithka q kishin, shpirtin e madh njerzor, aftsin e jashtzakonshme t transformimit: nga nj njeri i thjesht n t prditshmen e tyre, n personazhe t jashtzakonshme n sken. Aktori ka mundsi q nuk i ka askush tjetr t transformohet n shum personazhe. T jet president, koprac, hajdut, kriminel e sa m mir q t’i interpretoj kto figura, aq m mbreslnse do t mbeten ato jo vetm pr t tashmen, por dhe n t ardhmen. Prandaj kur shikoj me nostalgji filat tan, pavarsisht ans ideologjike, spektatori i pjekur, duke
diferencimet politike, di t vlersoj mbi t gjitha lojn e mrekullueshme t aktorve dhe kjo on n respektin reciprok midis spektatorit dhe aktorit.