Dështimi i grevës së PS-së
Kur ditë më parë vizitoja grevistët në çadrën e urisë në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, përballë kryeministrisë, shumë prej aktivistëve të PS-së aty brenda, të cilët nuk rezistonin dot më gjatë sesa ditët që nuk po shtyheshin më, kërkonin me ngulm një përgjigje se kur do të vinte zgjidhja, pra rrjedhimisht, kur do të mbaronte greva. Nga dita që u takova brenda çadrave me ta për herë të fundit, greva nuk zgjati më shumë se 7 orë të tjera. Lideri i tyre Edi Rama, doli para mitingut të radhës dhe deklaroi: “greva jonë e kreu misionin e vet. Ndërkombëtarët detyruan kryeministrin të tërhiqet dhe të ulet në tryeze e të pranojë zgjidhjen.”
Fjalët e Ramës u shoqëruan me brohoritje dhe duartrokitje nga grevistët dhe deputetët brenda çadrave, por edhe mitingashët e kuriozët jashtë tyre. Të parët festuan daljen nga greva, të dytët, festuan kauzën, të tretët, festuan çlirimin e bulevardit. E pikërisht tani 17 ditë pas përfundimit të grevës së urisë, një gjë mund të thuhet me bindje, nuk e themi ne në komente, por e deklaron vetë kreu i PS-së. I gënjyer e i zhgënjyer nga çdo lloj ndërkombëtari, për herë të parë Edi Rama deklaroi dje se kriza nuk po zgjidhet, nuk ka një kompromis dhe për rrjedhojë PS do t’i rikthehet protestave.
Ndërkombëtarët, të cilët në sytë e Berishës dhe botës i dhanë fund grevës 19-ditore, nëpërmjet komisionerit të Zgjerimit Stefan Fule, ditën e djeshme deklaruan se “zgjidhja është në dorën e Berishës dhe Ramës.” Nuk përmendën as ultimatum, e as penalizim për Shqipërinë.
Pra, greva, jo vetëm dështoi, por rezultoi se nuk pati asfarë efekti në tërheqjen e kryeministrit, apo të ashtuquajturat ultimatume.
Pak zyrtarë të PS-së duan ta pranojnë këtë dështim. Por, faktet janë fakte: greva e urisë së deputetëve të PS-ë dhe mbështetësve të tyre përfundoi para gjetjes së një kompromisi për hapjen e kutive. Edi Rama pranoi kushtin ndërkombëtar se nuk mund të ulet në tryezën e bisedimeve me Sali Berishën dhe faktorin ndërkombëtar në pozitat e presionit. Mbyllja e grevës për Edi Ramën, ishte kushti i parë. Kushti i dytë, i panegociueshëm për opozitën, e ulur tashmë në katin e dytë të restorantit ‘Crocodile’, në Strasburg , ishte: “opozita shqiptare, Partia Socialiste, duhet të hyjë në parlament.”
Pra, sot gjendemi përballë grevës së përfunduar, opozitës në parlament, por jo hapjes së ndonjë kutie të votimit.
Edi Rama, njeriu që më së shumti flitet se nuk pyet për ndërkombëtarët, pranoi kushtet pa pasur garancitë për rezultatet. Por ç’ndodhi me kryeministrin Berisha? Mbylljen e grevës e konsideroi fitore të vetën dhe nga ana tjetër mori liberalizimin e vizave për shqiptarët, faktori kyç i presionit që e kishte ulur kreun e qeverisë në negociata.
Jeta parlamentare ka filluar të funksionojë normalisht. Opozita merr pjesë në komisionet e përhershme parlamentare dhe në seancat plenare. Qeveria vazhdon të punojë e të miratojë ligje. KQZ-ja ka vendosur të mos asgjësojë fletët e votimit. Ministria e Brendshme ka filluar fushatën e ndërgjegjësimit në mënyrë të tillë që qytetarët të njihen me procesin e liberalizimit të vizave. 200 grevistët e urisë i janë kthyer halleve të tyre familjare, në qytetet nga ata vijnë. Emrat e tyre nuk përmenden më. As kauza e tyre. Kutitë, edhe për sezonin e verës nuk do të hapen, sepse parlamenti shumë shpejt do të mbyllë punimet e këtij sesioni. Në shtator, flasim prapë. Pa greva, pa protesta, me dialog e në parlament. Të gjithë tashmë janë në tryezë. Skeptikët, do t’i turren sërish Edi Ramës t’i tregojnë se sakrifikoi më kot jetën e njerëzve për një kauzë, që shumëkush mendonte se do të përfundonte me fitore, por që në fund, shpalli fitues kryeministrin, i cili nuk hapi rrugë për kutitë, por ndërkaq liroi edhe bulevardin.
Tani, palët nuk kanë shumë kohë të mendohen. Nuk kanë kohë as për zgjedhje të parakohshme, një variant që diskutohej gjerë e gjatë, gjatë mitingjeve 19-ditore. Sepse, sesioni tjetër parlamentar do t’i gjejë forcat politike duke përgatitur zgjedhjet vendore. Dhe në të dy kampet, si në PS, ashtu edhe në PD, tashmë flitet vetëm për kandidaturat për kryebashkiak, e sidomos për kryeqytetin. As Rama që thotë protesta, e as Berisha që thotë viza, nuk e kanë mendjen në këto dy prioritete që i kanë vendosur vetes, hallin e vëmendjen e kanë tek sfida e radhës, me të njëjtët aktorë, dhe me të njëjtën strategji. Se kush do të jetë fituesi, këtë do ta shohim...por në sfidën që sapo kaluam, të paktën e dimë kush janë humbësit. Deri tani, janë pikërisht ata 200 burra e gra që sakrifikuan 19 ditë duke fjetur e qëndruar në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”.
Fjalët e Ramës u shoqëruan me brohoritje dhe duartrokitje nga grevistët dhe deputetët brenda çadrave, por edhe mitingashët e kuriozët jashtë tyre. Të parët festuan daljen nga greva, të dytët, festuan kauzën, të tretët, festuan çlirimin e bulevardit. E pikërisht tani 17 ditë pas përfundimit të grevës së urisë, një gjë mund të thuhet me bindje, nuk e themi ne në komente, por e deklaron vetë kreu i PS-së. I gënjyer e i zhgënjyer nga çdo lloj ndërkombëtari, për herë të parë Edi Rama deklaroi dje se kriza nuk po zgjidhet, nuk ka një kompromis dhe për rrjedhojë PS do t’i rikthehet protestave.
Ndërkombëtarët, të cilët në sytë e Berishës dhe botës i dhanë fund grevës 19-ditore, nëpërmjet komisionerit të Zgjerimit Stefan Fule, ditën e djeshme deklaruan se “zgjidhja është në dorën e Berishës dhe Ramës.” Nuk përmendën as ultimatum, e as penalizim për Shqipërinë.
Pra, greva, jo vetëm dështoi, por rezultoi se nuk pati asfarë efekti në tërheqjen e kryeministrit, apo të ashtuquajturat ultimatume.
Pak zyrtarë të PS-së duan ta pranojnë këtë dështim. Por, faktet janë fakte: greva e urisë së deputetëve të PS-ë dhe mbështetësve të tyre përfundoi para gjetjes së një kompromisi për hapjen e kutive. Edi Rama pranoi kushtin ndërkombëtar se nuk mund të ulet në tryezën e bisedimeve me Sali Berishën dhe faktorin ndërkombëtar në pozitat e presionit. Mbyllja e grevës për Edi Ramën, ishte kushti i parë. Kushti i dytë, i panegociueshëm për opozitën, e ulur tashmë në katin e dytë të restorantit ‘Crocodile’, në Strasburg , ishte: “opozita shqiptare, Partia Socialiste, duhet të hyjë në parlament.”
Pra, sot gjendemi përballë grevës së përfunduar, opozitës në parlament, por jo hapjes së ndonjë kutie të votimit.
Edi Rama, njeriu që më së shumti flitet se nuk pyet për ndërkombëtarët, pranoi kushtet pa pasur garancitë për rezultatet. Por ç’ndodhi me kryeministrin Berisha? Mbylljen e grevës e konsideroi fitore të vetën dhe nga ana tjetër mori liberalizimin e vizave për shqiptarët, faktori kyç i presionit që e kishte ulur kreun e qeverisë në negociata.
Jeta parlamentare ka filluar të funksionojë normalisht. Opozita merr pjesë në komisionet e përhershme parlamentare dhe në seancat plenare. Qeveria vazhdon të punojë e të miratojë ligje. KQZ-ja ka vendosur të mos asgjësojë fletët e votimit. Ministria e Brendshme ka filluar fushatën e ndërgjegjësimit në mënyrë të tillë që qytetarët të njihen me procesin e liberalizimit të vizave. 200 grevistët e urisë i janë kthyer halleve të tyre familjare, në qytetet nga ata vijnë. Emrat e tyre nuk përmenden më. As kauza e tyre. Kutitë, edhe për sezonin e verës nuk do të hapen, sepse parlamenti shumë shpejt do të mbyllë punimet e këtij sesioni. Në shtator, flasim prapë. Pa greva, pa protesta, me dialog e në parlament. Të gjithë tashmë janë në tryezë. Skeptikët, do t’i turren sërish Edi Ramës t’i tregojnë se sakrifikoi më kot jetën e njerëzve për një kauzë, që shumëkush mendonte se do të përfundonte me fitore, por që në fund, shpalli fitues kryeministrin, i cili nuk hapi rrugë për kutitë, por ndërkaq liroi edhe bulevardin.
Tani, palët nuk kanë shumë kohë të mendohen. Nuk kanë kohë as për zgjedhje të parakohshme, një variant që diskutohej gjerë e gjatë, gjatë mitingjeve 19-ditore. Sepse, sesioni tjetër parlamentar do t’i gjejë forcat politike duke përgatitur zgjedhjet vendore. Dhe në të dy kampet, si në PS, ashtu edhe në PD, tashmë flitet vetëm për kandidaturat për kryebashkiak, e sidomos për kryeqytetin. As Rama që thotë protesta, e as Berisha që thotë viza, nuk e kanë mendjen në këto dy prioritete që i kanë vendosur vetes, hallin e vëmendjen e kanë tek sfida e radhës, me të njëjtët aktorë, dhe me të njëjtën strategji. Se kush do të jetë fituesi, këtë do ta shohim...por në sfidën që sapo kaluam, të paktën e dimë kush janë humbësit. Deri tani, janë pikërisht ata 200 burra e gra që sakrifikuan 19 ditë duke fjetur e qëndruar në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”.