Dhuna ne familje dhe dhuna kriminale
Kater krimet e klasifikuara si te dhunshme jane vrasja, grabitja, perdhunimi dhe kercenimi. Demtimet neurologjike hasen ne nje sasi te kosiderueshme. Familja njihet tashme si djepi i dhunes. Nga gjysma deri ne e grave kane perjetuar dhune fizike prej partnereve te tyre. Termat "abuzim i bashkshortit" dhe "rrahja e bashkshortes" jane tashme te perhapura, duke privuar ndergjegjsimin e dhunes ne famije ne rritje.
Ekziston nje cikel i dhunes ne familje. Dhunuesit me te prirur jane ata persona te cilet kishin qene vete viktima te dhunes ne moshe te vogel. Pa nderhyrje efektive gjenerata te abuzimit mund te shfaqen.Trajtimi megjithate eshte shume larg te qenurit i lehte. Ai perfshin rritjen e vetevlersimit tek viktimat si dhe ndihmen qe i duhet dhene atyre per te kuptuar kompleksin psikodinamik te periudhes se dhunimit.
Brenda familjes eshte e veshtire qe femijet te imunizohen nga dhuna. Studimet psikodinamike kane treguar se prinderit abuzues e kane pare femijen si plotesim te nevojave te veta te parealizuara.
E kunderta ndodh kur prindi e shikon femijen si armik dhe te padeshirueshem. Meqenese prindi ka te ngjare te kete qene i dhunuar ai ose ajo mund t'i pergjigjen per zhgenjimin tek femija me zemerim dhe ndeshkim fizik. Prinderit e femijeve te abuzuar jane shpesh te papjekur emocionalisht. Specialistet e shendetit mendor ngurojne per tu perfshire ne probemin e agresionit pasi sjellja e dhunshme gjithmone eshte pare si nje manifestim i te keqes dhe kriminalitetit. Ne te kundert, psikozat apo depresioni jane perceptuar si semundje te verteta qe ia vlejne te studiohen.
Keshtu, literatura klinike qe trajton agresionin tek njerezit eshte e paket krahasuar me pershkrimin e rregullimeve te humorit dhe rregullimeve te te menduarit. Studimi klinik i dhunes i eshte deleguar botes ligjore, ndersa studimet me baze shkencore me shume i jane deleguar biokimise dhe neurofiziologjise se agresionit tek kafshet dhe njerezit.
Nje kompleksitet tjeter eshte ai i dallimit te agresionit normal nga ai patologjik. Nje kirurg ne sallen e operacionit ose nje basketbollist ne fushen e lojes mund te jene shume agresiv por ne menyra shume te kontrolluara. Nese kirurgu hedh nje instrument ose zemerohet me nje infermiere, sjellja e tij mund te mos tolerohet nga koleget e tij. Basketbollisti i cili shkakton shume faul mund te s'kualifikohet. Perkundrazi, adoleshentet te cilet fillojne te kerkojne te drejtat e tyre mund te tregojne agresivitet te shendetit. I tille agresion eshte nje sjelje e cila eshte nje vazhdimesi produkt i qellimeve sublime.
Tek kafshet agresioni eshte me i thjeshtezuar por edhe tek ato mund te shfaqen forma te ndryshme te agresionit si agresioni grabitqar ne sigurimin e ushqimit, agresioni territorial dhe dhuna gjate iftezimit. Kapaciteti i lindur per sjelljen agresive eshte nje ndihmes i nevojshem i aftesise individuale te kafshes per te jetuar dhe i mundesise se species per prosperitet.
Ekziston nje kategorizim i agresivitetit i cili bazohet ne formen e sjelljes tek kafshet agresive si dhe nje tjeter klasifikim qe kat e beje me llojin e situates stimuluese.
Ekziston nje cikel i dhunes ne familje. Dhunuesit me te prirur jane ata persona te cilet kishin qene vete viktima te dhunes ne moshe te vogel. Pa nderhyrje efektive gjenerata te abuzimit mund te shfaqen.Trajtimi megjithate eshte shume larg te qenurit i lehte. Ai perfshin rritjen e vetevlersimit tek viktimat si dhe ndihmen qe i duhet dhene atyre per te kuptuar kompleksin psikodinamik te periudhes se dhunimit.
Brenda familjes eshte e veshtire qe femijet te imunizohen nga dhuna. Studimet psikodinamike kane treguar se prinderit abuzues e kane pare femijen si plotesim te nevojave te veta te parealizuara.
E kunderta ndodh kur prindi e shikon femijen si armik dhe te padeshirueshem. Meqenese prindi ka te ngjare te kete qene i dhunuar ai ose ajo mund t'i pergjigjen per zhgenjimin tek femija me zemerim dhe ndeshkim fizik. Prinderit e femijeve te abuzuar jane shpesh te papjekur emocionalisht. Specialistet e shendetit mendor ngurojne per tu perfshire ne probemin e agresionit pasi sjellja e dhunshme gjithmone eshte pare si nje manifestim i te keqes dhe kriminalitetit. Ne te kundert, psikozat apo depresioni jane perceptuar si semundje te verteta qe ia vlejne te studiohen.
Keshtu, literatura klinike qe trajton agresionin tek njerezit eshte e paket krahasuar me pershkrimin e rregullimeve te humorit dhe rregullimeve te te menduarit. Studimi klinik i dhunes i eshte deleguar botes ligjore, ndersa studimet me baze shkencore me shume i jane deleguar biokimise dhe neurofiziologjise se agresionit tek kafshet dhe njerezit.
Nje kompleksitet tjeter eshte ai i dallimit te agresionit normal nga ai patologjik. Nje kirurg ne sallen e operacionit ose nje basketbollist ne fushen e lojes mund te jene shume agresiv por ne menyra shume te kontrolluara. Nese kirurgu hedh nje instrument ose zemerohet me nje infermiere, sjellja e tij mund te mos tolerohet nga koleget e tij. Basketbollisti i cili shkakton shume faul mund te s'kualifikohet. Perkundrazi, adoleshentet te cilet fillojne te kerkojne te drejtat e tyre mund te tregojne agresivitet te shendetit. I tille agresion eshte nje sjelje e cila eshte nje vazhdimesi produkt i qellimeve sublime.
Tek kafshet agresioni eshte me i thjeshtezuar por edhe tek ato mund te shfaqen forma te ndryshme te agresionit si agresioni grabitqar ne sigurimin e ushqimit, agresioni territorial dhe dhuna gjate iftezimit. Kapaciteti i lindur per sjelljen agresive eshte nje ndihmes i nevojshem i aftesise individuale te kafshes per te jetuar dhe i mundesise se species per prosperitet.
Ekziston nje kategorizim i agresivitetit i cili bazohet ne formen e sjelljes tek kafshet agresive si dhe nje tjeter klasifikim qe kat e beje me llojin e situates stimuluese.