Diamanti, në krye të Arkivit të Filmit
Aktorja Elvira Diamanti merr postin drejtues të Arkivit Qendror Shtetëror të Filmit, pas largimit të Artan Minarollit, aktualisht kryetar i Qendrës Kombëtare Kinematografike. Emërimi i Diamantit, vendim i datës 30 dhjetor të Ministrit të Kulturës, Ferdinand Xhaferri, është i dyti që miratohet apo propozohet në heshtje të plotë në zyrat e Ministrisë, pas atij të kreut të Qendrës Kinematografike.
Përveç njoftimit të dërguar në media me emrat e dy drejtuesve në postet e reja dhe CV-të përkatëse, procedura që është ndjekur për përzgjedhjen e tyre nuk ka qenë transparente.
Nuk ka patur asnjë raport nga Ministria e Kulturës për emrat e pretendentëve të tjerë për këto dy poste, kriteret me të cilat janë marrë parasysh kandidatët, pikat e forta të të përzgjedhurve dhe çfarë garantojnë me përvojën e tyre për administrimin e dy institucioneve që do udhëheqin.
Elvira Diamanti është aktore. Ka luajtur në filmat "Radiostacioni" (1979), "Liri a vdekje"(1979), "Shoqja nga fshati"(1980), "Në Prag të lirisë"
(1981), "Shokët"(1982), "Dasma e shtyrë" (1984), "Të shoh në sy"(1984), "Përrallë nga e kaluara" (1987), "Muri i gjallë"(1989), "Një djalë e një vajzë" (1990), "Dasma e Sakos" (1998) dhe së fundmi në filmin "Ne dhe Lenini"(2008). Kurse në teatër njihet me rolet "Kush e solli Doruntinën" (1989), "Mësuesi i Letërsisë" , "Nata me hënë", "Shi në plazh"(1982), "Shtëpia e Bernarda Albës", "Vdekja e Dantonit".
Deri në vitin 2002 ka qenë në grupin e aktorëve rezidentë të Teatrit Kombëtar, ku nuk ka interpretuar në 15 vitet e fundit. Më pas u caktua drejtoreshë e Teatrit Kombëtar të Fëmijëve (ish Teatri i Kukullave) deri në vitin 2008. Ka qenë anëtare në Këshillin Miratues të Projekteve të Filmit Artistik, në Qendrën Kinematografike deri në dhjetor 2008. Administrimi i Arkivit Qendror Shtetëror të Filmit është posti më i lartë i arritur deri më tani për Diamantin.
Arkivi Qendror i Filmit vuan nga mungesa e një administrimi të mirë. Asnjëherë ky arkiv nuk ka pasur drejtues që ta sjellin atë pasuri kinematografike tek publiku. Slogani pë "arkiva të hapura" nga disa paraardhës mbeti thjesht slogan.