Fillimi i ri i Partisë Demokratike, me një politikë kooptimi për të rinjtë në drejtimin e punëve

Partia Demokratike e Shqipërisë, nëpërmjet fillimit të ri, po synon të modernizohet ne stadin e partive më progresiste të së Djathtës Evropiane. Ka ikur koha e Lëvizjeve Demokratike, që udhëhoqi vendin në të gjitha transformimet rrënjësore në rrugën e demokratizimit, një lëvizje që e ka kryer misionin dhe nuk është më në lartësinë e kohës, për një progres të pandërprerë të vendit, nga E Djathta me moton: Rend - Ndryshim -Hierarki, por pa humbur kohë duhet të fusim frymën e re, që të modernizojmë PD-në. Brenda një bashkësie, e majta nuk përfaqëson asnjë ideologji, përveç rishpërndarjes së pasurisë, ajo mbetet veç një sinonim i sindikatave.
Gjithçka e jetës në bashkësi lidhet ideologjikisht me te djathtën: Zakonet, vlerat morale, feja, familja, kombi, kultura kombëtare.
E majta është strehe e parazitizmit (dembelizmit), shkatërron familjen për të çliruar individin, tenton uniformitetin moral, mbron homoseksualët dhe abortin. E majta është thellësisht imorale dhe e pavlerë për shoqërinë. Në Evropë e në botë, ideve socialiste, jo vetëm atyre marksiste, por edhe atyre breshtaiste, po u del boja, janë veprime donkishoteske, po shihet se nuk po bashkëjetojnë socialja me ekonominë e tregut, një bashkëjetesë e tillë të shpie në anarkizëm. Kur socialistet evropian çdo ditë e më shumë po humbin terren në elektorat, lind pyetja: ku e gjë forcën e Majta shqiptare, që s’e lidh asgjë me socialistët evropianë (që s’kanë kryer krime si mafiozo- punistët e Shqipërisë në kurriz të popullit të tyre), që të përballen me elektoratin. Si është e mundur në zgjedhjet e 23 Qershorit, e majta mafioze-puniste, që drejtohet nga djemtë e bllokmenëve, të fitoje afro 60% të votave, e përkthyer në 83 deputetë. A thua populli i harroi shtypësit e shfrytëzuesit e Diktaturës Enveriste, ku për 50-vjet u panë sherrin teorive famëkeqe të tyre: Liri-Barëzi-Vllazëri; që nuk qe vetëm masakrim, izolim, burgosje, internim, pushkatim, vllavrasje e luftë klasash, na shndërruan në skllevër, na mohuan pronën, bindjen, fenë, e ku për një punë të lodhshme ditore, shpërblimi ishte një bukë misri e kalbur... Si është e mundur që votuan këtë radhë derrin e derrit, ujkun që pretendon se pasi ka kaluar ylberin është shnderruar në qengj, Partinë e Punës? Si është e mundur që u besoi premtimeve boshe të majtistëve mafiozo- punistë, si dikur premtimeve të baballarëve të tyre? A thua populli këtë radhë gaboj? Jo! jo! Populli është mësues i pagabueshëm, ai e di se i vdekuri nuk kthehet më, por nëpërmjet votës i dha një mesim të Djathtës dhe PD në veçanti që mos mburren me arritjet porse ka ardhur koha qe partia të jetë aktive, e përbërë nga militantët e shtresave tradicionale të së djathtës si Të persekutuarve, pronarëve, shtresës së mesme, organizatorëve me vizion, agjitatorëve veprues e masovikë që me shembullin e tyre modest elektrizojnë elektoratin e djathtë që është mbi 60% e popullsisë, e jo me burokratet e teknokratët e deritanishëm që s’kishin asnjë aftësi me punu kokë me kokë me njerëzit, por si parazitë që ishin, punën e tyre e mbështetnin në mitingjet e takimet e liderit historik Doktor Profesor Z.Sali Berisha. Por Doktor Berisha, edhe pse burrë shteti që një here në 500 vjet i vjen ketij kombi, e harroi fjalën e urtë popullore: “I pabesë të mos jesh, por besë kujt mos i kesh”. Populli votoi kundër me 23-Qershor, jo ndaj Sali Berishës, por ndaj funksionarëve të partisë e të pushtetit në qendër e qarqe që ishin të paaftë, mediokër, servilë, rryshfetxhinj e të pamoralshëm, edhe pse militonin në poste drejtuese të së djathtës. Këta tipa ia ulën reputacionin PD, i zunë frymën dhe e larguan nga elektorati. Doktor Berisha, me aktin e dorëheqjes nga te gjithë funksionet në parti si dhe me përkushtimin e tij, jo vetëm tregoi vlerat e paarritshme te tij, por i hapi rrugë fillimit të ri në parti, ku tani gjithësecili drejtues nga njësia bazë në seksion e deri në kryesinë e partisë - që nuk kanë patur fitoren e 23 Qershorit - të hapin krahun, t’u lënë rrugë të lire udhëheqësve të rinj, për t’u zgjedhur nga partia, ashtu si u zgjodh kryetari aktual Lulzim Basha. Jemi parti demokratike, luftojmë për demokraci dhe më konservatore se kushdo tjetër është demokracia e drejtpërdrejtë e Athinës në Greqinë e Lashtë. Drejtuesit e partisë, të zgjedhur me vote, nuk duhet të qëndrojnë më shumë se 4 vjet ne opozitë apo 4 vjet në pozitë. Partia nga qendra në bazë duhet të funksionoje me degët dhe nëndegët, grup-seksionet e seksionet përkatëse, por i pari të jetë anëtari i Partisë Demokratike, që është futur në Partinë Demokratike, jo si herxhi që ngre dorën e zgjedh për vite të tërë një teknokrat, që ndër vite na shndërrohet në aristokrat i partisë.
Si konkluzion analiza e rezultateve të zgjedhjeve të përgjithshme te 23 Qershorit, duhet bërë pa rënë në pesimizëm e gjueti shtrigash, por të bashkuar për të përcaktuar detyrat konkrete, si në drejtimin e shtrirjes së strukturave të partisë për të mbuluar realisht elektoratin tone ashtu edhe duke e sjellë në udhëheqjen e këtyre strukturave. Koha nuk pret, zgjedhjet e 2015 e të 2017 janë tek dera, do jemi rezultativë si parti elektorale vetëm po të modernizohemi nga ana organizative. Përpara për një fillim të ri të Partisë Demokratike!