Fokus/Mitet qe mbizoteruan debatet mes Niksonit dhe Kenedit
Pesedhjete vjet me pare debati i madh televiziv midis kandidatit republikan per president Ricard M. Nikson dhe senatorit Xhon F. Kenedi kandidat i propozuar nga demokratet terhoqi rreth 70 milione shikues audienca me e madhe e regjistruar ndonjehere ne historine e Amerikes per sa u perket ngjarjeve politike. Gjashte mite kane sunduar ne raportet e ndryshme te ketij konfrontimi historik. Te gjashta keto mite qe qarkullonin ne mediat e asaj kohe jane permbledhur nga nje mik i Kenedit i cili e ndihmoi ate ne negociatat dhe kushtet per debatin e Cikagos.
1. Nikson fitoi ne radio ku publiku nuk mund te shikonte dot pamjen e tij derrmuese i tensionuar si rezultat i shtrimit te tij te fundit ne spital per nje demtim ne gju djerset i kullonin vija-vija dhe syte e tij hapeshin e mbylleshin me nje nervozizem te ndryshueshem. Sekretari per shtyp i tij fajesoi televizionin per humbjen e tij. Gjate debatit te dyte ne Uashington keshilltaret e Niksonit insistuan per nje studio me te fresket dhe per fokusimin e kamerave ne reagimet e Niksonit. Degjuesit ne radio ende mund te degjonin ngurrimin e habitshem te zevendespresidentit per tu mos u pajtuar me pergjigjet e Kenedit ne shume pika duke u ndalur ne krahasimet e statistikave te Ajzenaurit dhe Trumanit ne nje perpjekje te kote per ta paraqitur veten si nje Nikson i ri. Tamam si nje debatues Universiteti ai i drejtohej Kenedit ndersa ky i fundit i drejtohej kombit dhe rivalit te saj Bashkimin Sovjetik.
2. Debati nuk i ndryshoi votat per te bere nje diference ndermjet te dy kandidateve. Duke theksuar pyetjen midis elektoratit amerikan se cilen parti deshironi te drejtonte vendin
Kenedi edhe njehere ne menyre te vendosur pati mbeshtetje ne radhet e demokrateve e cila u vu ne dyshim per moshen dhe fene e tij sidomos ne Jug duke rritur statusin e tij ne mesin e te pavarurve qe dinin shume pak per te. Diten tjeter ne Ohajo era e rezultatit filloi te ndihej kur senatori demokrat Frenk Lause vendosi te shfaqej ne paraden e makinave ku terhoqi nje numer rekord spektatoresh pergjate rruges perfshire ketu nje numer te jashtezakonshem te femrave leapers grate e reja qe kercenin kur shikonin makinen e Kenedi te kalonte rrugen. Kenedi nuk e perfundoi fushaten e tij elektorale naten e debatit ashtu sic komentoi Don Heit i cili drejtonte transmetimin e saj. Ne diten e zgjedhjeve megjithese me nje diference te vogel votash ishte performanca e Kenedit ajo qe beri gjithe ndryshimin.
3. Kenedi nervoz perballet me nje rival me me shume pervoje i cili ishte i famshem per debatin me Nikita Hrushov liderin e Bashkimit Sovjetik. Ne fakt Kenedi i cili nuk kishte asnje trajner debati arriti ne Cikago nje dite para debatit duke shqyrtuar pyetje dhe ceshtje te ndryshme ne rrezet e diellit mbi catine e hotelit te tij. Ndersa Nikson kishte ardhur nje jave para debatit duke u mbyllur ne suiten e nje hoteli se bashku me trajnerin e tij te debatit. Sigurisht Kenedi asnjehere nuk u pajtua me ata qe besonin se nga te gjitha gjerat qe duhej te bente ishte vetem te shfaqej. Ai me pas tha ne Minesota se Eumlshte me lehte te luash Harvardin pasi ke luajtur shtetin e Ohajos.
4. Debatet e fushatave presidenciale jane nje shtylle e sistemit demokratik. Eumlshte e vertete qe ato mund te rrisin interesin e votuesve gjithashtu dhe pjesemarrjen e tyre. Pikerisht eshte kjo cka presim per tyre. Presidentet dhe kandidatet nuk duhet te marrin vendime te rendesishme brenda kohes prej 2.30 minutash qe eshte percaktuar per te dhene pergjigjet dhe ne deklaratat prej 4 minutash te mbylljes.
5. Efekti i mediave ne kete seri debatesh sinjalizuan nje ndryshim ne armiqesite tradicionale te kandidateve per te siguruar me shume kohe te lire per ta. Edhe pse duke filluar nga viti 1960 mediat kane vazhduar per fat te mire ti japin me shume kohe debateve presidenciale dhe ende kerkojne shuma te medha parash per ti paraqitur votuesve programin e kandidateve.
6. Ishte nje stil mbi substance fitorja e Kenedit. Ne fakt ishte me substancore dhe me me shume ngjyrim debati i pare sesa debatet e sotme politike me komercalizimin gjithmone ne rritje ne te cilen retorika ekstremiste kerkon nga presidentet qe tu pergjigjen kerkesave me te egra.
Edhe pse ne ate kohe u pa si nje konfrontim midis dy pikepamjeve kundershtuese e verteta eshte se te dy kandidatet nuk ndryshonin shume ne debatin e pare. Dhe ndersa Kenedi ndoshta do te gjente nje shtepi ne Partine Demokratike te sotme amerikane nuk ka gjasa qe Nikson te marre nje pritje te ngrohte ne mesin e republikaneve te sotem.