Fshati qe duket nuk do kallauz Ne Tirane do qe cke me te
E vetmja menyre per te rene ne sy ne Tirane eshte imazhi. Nese do qe biznesi te te ece thuhet ne literaturen e marketingut imazhi eshte celesi i suksesit. Per kete ashtu si edhe ne cdo vend te botes Bashkia e qytetit ka vene ne dispozicion hapesira te caktuara publike ku ata qe kane mundesi financiare i marrin me qera vendosin reklamen e tyre dhe presin frytet e saj.
Per bizneset e vogla reklamimi ne te tilla vende eshte nje kosto e paperballueshme por identifikimi i biznesit me nje emer eshte me se i domosdoshem dhe kostoja e vendosjes se nje tabele ne ballinen e ndertese eshte me e ulet sesa reklamimi ne cfaredolloj mediumi. shte e thjeshte efikase dhe kushton shume pak.
Tabela ne ballinen e dyqanit eshte e vetmja menyre per te marre vesh ku eshte lokali i Arbenit apo restoranti aziatik i hapur se fundmi ne qytet. Nje reklame e tille nuk eshte falas ndonese ne te shumten e rasteve eshte e vendosur ne nje prone private. Nje here ne vit pronari i cdo biznesi derdh ne arken e Bashkise nje shume prej 22 mije lekesh pasi kaq eshte vlera qe Bashkia i ka dhene kesaj hapesire publike.
Ne ndryshim nga reklamat e medha qe administrohen nga kompani private sic jane rastet e reklamave qe vendosen ne fasadat e pallateve apo ne autostrade ku vlera varet nga hapesira qe ze reklama ne rastin e logove te bizneseve nuk ka nje percaktim te detajuar. Keshtu si nje parukeri qe te gjithe vitrinen e ka mbushur me llojin e sherbimit qe ofron dhe nje minimarket qe ka siper vetem nje emer paguajne ne fund te vitit te njejten shifer 22 mije lek te cilat i bashkengjiten taksave te tjera te pushteti vendor.
Arben Kraja pronar i nje kreperie ne Bulevardin Gjergj Fishta tregon se kostoja e prodhimit te afishes se dyqanin ishte vetem 40 mije lek. Vec kesaj shume fillestare ai i paguan bashkise edhe 22 mije lek ne vit takse per shfrytezimin e kesaj hapesire publike. Aktiviteti i tij i cili nuk ze nje hapesire me te madhe se 100 metra katror dhe ku jane te vendosura vetem 6 tavolina nuk paguan te njejten takse me lokalet VIP tarifa e te cileve eshte trefish me e madhe.
Ne nje zone tjeter te Tiranes ne bulevardin Zhan DArk Mimoza pronare e nje minimarketi pohon se taksa qe paguan per emrin e dyqanit eshte 22 mije lek ne vit. Kam preferuar qe emrin ta vendos siper dyqanit kushton shume here me pak sesa nje afishim perbri shpjegon ajo. Kete vit per here te pare ne historine e taksave vendore pronare e bizneseve kane paguar nje shume simbolike per emrin e aktivitetit te tyre. Sikunder ne fillim te vitit 2011 qeveria vendosi qe cdo aktivitet detyrimisht duhet te kishte nje kase fiskale pronaret per kete vit i paguajne Bashkise nje shume simbolike prej 160 lekesh.
Ndersa bizneset e vogla mund te bejne edhe pa nje reklame te madhe nuk mund te thuret e njeta gje per kompanite e medha. Per to reklamimi i produktit eshte nje ceshtje me madhore sesa vendosja e logos ne dyqanin perkates. Klientet duhen njoftuar per te rejat e fundit dhe kjo behet me cdo mjet komunikim te mundshem. Ne qytetin e Tirane ekzistojne mbi 300 tabela afishimi city light ne dispozicion te te gjithe kompanive qe deshirojne te reklamojne produktin e tyre. Ato jane te vendosura ne te gjitha rruget kryesore te qytetit dhe cdo kompani mund ti marre me qera per rreth 400 euro ne muaj.
Keshtu qe reklama e nje kompanie eshte e sigurt se do te shihet nga nje numer i madh kalimtaresh pergjate gjithe dites. Por ne ndryshim nga emri i biznesit i cili qendron i vendosur ne ball te nderteses per nje kohe te gjate ne keto stenda reklama juaj qendron ne varesi te pageses. Nese eshte paguar qeraja per nje muaj per tre apo qofte edhe per nje jave. Per ato kompani qe kane nje superbuxhet per reklamat e tyre ne dispozicion jane hapesirat publike te quajtura wall baner ose ndryshe fasadat e ndertesave te cilat jepen me qera kundrejt nje pagese qe shkon nga 500 euro deri ne 4 mije euro ne muaj.
Por kujdes Bashkia dhe kompanite qe administrojne keto hapesira publike nuk lejojne veshjen me reklama te objekteve te caktuar si shkollat spitalet apo institucionet shteterore.
Hapesirat per reklama
22 mije lek paguan nje biznes i vogel per emrin qe mban ne ndertesen ku kryen aktivitetin. Kjo pagese i shkon Bashkise nje here ne vit
300 euro eshte shuma qe kompanite paguajne ne nje muaj per nje reklame ne city light. Kjo eshte nje strukture metalike e vendosur ne rruge
4000 euro eshte shuma maksimale qe duhet paguar per te reklamuar ne nje fasade ndertese. Ky lloj reklamimi quhet wall baner dhe cmimi me i ulet per nje hapesire te tille eshte 500 euro.
Mos ka lindur arti i 8-te
Arktiekti Maksim Mitrojorgji terheq vemendjen per gabimet qe kryhen ne kete hapesire publike
do lloj afishimi ne qytet eshte i domosdoshem per kohen qe jetojme. Ketu merr rendesi kategorizimi i tyre sipas rendesise qe kane dhe misionit qe ato luajne ne edukimin e shoqerise. Afishimet me natyre edukuese informuese turistike apo informacioni mbi aktivitetet kulturore duhet te kene vend kryesor dhe pretendime serioze ne dizajnin e tyre artistik. Me pas duhet te vijne afishimet me natyre komerciale te gjithefarllojshme.
do lloj afishimi eshte per mendimin tim modest pjese e edukimit estetik te masave dhe per kete si pjese e mobilimit te hapesires urbane ato marrin rendesi te vecante. Kjo rendesi ne radhe te pare duhet fokusuar ne kategorizimin e tyre me nje rregullore te vecante te qytetit ku te percaktohet madhesia vendi i cdo kategorie ngjyra drita dhe vecanerisht kerkesat estetike. shte pastaj detyre e organizmave bashkiake te japin miratimin e tyre. Sot ne kete fushe ka shume abuzime duke filluar me faktin e thjeshte se disa prej tyre bien ndesh edhe me rregullat e qarkullimit rrugor apo kembesor.
Pa permendur nivelin e ulet estetiko-artistik qe duket ne anen e dizajnit te rendomte. Te rralla jane reklamat e arrira ku dallohen ato te kompanive te fuqishme nderkombetare. Do te theksoja qe lene shume per te deshiruar ato qe japin mesazh per turizmin artin dhe kulturen apo per aktivitete te tjera shoqerore. Per sa i perket emertimit te njesive tregtare eshte nje kaos i plote dhe i pa standardizuar. I vetmi standardizim dallohet ne emertimin e farmacive madje edhe ne kete rast nuk eshte i plote.
Se pari eshte i domosdoshem aplikimi i detyruar i gjuhes shqipe se dyti duhen modele standarde per kategori te ndryshme sherbimesh se treti perdorimi i permasave te tabelave reklamuese apo emertuese sipas rendesise dhe madhesise se njesise se biznesit se katerti lloji i shkrimeve duhet te jete sa me i lexueshem se pesti ato kurdohere duhen pare si pjese e ndricimit te qytetit e per kete arsye duhen studiuar me kujdes ne kete aspekt qe eshte nje lloj arti i vecante arti i drites se gjashti disa prej tyre duhen konsideruar si pika fokus dhe orientuese ne urbanistiken e qytetit e per kete duhet te kene trajtim te vecante ne cdo aspekt duke i konsideruar si vepra te artit urban.
Edhe te kopjojne nuk dine cunat e dizajnit
Henrik Lezi dizajner grafik ne te perjavshmet Revista MAPO dhe Revista KULT shpjegon se burimi kryesor krijimin e nje reklame eshte interneti. Nje dizajner grafik mund te gjeje ndihme shume te madhe aty duke filluar qe nga faza kerkuese per te bere nje orientim me te mire te punes se tij ne vijimesi.
Kjo konsiston edhe ne krijimin e nje sfondi jo vetem grafik te projektit por edhe historik ekonomik social dhe kulturor. Pastaj jane edhe ato qe ne gjuhen teknike quhen stock data. Keto jane materiale te gatshme te cilat mund ti perdoresh plotesisht ose jo ne projektet e tua. Konsistojne ne imazhe video modele germash etj. Dua te theksoj ketu se perdorimi i tyre eshte plotesisht konform te drejtes nderkombetare te autorit dhe se pas ketyre kompanive qendrojne industri te medha te botes mediatike.