Histori me bankomat
I kisha kryer t gjitha veprimet, shpejt e sakt. Komanda ishte dhn, madje monitori n ekran nxorri dhe shprehjen e njohur: Ju lutem prisni! Tani do t merrni parat tuaja. Dielli digjte pamshirshm n at ufm mesditore prej 44 gradsh dhe un, i zgrlaqur, gati n gjendje alivanie, prisja m kmb me dorn e shtrir instiktivisht drejt bankomatit pr t trhequr parat e gjith rrogs. Shi n at moment dizajni verdh e blu i ekranit u nxi dhe asgj m. Hej bel! shfryva, por mkot: ishte ndrprer energjia apo s paku, ajo energji q e bnte t funksionoj bankomatin. Pa tani? Bela se na polli! thash i mrzitur. Prita si nja dhjet minuta n arsyetime t zymta dhe ndjeva se po m neveritej bota. Karta kishte humbur n barkun e bankomatit pa shpres, ndrsa syri katror i ekranit dukej si nj cikllop multiplikativsh. Po mua, mua, kush m jep prgjigje?!. Askush!
Vapa kafshonte akn e kres dhe as hija m e vogl gjkundi. Llogarita: sikur t vrapoj t strukem te adrat e lokalit prball, ndn hije...? Por, me siguri dritat do vijn dhe, prderisa bankomati e ka marr komandn, sapo t vij energjia, automatikisht do t nxjerr parat dhe kartn. Shi n at moment, kalimtari i par, ose i pari nevojtar q do ti drejtohet bankomatit do t gjej nj peshqesh t majm, akoma pa fut kartn e tij. E kushedi, bashk me parat, bankomati mban ndr dhmb edhe kartn time. Pra, n asnj mnyr nuk duhet larguar nga vendi!. Kshtu qndrova dhmbshtrnguar duke u prclluar n diell. Po pse, - thash mandej, - edhe sa koh do t qndroj kshtu? Po sikur energji t mos ket edhe pr dy or? Aq koh i duhet robit nmos m par - sa t jap shpirt pr gazep n mes t rrugs s madhe, pa nj hije, mu n kmb t bankomatit. Jooo, kjo sht nj vdekje e palavdishme!. Mu gjend si vlla n ato momente kritike celulari. Para se t dgjoj zrin e time shoqe, ajo goca e shrbimit ndrmjet nesh burr e gru, m bri t ditur me nj ton neutral edhe sa minuta jet m kan mbetur n dispozicion p t folur. I thash gruas t m gjente e t m drgonte me mesazh nj numr t fardoshm shrbimi t Refaisen bank. Vetm mandej u lidha. Vajza me t ciln flisja, kishte nj z t mndafsht e si t prgjumur, a thua se i rrotullonte ato fjal t shkreta si karamele n goj.
- Po t vij energjia, a jeni e sigurt se automati mi nxjerr parat dhe kartn? e pyes.
- Ashtu, ndoshta, do t jet... tha z-fjetura.
- Moj zonjushe, a mund t m thuash ndonj gj pa ndoshta? Mua po m bie pika n diell, kini mshir... Dhe sa koh duhet t pres?
- Nuk e di sa, m falni, po ju prisni... e shumta nj or, dy or...
- far flet moj?! nj or, dy?! Po pse sthua se paskam mrdhif un deri ather?!
- M vjen keq, zotri! i zgjati karamelkat e tingujve n goj, goca me z t fjetur.
- Po nse bankomati nuk nxjerr as parat, as kartn, si mund ta marr kartn un?
- Dgjo, zotri... ather ju duhet t vini me pashaport n zyrat tona, t bhet verifikimi dhe, pas katr ditsh, mund tju kthehet karta...
- Aaaa!Kt nuk ua bj hallall! Me se e paskam merituar un kt?
Si duket, goca matan, nuk e kishte dgjuar frazn time t fundit. Telefoni heshtte. Bankomati heshtete. Rruga heshtete. Vetm un qndroja pingul, mu si t isha roja i bankomatit. Dhe makinat... vejevinin si n flak me borit q irreshin as me qen djaj t shituar.
Kur ndjeva se fuqit po m lshonin, mora prap time shoqe:
- T paktn drgo unin, n do t m kesh sonte t gjall n shtpi...! Nuk arrita ta mbaroj mendimin se jeta e fjalve t mia u kput n mes.
Pas nja njzet minutash shquaj djalin q vinte duke trhequr zvarr shapkat, n pantallona t shkurtra e nj kapele kashte n kok. Por avitej aq ngadal e, gjykuar nga zvarrisja apatike, aq prishaqefas, sa m vinte ti ulras: Kput qafn, prbindsh moskokars!. Nuk thash. Prita. Madje e prmbajta veten me nerva t tendosura q t mos ia them, edhe kur nuk bindej t qndronte. Sidoqoft ram n ujdi: un do t kaloja n kafen matan rrugs pr gjysm ore, dhe mandej, do ta bnim shrbimin e detyruar pran automatit, me rradh. Por, vetm me nj kusht: nse, para se t largohesha, ti sillja tim biri nj shishe birr t ftoht dhe nj qese patatina. Ndryshe ujdia prishej.
Pasi e kishim ndrruar turnin katr her me rradh, pash se im bir po spikaste matan rruge me shenja, duke tundur kapelen prej kashte. U ngrita nga tenda e lokalit dhe mbrrita gati me vrap para bankomatit. Si t mos kishte ndodhur asgj prej gjje, ekrani prehej n gjendjen e zakonshme, duke ndrkmbyer kur e kur reklamat.
- Po tani? pyet im bir.
- Qysh tani? Tani ti biem telit!
- Pr kaq gj pritm n pik t diellit?
- M ler rehat...! i thash i nevrikosur, me mendjen tek itinerari i mtejshm i veprimeve: duhet marr pashaporta, t bhet identifikimi i karts dhe, pas katr ditsh, t ma kthejn. Ja pra, kaq e thjesht puna! Nse n maj t gjuhs ke nj mllef q mezi pret t shprazet, mund tia shfrysh bankomatit, por... do t t duket vetja idiot, ngase eprsia e tij sht e padiskutueshme: ngado q ta preksh, ngado q ta shtypsh, ai vese me fjal t mirsjella t prgjigjet.
Vapa kafshonte akn e kres dhe as hija m e vogl gjkundi. Llogarita: sikur t vrapoj t strukem te adrat e lokalit prball, ndn hije...? Por, me siguri dritat do vijn dhe, prderisa bankomati e ka marr komandn, sapo t vij energjia, automatikisht do t nxjerr parat dhe kartn. Shi n at moment, kalimtari i par, ose i pari nevojtar q do ti drejtohet bankomatit do t gjej nj peshqesh t majm, akoma pa fut kartn e tij. E kushedi, bashk me parat, bankomati mban ndr dhmb edhe kartn time. Pra, n asnj mnyr nuk duhet larguar nga vendi!. Kshtu qndrova dhmbshtrnguar duke u prclluar n diell. Po pse, - thash mandej, - edhe sa koh do t qndroj kshtu? Po sikur energji t mos ket edhe pr dy or? Aq koh i duhet robit nmos m par - sa t jap shpirt pr gazep n mes t rrugs s madhe, pa nj hije, mu n kmb t bankomatit. Jooo, kjo sht nj vdekje e palavdishme!. Mu gjend si vlla n ato momente kritike celulari. Para se t dgjoj zrin e time shoqe, ajo goca e shrbimit ndrmjet nesh burr e gru, m bri t ditur me nj ton neutral edhe sa minuta jet m kan mbetur n dispozicion p t folur. I thash gruas t m gjente e t m drgonte me mesazh nj numr t fardoshm shrbimi t Refaisen bank. Vetm mandej u lidha. Vajza me t ciln flisja, kishte nj z t mndafsht e si t prgjumur, a thua se i rrotullonte ato fjal t shkreta si karamele n goj.
- Po t vij energjia, a jeni e sigurt se automati mi nxjerr parat dhe kartn? e pyes.
- Ashtu, ndoshta, do t jet... tha z-fjetura.
- Moj zonjushe, a mund t m thuash ndonj gj pa ndoshta? Mua po m bie pika n diell, kini mshir... Dhe sa koh duhet t pres?
- Nuk e di sa, m falni, po ju prisni... e shumta nj or, dy or...
- far flet moj?! nj or, dy?! Po pse sthua se paskam mrdhif un deri ather?!
- M vjen keq, zotri! i zgjati karamelkat e tingujve n goj, goca me z t fjetur.
- Po nse bankomati nuk nxjerr as parat, as kartn, si mund ta marr kartn un?
- Dgjo, zotri... ather ju duhet t vini me pashaport n zyrat tona, t bhet verifikimi dhe, pas katr ditsh, mund tju kthehet karta...
- Aaaa!Kt nuk ua bj hallall! Me se e paskam merituar un kt?
Si duket, goca matan, nuk e kishte dgjuar frazn time t fundit. Telefoni heshtte. Bankomati heshtete. Rruga heshtete. Vetm un qndroja pingul, mu si t isha roja i bankomatit. Dhe makinat... vejevinin si n flak me borit q irreshin as me qen djaj t shituar.
Kur ndjeva se fuqit po m lshonin, mora prap time shoqe:
- T paktn drgo unin, n do t m kesh sonte t gjall n shtpi...! Nuk arrita ta mbaroj mendimin se jeta e fjalve t mia u kput n mes.
Pas nja njzet minutash shquaj djalin q vinte duke trhequr zvarr shapkat, n pantallona t shkurtra e nj kapele kashte n kok. Por avitej aq ngadal e, gjykuar nga zvarrisja apatike, aq prishaqefas, sa m vinte ti ulras: Kput qafn, prbindsh moskokars!. Nuk thash. Prita. Madje e prmbajta veten me nerva t tendosura q t mos ia them, edhe kur nuk bindej t qndronte. Sidoqoft ram n ujdi: un do t kaloja n kafen matan rrugs pr gjysm ore, dhe mandej, do ta bnim shrbimin e detyruar pran automatit, me rradh. Por, vetm me nj kusht: nse, para se t largohesha, ti sillja tim biri nj shishe birr t ftoht dhe nj qese patatina. Ndryshe ujdia prishej.
Pasi e kishim ndrruar turnin katr her me rradh, pash se im bir po spikaste matan rruge me shenja, duke tundur kapelen prej kashte. U ngrita nga tenda e lokalit dhe mbrrita gati me vrap para bankomatit. Si t mos kishte ndodhur asgj prej gjje, ekrani prehej n gjendjen e zakonshme, duke ndrkmbyer kur e kur reklamat.
- Po tani? pyet im bir.
- Qysh tani? Tani ti biem telit!
- Pr kaq gj pritm n pik t diellit?
- M ler rehat...! i thash i nevrikosur, me mendjen tek itinerari i mtejshm i veprimeve: duhet marr pashaporta, t bhet identifikimi i karts dhe, pas katr ditsh, t ma kthejn. Ja pra, kaq e thjesht puna! Nse n maj t gjuhs ke nj mllef q mezi pret t shprazet, mund tia shfrysh bankomatit, por... do t t duket vetja idiot, ngase eprsia e tij sht e padiskutueshme: ngado q ta preksh, ngado q ta shtypsh, ai vese me fjal t mirsjella t prgjigjet.