I akuzuar për sulm seksual, aktori i njohur francez, Gerard Depardieu në gjyq

Një nga aktorët më të suksesshëm të Francës akuzohet në gjykatë për sulm seksual ndaj dy grave në xhirimet e një prej filmave të tij.
Gerard Depardieu, 76 vjeç, ka luajtur në më shumë se 200 filma gjatë pesë dekadave, duke fituar dy çmime për aktorin më të mirë kryesor si dhe duke u nominuar për një Oscar. Vitet e fundit ai është përballur me një sërë akuzash për sulme seksuale, të cilat ai i mohon.
Ndërsa lëvizja “MeToo” përfundimisht çoi në rënien e regjisorit të filmit të Hollivudit Harvey Weinstein, Depardieu ka luftuar për të hedhur poshtë akuzat.
Çështja gjyqësore e Depardieu, që vjen menjëherë pas asaj të Gisele Pelicot, e cila hoqi dorë nga anonimiteti i saj për të zbuluar se burri i saj kishte organizuar drogimin dhe përdhunimin e saj nga më shumë se 50 burra, është dëshmi për shumë njerëz se Franca më në fund po merr momentin e saj të “MeToo”.
Për çfarë akuzohet Depardieu?
Depardieu akuzohet për sulm seksual ndaj dy anëtarëve femra të ekuipazhit në xhirimet e filmit Les Volets Verts (Green Shutters) në vitin 2021.
Gratë anonime pretendojnë se aktori në disa raste, i ka prekur mbi rrobat e tyre, sipas dokumenteve të gjykatës. Gruaja e parë tha se në një incident, ndërsa ajo e shkëmbeu atë në një korridor ai e kapi, duke bërë veprime dhe komente të pahijshme.
Gruaja tjetër pretendoi se ai e preku në vende të papërshtatshme në publik në shumë raste. Depardieu mohon akuzat, teksa një panel gjyqtarësh do të vendosë nëse ai shpallet fajtor, duke rrezikuar deri në pesë vjet burg ose një gjobë prej 75,000 €.
Gjyqi duhej të fillonte në tetor, por u shty pasi ekipi ligjor i Depardieu kërkoi një vonesë gjashtëmujore për shkak të shëndetit të tij të dobët. Duke vuajtur nga komplikimet nga diabeti dhe presioni i lartë i gjakut, ata thanë se ai nuk ishte në gjendje të qëndronte ulur për periudha të gjata. Ai gjithashtu mbetet nën hetim për përdhunimin dhe sulmin seksual të dyshuar të një aktoreje 22-vjeçare. Gruaja pretendon se Depardieu e sulmoi seksualisht dy herë në shtëpinë e tij.
Ajo fillimisht raportoi incidentet e supozuara në 2018, por akuzat u rrëzuan në 2019 pas një hetimi nëntë mujor.
Megjithatë, çështja u rihap në tetor 2020 kur gruaja riparaqiti ankesën. Në mars 2022, përpjekja e Depardieu për të hedhur poshtë çështjen u refuzua nga gjykata e apelit të Parisit, me autoritetet që thanë se ai do të mbetej nën hetim derisa çështja të dërgohet në gjyq ose të pushohet. Ai i mohon akuzat.
Në prill 2023, media investigative franceze Mediapart raportoi pretendime për 13 gra që thanë se Depardieu i sulmoi seksualisht ose i ngacmoi ato midis viteve 2004 dhe 2022.
Në një letër të hapur në gazetën Le Figaro atë tetor, Depardieu tha se ai “kurrë nuk kishte abuzuar me një grua”.
Një grup prej 50 yjesh francezë, duke përfshirë këngëtarin dhe gruan e ish-presidentit francez Nicolas Sarkozy, Carla Bruni, shkruan letër të hapur duke e mbrojtur atë në Le Monde, duke dënuar atë që ata e përshkruan si “linçimin” e tij dhe duke e përshkruar atë si “ndoshta aktorin më të madh” francez.
Një javë më vonë, presidenti Emmanuel Macron e quajti atë një “aktor të jashtëzakonshëm” që “e bën Francën krenare”.
Kush është Gerard Depardieu?
Depardieu lindi në Chateauroux, Franca qendrore në vitin 1948. Ai u largua nga shtëpia në moshën 16-vjeçare për në Paris, ku mori punën e tij të parë të aktrimit me një kompani teatrore udhëtuese.
Pas disa roleve të vogla në filma, suksesi i tij erdhi në vitin 1973 me një rol kryesor në filmin e Bertrand Blier Les Valseuses (Going Places) – së bashku me ish-miqtë e tij të teatrit Patrick Dewaere dhe Miou Miou.
Nga atje popullariteti i tij lulëzoi dhe ai u bë një nga aktorët më të suksesshëm francezë të viteve 1980 dhe 1990.
Ai fitoi çmime për rolet e tij në The Last Metro dhe Cyrano de Bergerac, i cili gjithashtu mori një nominim për Oscar. Ai u bë president i jurisë së Festivalit të Filmit në Kanë në 1992.
Suksesi i tij gjithashtu e bëri atë një kalorës të Legjionit të Nderit të Francës dhe mori Urdhrin kombëtar të meritës – dy nga nderimet më prestigjioze të vendit. Në afërsisht 250 filma, ai ka punuar me më shumë se 150 regjisorë, duke përfshirë Jean-Luc Godard dhe Ridley Scott.
Ai u bë mik i ngushtë me Robert De Niro pasi ata luajtën së bashku në filmin e Bernardo Bertolucci 1900 në 1976.
Depardieu u martua me aktoren tjetër Elisabeth Depardieu në 1971. Ajo luajti së bashku me të në Jean de Florette dhe Manon Of The Spring në 1986. Ata patën dy fëmijë, të cilët të dy u bënë aktorë. Djali i tyre Guillaume vdiq nga pneumonia në moshën 37-vjeçare në vitin 2008. Çifti u divorcua në vitin 1996.
Ai njoftoi tërheqjen e tij nga aktrimi në 2005, duke pretenduar se kishte bërë filma “mjaftueshëm” dhe dëshironte të ndiqte gjëra të tjera.
Në vitin 2012 ai u transferua në Belgjikë për të shmangur pagesën e taksave në Francë. Ai i shkroi një letër të hapur kryeministrit të atëhershëm, duke thënë se po dorëzonte pasaportën e tij franceze sepse nuk donte të kishte të bënte më me vendin e tij dhe se qeveria po përpiqej të “ndëshkonte suksesin”. Vladimir Putin nënshkroi personalisht një urdhër ekzekutiv për t’i dhënë atij shtetësinë ruse në vitin 2013. Dy vjet më vonë filmat e tij u ndaluan në Ukrainë për komentet që ai bëri duke vënë në dyshim sovranitetin e vendit si një shtet i pavarur. Që atëherë ai ka dënuar luftën e Rusisë atje.
Ai gjithashtu pretendon se i është dhënë shtetësia nga Emiratet e Bashkuara Arabe.
Në vitin 2023 atij iu hoq Urdhri Kombëtar i Quebec pasi një dokumentar zbuloi se ai kishte bërë komente të pahijshme dhe gjeste seksuale në një udhëtim në Korenë e Veriut në 2018, të cilin kryeministri i rajonit e përshkroi si “tronditëse”.
Pse çështja Depardieu është kaq e rëndësishme në Francë?
Lëvizjet “MeToo” dhe “TimesUp” në SHBA nxitën gra në industritë krijuese të denonconin ngacmimet seksuale dhe sulmet nga homologët e tyre meshkuj.
Por në Francë nuk ndodhi në të njëjtën mënyrë, thotë Sarah McGrath, shefe ekzekutive e Women For Women France, një organizatë që lufton kundër dhunës me bazë gjinore.
Në vitin 2018, dhjetëra yje dhe intelektuale franceze nënshkruan një “manifest anti-MeToo”, duke dënuar lëvizjen si një “gjueti shtrigash” dhe duke mbrojtur lirinë seksuale të burrave për të propozuar gratë.
Megjithatë, ajo demonstroi një rezistencë ndaj ndryshimit në shoqërinë franceze. Blanche Sabbah, një aktiviste feministe franceze dhe autore e librave komikë, thotë: “Ne na pëlqen të flasim për të qenë përjashtimi kulturor në Francë. Ne kemi këtë ide se nëse je një lloj gjeniu artistik, atëherë je më pak përgjegjës për sjelljen e keqe dhe nuk shqetësohesh për panik moral si në SHBA. Unë mendoj se kjo ndaloi lëvizjen “MeToo”.
McGrath e përshkruan këtë “përjashtim kulturor” si “një qëndrim se reputacioni dhe jetesa e një njeriu janë më të rëndësishme se viktimat”.
“U desh kohë, por më në fund po arrijmë diku,” thotë Sabbah. “Rasti i Gisele shërben si një kujtesë se kultura jonë ka një ndikim të madh në mënyrën se si sillemi.”
/rtsh.al/