I ligu dhe fisniku

Vargje nga Arben Duka

Dhe që ne u tundëm,

në djep të luanëve,

mund të na pickojë,

race e sharlatanëve!

Nuk kemi çi bëjmë,

aspak të vërtetës,

se edhe hajvanët,

janë pjesë e jetës!

Po moskishnë jetë,

miza dhe mushkonja,

sdo dinim vërtet,

çvlerë ka shqiponja!

Pomos ish pisllëku,

llagemi dhe llumi,

sdo ta dinim kurrë,

çvlerë ka parfumi!

Potë mos e njohim,

zemrën e të ligut,

sdo ta njihnim kurrë,

atë të fisnikut!

Pomos qënë kodoshët,

edhe kurvëria,

sdo mësonim kurrë,

sa vlen ndershmëria!

Pomos ekzistonte,

raca e vampirëve,

sdo ta njihnim kurrë,

sojin e të mirëve!

Pomos qenë servilët,

që tërhiqen zvarrë,

ku ta krahasonim,

njeriun krenar!

Pomos ekzistonte,

këtu ligësia,

sdo ta dinim kurrë,

çvlerë ka mirësia!

Mos qe injoranca,

monument i ngritur,

ku ta krahasonim,

njeriun e ditur!