Jeta e Albulenes permes sendeve te proves

Albulena e nis proven duke treguar per domethenien qe ka televizori ne jeten e saj dhe e lidh ate edhe me profesionin e te atit. Me pas ajo fillon te rrefeje per nje moment te veshtire te jetes se saj. Ajo tregon per nje aksident me makine dhe qe si pasoje pati qe per tre muaj Albulena te mos mundte te ecte mbi kembet e veta. Albulena tregon se pas nje kohe te gjate te terapive intesive ajo mundi te ngrihej perseri mbi kembet e saj dhe e pershkruan si nje nga momentet me emocionuese te jetes se saj ku ndjenjat ishin perziere. Frika dhimbja ishin te nderthurura me pas me nje lumturi te pamase.

Lena e vazhdon rrefimin e saj me semundjen e vellait. Kur ai ishte femije vuante nga nje semundje qe mjeket nuk ia percaktonin dot. Ndodhte vetem kur ajo e prekte te vellane qe ai te semurej dhe te humbiste ndjenjat. Kete Albulena e ka perjetuar shume sepse fajsonte veten dhe i dukej sikur pikerisht ajo ishte shkaktare per semundjen e vellait.

Me pas Albulena rrefen per nje tjeter moment te hidhur dhe i kerkon falje nenes se saj. Ajo nepermjet telefonit tregon nje histori qe ishte larguar nga shtepia per disa dite dhe kishte fikur tetefonin. E ema e saj e shqetesuar kishte tentuar disa here qe te fliste me te por nuk kishte mundur. Kisha kater dite qe te merrje ne telefon me tha mami dhe ajo fjale me ka bere qe per tete muaj te mos mbaja telefon thote e trishtuar Albulena e cila me pas shton shpresoj qe te me fale nje dite.

Gjate kesaj kohe qe Albulena tregon per historite e jetes se saj te gjithe preken e perloten edhe pse ajo mundohet qe te mos qaje.