Kirgistani dhe Bostani i çunave të Bllokut

Thirrjet e artikuluara s fundi nga Edvin Rama dhe disa mbshtets t tij jasht Partis Socialiste pr “mosbindje civile” n protestat e opozits n fund t ktij muaji, duket se po frymzohen jo pak nga ngjarjet e ndodhur kto dit n Republikn e Kirgizis. Megjithse lideri socialist u mundua ta fsheh si struci kokn, nj gj t till n nj emision televiziv n “Vizion Plus” kur tha: “Mos kujtoni se jam nn influencn e Kirgistanit...”, s’kaluan ve pak sekonda dhe ai pohoi t vrtetn lakuriqe pr ta par Kryeministrin shqiptar si presidentin e rrzuar t ktij vendi aziatik, q pr Ramn “…e ka emrin Sali, Sali Bakijev”, ndonse emri i vrtet i tij sht Kurmanbek, Kurmanbek Bakijev. Por kjo sarkazm therse sht prve t tjerash edhe nj mnyr e trthort krcnimi pr Kryeministrin dhe shtetin shqiptar n prgjithsi, duke u treguar atyre modelin e pasojave t ngjashme me pushtetart e rrzuar dhunshm t Republiks s Kirgizis. Njeriu-simbol i dhuns, arrogancs dhe mosmirnjohjes ndaj familjarve apo njerzve t tjer q e kan rritur biologjikisht dhe politikisht po prfshihet kshtu n nj aksion t rrezikshm antikombtar sipas modelit t prplasjeve m t fundit aziatike.

Si dihet, n Kirgistan, m 6 prill t ktij viti, ka plasur lufta civile pasi opozita e majt atje bri thirrje pr rrzimin me dhun t shtetit, me pretekstin e dhunimit t ligjit, autoritarizmit dhe menaxhimit shum t keq t ekonomis s varfr t vendit nga qeveritart e djatht. Prleshjet midis forcave opozitare pr t marr pushtetin me dhun dhe atyre qeveritare pr t mbrojtur shtetin nga dhuna u prqendruan kryesisht n Bishkek, q sht kryeqyteti i vendit. Bilanci i deritanishm sht mjaft tragjik, pas vrasjes s ministrit t Rendit, Moldomoza Kongantiev, marrjes peng t zvendskryeministrit dhe vrasjes s mbi 80 qytetarve t pafajshm. Ndonse n vend sht krijuar nj qeveri e prkohshme me n krye Rosa Otunbajeva, situata vazhdon t jet kaotike. Gjithka kontrollohet nga ish-opozita e majt, e cila sht autore dhe nxitse e ktyre ngjarjeve, Parlamenti sht shprndar dhe pritet zhvillimi i zgjedhjeve t parakohshme. Pak a shum kt ka paralajmruar, e presin t ndodh, Edvin Rama, Spartak Ngjela dhe mbshtetsit e tyre kryesor, teksa bjn thirrje pa fund pr rrzimin me dhun t qeveris “Berisha” dhe zhvillimin e zgjedhjeve t parakohshme n vend (?!).

Kirgistani shihej dikur si nj ishull i demokracis n Azin Qendrore, pas ardhjes n krye t vendit t zotit Akajev, i cili fitoi nj betej shum t ashpr presidenciale kundr nj bosi komunist n vitin 1990 dhe zgjedhjet popullore nj vit m von. Por shum shpejt vendi aziatik i “40 vajzave ose 40 fiseve” u shndrrua n simbol t protestave t dhunshme, pr shkak t kontestimeve q palt kishin pr proceset e ndryshme zgjedhore, duke filluar nga 1995 e n vazhdim. Ksisoj seria e trazirave t dhunshme filloi n vitin 2002 pr t vazhduar pastaj me “revolucionin tulipan” t 2005-s dhe ngjarjet e prgjakshme t prillit 2010. N t tre rastet dhuna e turmave kundr institucioneve ka qen e pranishme, gj q e ka dmtuar rnd imazhin demokratik t vendit. Nga ana tjetr, kto ngjarje kan shrbyer si nj model i keq pr t’u kopjuar apo imituar nga lider dhe subjekte politike t prirur, pr t mos respektuar parimet demokratike n marrjen e pushtetit, sikundr sht n realitetin shqiptar, Edvin Rama dhe mbshtetsit e tij. Madje lideri yn socialist do q t realizoj nj “revolucion tulipan” apo do lloj revolte tjetr t tipit “Kirgistan” pr shkaqe t fantazuara prej tij dhe jo pr arsye q ekzistojn realisht. Fjala vjen, nse protestat dhe revoltat n Kirgistan kan ndodhur pr shkak t manipulimit t zgjedhjeve, t cilsuara si t tilla nga ndrkombtart, Rama do t’i imitoj kto ngjarje edhe pr t kontestuar zgjedhjet e 28 qershorit 2009, t cilsuara prej OSBE/ODIHR-it si “zgjedhjet m t mira q Shqipria ka zhvilluar ndonjher n vitet e tranzicionit”, n nj koh q si e kan pohuar disa her prfaqsuesit m t lart t Brukselit, “...qndrimi i OSBE-s pr zgjedhjet shqiptare sht qndrim unik i gjith BE-s”. Qndrim m paranojak dhe surealizm m t madh se ky nuk mund t ket. Madje tashm, s fundi, ai u ka shtuar edhe motivin kirgisian t konfliktit m t fundit n kt vend pr shkak t “...dhunimit t ligjit, autoritarizmit dhe menaxhimit shum t keq t ekonomis s varfr t vendit nga qeveritart e djatht”.

Por importimi socialist i historikut dhe realitetit politiko-social t Kirgistanit t largt sht thjesht nj pretekst m shum pr t inkurajuar dhe justifikuar dhunn pr protestn e paralajmruar t 30 prillit n Tiran. Pr shum koh pas zgjedhjeve t 28 qershorit Rama ka rn pr t fjetur dhe sht zgjuar me fantazmn e “revolucionit demokratik t vonuar” t 1997-s n mendje, por u detyrua ta braktis nj strategji t till pr shkak t alergjis q kujtimi i ktyre ngjarjeve makabre shkakton tek qytetart shqiptar. Kjo gj u pa edhe tek firua e protestave socialiste t fund t vitit t shkuar, pr shkak t distancimit t socialistve t ndershm nga rreshtat e “paramilitarve” q po prgatiteshin qysh ather pr “mosbindje civile”. N kto kushte Rama filloi ta zbus disi tonin, deri sa doln n sken ngjarjet e fillimprillit t ktij viti n Kirgistan, ku vendi u zhyt n luft civile me vrasje, krcnime e pengmarrje nga ata q ne i kemi par n filma apo t ndodhura n ngjarjet e vitit 1997 n Shqipri. Pr liderin socialist, ngjarjet tragjike t ktij vendi aziatik ishin nj “AS” n momentin e duhur pr t propaganduar e justifikuar protestat prgatitore n kuadr t protests kulmore t 30 prillit. Kjo sht arsyeja q ai s bashku me mbshtetsit e tij nuk po ln televizion “pro” tyre pa e lanuar iden e “mosbindjes civile” si n Kirgistan. Por ata harrojn se Shqipria nuk sht Kirgistan dhe ngjarjet e prgjakshme t Bishkekut nuk mund t ndodhin n Tiran. Shqipria sht sot antare e NATO-s, me dit pret liberalizimin e vizave dhe marrjen e statusit t vendit kandidat pr n Bashkimin Evropian. Nga ana tjetr, ekonomia shqiptare vazhdon t mbaj prej gati dy vitesh flamurin e rritjes s lart ekonomike n kontinentin evropian dhe domosdo n Ballkan. Nuk sht, pra, si Kirgistani, vendi m i varfri i kontinentit aziatik, i pinetgruar dhe me probleme t shumta politiko-shoqrore. Ndonse vendi i “40 vajzave apo 40 fiseve”, sipas legjends s lasht u shptoi hordhive mongole dhe asgjsimit t mvonshm t ariut rus, nuk po i shpton dot ideologjis leniniste pr marrjen e pushtetit me grykn e pushks edhe kur pr kt gj mjafton vetm nj “plus” apo “kryq” me majn e pens. Por problemi qndron tek emancipimi i pamjaftueshm demokratik i nj pjese qytetarsh dhe lidersh politik t ktij vendi, pse jo dhe tek makutria e tyre pr para e pushtet. Jan pikrisht kto synime individualiste dhe kto kontingjente individsh q po e detyrojn Ramn t zvendsoj burit, bilbilat dhe trumbetat, t cilat m s shumti shkaktojn zhurm akustike me sistemin e armve t “mosbindjes civile”, q derdhin gjak njerzor si n Kirgistan.

Por Rama ka huajtur prej vendeve aziatike edhe nj simbol tjetr t errt e mesjetar pr t mbyllur prfundimisht gojn e komunikimit institucional, n pritje t konfrontimeve fizike me kundrshtart politik: -at t pereve t zeza. Sot ai po mbyll gojn pr t mbyllur nesr syt prpara verbris s turmave, t prir nga individ t cilt si ka zn gjaku as n 1997-n, q e kishin pr her t par nj gj t till. Ajo gruaja monstr q pinte gjakun e nj ish punonjsi t Shrbimit Informativ Kombtar n mes t sheshit n Vlor, prve t tjerash, ngjante me rebelt e Kirgistanit, Afganistanit apo Iranit edhe nga pamja e fytyrs. Referimi dhe imtimi i metodave aziatike t dhuns nuk sht nj axhamillk apo karshillk politik i Rams, por nj strategji e studiuar mir pr veprim. N kt kndvshtrim, asgj nuk duhet nnvleftsuar, deri tek imitimi i veprimeve kamikaze t moderuara si, fjala vjen, shprthimi i Grdecit, pr t cilin ka zra q thot, se nuk ka qen thjesht nj “gabim njerzor”. Natyrisht demagogjia dhe retorika politike e prdorur nga lidert e majt, t pengojn pr t’i par t vrtetat si duhet, megjithat disa veprime dyshuese duhen vlersuar drejt. Konkretisht; ’i duhen Rams gjith ata “…katundar e puntor, q nga Shkodra gjer n Vlor”, q t’i sjell n Tiran jo me “pampor” por me zor(!?)... Madje sipas disa kronikave televizive, deputett socialist nuk do t merrnin pjes n seancn parlamentare t dits s enjte sepse do t shprndaheshin an e mban Shqipris pr t grumbulluar protestues pr datn 30 prill (!...) Kjo m shum se sa absurde sht e frikshme, sidomos kur sjell ndr mend kategorin e njerzve q mobilizon nn shembullin e dhuns dhe mentalitetit t disa vendeve t prapambetura aziatike. Midis tyre ka nga ata individ q nuk e kan aspak t vshtir t’i marrin jetn tjetrit “si me le”, apo t duartrokasin me ovacione do ekzekutim t t “shiturve tek Perndimi”, n emr t “idealeve komuniste e partizane”. Prkrahja perndimore dhe sukseset integruese t qeveris “Berisha” i kan trbuar akoma m shum, duke i nxitur t mos humbasin m tej koh, pasi marrja prej Brukselit e vendimeve pr liberalizimin e vizave dhe statusin e vendit kandidat t Shqipris me Bashkimin Evropian ua djeg prfundimisht kartat e “mosbindjes civile” n dor socialistve t Rams. T gjitha kto fakte tregojn se shtegtimet fizike t Rams npr Shqipri sikundr dhe ato mendore npr Azi nuk kan karakter lirik pr t shkruar, por karakter ushtarak pr t mobilizuar. Ndaj mos prisni q “unat e Bllokut” t shkruajn ndonj version t librit “Gjylistani dhe Bostani”, pr t na sjell rrfenjat e Sadiut, por synojn “rrfenja” sadiste nga Azia e largt. Lulet dhe frytet e protestave t dhunshme socialiste nuk do t jen as si ato t “Kopshtit t trndafilave” dhe as si ato t “Kopshtit t pemve”, por mund te jen me ngjyrn e kuqe t gjakut dhe pereve t zeza. Por, n fund t fundit, kto jan thjesht dshira meskine t nj grushti t vogl njerzishm n krye t PS-s dhe PLD-s. “Pr njz t met q gjete tek ne, virtyti i bujshm s’groposet n dhe”, shkruan tek “Bostani”, Sadiu. Pastaj vazhdon: “M par shporr vet t lign si shtrig, pastaj thuaju fqinjve mos bni t lig!”. Jam i bindur se pas 30 prillit Rams, Ngjels dhe unave t tjer t Bllokut q deshn t shndrrojn Shqiprin n nj shmblltyr t Kirgistanit do t’ju kujtojn vargjet me rim t “Bostanit”: “Dikush maj degs kish hipur njher dhe degn nga fundi filloi pr ta prer. I zoti i bostanit e pa dhe i tha: “T lig n bft, pr vete e ka”…

fetizeneli@yahoo.com