Kush është Abdelmalik al Houthi, lideri i rebelëve jemenas të sulmuar nga SHBA-të

Abdelmalik al Houthi nuk është vetëm udhëheqësi politik i lëvizjes, por është Udhërrëfyesi, të cilit i takon bindja absolute dhe respekti fetar.

Një investim i dyfishtë për një personazh të kujdesshëm për të ruajtur sekretin dhe që tani është bërë antagonisti perfekt.

Me origjinë nga Jemeni verior, 45 vjeç, anëtar i sektit të pakicës Zaidi, Abdelmalik u rrit në një familje të madhe të përkushtuar ndaj Islamit Shiit.

I ati e prezantoi me Kuranin, vëllai i tij Huseini i tregoi rrugën militante, duke krijuar “zemrën” e fraksionit, i cili nga një formacion gueril kaloi në një organizatë të stërvitur.

Dhe në vitin 2005 ai trashëgoi komandën, i mbështetur nga tre vëllezër të tjerë, përgjegjës për komponentë të ndryshëm të një aparati gjithnjë e më këmbëngulës.

Lidhja e klanit ndihmon në vendime, parandalon të papriturat nga brenda, e bën pushtetin më homogjen në një skenë të paqëndrueshme.

Propaganda jemenase e prezanton gjithmonë me veshje tradicionale, me kamën tipike të lakuar të ngulur në brez, të apasionuar pas parullave ndezëse.

Abdelmalik i udhëhoqi njerëzit e tij nëpër shumë sfida, kundër shumë armiqve.

Qeveritë, sauditët, Emiratet, tani anijet izraelite dhe SHBA-të.

Ka një mbështetje të vazhdueshme për kauzën palestineze, shoqëruar me një urrejtje të thellë ndaj Izraelit dhe afrim progresiv me Iranin, një miqësi për shkak të një vizioni të përbashkët, e cila megjithatë u bë aleancë vetëm në dekadën e fundit me përkeqësimin e konfliktit civil.

Më parë kishte marrëdhënie, por jo marrëdhënie bashkëpunimi që përdorën ajatollahët për të armatosur milicët dhe për të vendosur këmbën përgjithmonë në brigjet e Detit të Kuq.

Vitet e fundit, kundërshtarët janë përpjekur të eliminojnë Abdelmalik.

Në vitin 2009 ai u supozua i vdekur në një sulm ajror, lajm i cili shpejt rezultoi i pabazuar.

Përpjekjet që do ta kishin shtyrë atë, si udhëheqësit e tjerë të milicisë, të miratonte rregulla të kujdesshme sigurie: vrasja e synuar është konstante në gjerësi të caktuara, dronët fluturojnë dhe shndërrohen në snajperë në qiell, ka grupe terroriste të Al-Qaedës të aftë në përdorimin e kamikazëve.

Historia e Jemenit shënohet nga masakra, mashtrime, kurthe, prita.

Në këtë kontekst të brishtë, udhëheqja Houthi është konsoliduar.

Pasi i mbijetoi momenteve të vështira, ajo zgjeroi frontin e sulmit duke ndjekur një sërë hapash të njëpasnjëshëm: kontrollin e zonës perëndimore, inkursione në Arabi dhe Emirate, duke përdorur sisteme me rreze të gjatë, përmirësim të arsenalit, bashkëpunim me Pasdaran iranian, gati 30 bastisje në Detin e Kuq me dëmtime të anijeve civile.

Provokimet e vazhdueshme kanë çuar në hakmarrje anglo-amerikane: një rezultat i kërkuar nga Abdelmalik, thonë disa vëzhgues, pasi ai beson se është një situatë e favorshme për lëvizjen.

Raketat Tomahawk të lëshuara nga SHBA do të ishin si “medalje” dhe jo plagë për ata që janë të bindur se kanë një mision të shenjtë.

Një studiues, Ibrahim Jalal, tregoi “fitimet” e mundshme në favor të Houthis.

Përdorni kërcënimin e jashtëm në mënyrë propagandistike.

Ai largon vëmendjen nga problemet sociale të “mbretërisë” së tij të rraskapitur dhe të keqqeverisjes.

E paraqet veten si kampion i vërtetë i çështjes palestineze në krahasim me interpretuesit e tjerë të Boshtit të rezistencës, të cilët kanë qëndruar të kujdesshëm me zgjedhje.

Ai tregon se mund të minojë një nga rrugët më të rëndësishme të tregtisë globale, pavarësisht nga prania e një task force perëndimore.

Lëvizja e imponon veten si një lloj Hezbollah jemenas, një entitet ushtarak me të cilin duhet llogaritur.

Nevoja që Washingtoni të rivendosë frenimin në një zonë strategjike duke ndëshkuar agresionin është vetëm një fazë, ajo që nevojitet është një zgjidhje politike dhe kjo varet – nëse ata e duan – edhe nga të tjerët.

/rtsh.al/