Legjenda e te mundurit

Ne vitin 1945 nje familje e cila kaloi mjaft kohe ne kampet e perqendrimit nazist ndahet ne dysh. Gjyshja e regjisores vendos te levize larg nga vendi i katastrofes se saj ne shtetin e ri cifut perderisa vellai i saj Feiv146ke vendosur te nderroj emrin dhe te qendroj ne vendin qe dikur ishte burgu i tij.
147Legjenda e te mundurit148 eshte dokumentar i bere nga regjisorja e re e fi lmit nga Izraeli i cili u shfaq te dielen ne konkurrencen e filmave nderkombetare te festivalit SKENA UP.
Intervista e bere me Yael Reuveny na bene qe te besojme se dokumentari ne fjale e tejkalon kerkesen personale te autores per te vertetat e historise se familjes se saj dhe se ka te beje me konceptin e zgjedhjeve qe ishin aty per t146u marre.
148Nese ju anoni qe ne fillim do te mund te perfundoni duke bere nje dokumentar te keq. Kuptohet une isha shume e lidhur me gjyshen time por kur ajo vdiq ne vitin 2001 mbeten vetem pyetjet prapa. Ajo qe une gjeta per vellain e gjyshes sime ishte shume me e madhe se ajo qe une mendoja. Jo vetem qe ai e perjetoi holokaustin ai gjithashtu qendroi ne Gjermani dhe krijoi familje atje. Per me teper- une perfundova duke e kaluar kufirin derisa po mesoja historine njerezit e keqij keto krijesa te pafytyra nuk mendoja qe pas luftes ata do te mund te kishin nje jete normale148.
Regjisorja e konsideron prejardhjen e saj shume te rendesishme dhe pretendon te kete identitet te fort cifut.
147Gjyshja ime vjen nga nje bote tjeter une nuk mendoj qe ajo ndonjehere e ka imagjinuar se nje dite ajo do te perfundoj ne nje shtet cifut e rrethuar me familjaret e saj.148
Yael eshte vetem gjenerata e dyte e holokaustit keshtu qe ajo u pyet nese ndjente zemerim kundrejt njerezve qe ajo intervistoi ne Gjermani dhe te cilet ishin pjese e historise se fundit te permendur.
147Ky film eshte dialektik ne nje menyre qe te gjithe mendojne qe une kam zgjedhur nje ane per te anuar dhe edhe pse une vet nuk jam e sigurt se cila do te ishte ajo ane. Si karakter ne film shpresoj qe eshte mjaft e dukshme qe une nuk jam ndier e zemeruar me ata njerez edhe pse nuk mund te behej me personale. Derisa flisja me ta une duhej te zgjidhja tu besoja apo te mos u besoja gjerave qe ata kishin per te thene. Duke pasur ne konsiderate qe une jam edhe regjisorja u be mjaft skizofrenike148.