Mes shpreses dhe depresionit
23/09/2010U hap ekspozita e artistit nga Shqiperia Mehmet Bacit
Motive mjaft interesante qe ngriten ne kulmin e magjise se piktures dominojne ne pesedhjete e dy piktura te punuara me teknika te ndryshme te artistit nga Shqiperia Mehmet Bacit te cilat u ekspozuan te merkuren ne Galerine e Ministrise se Kultures ne Prishtine.
Krijimtaria e ketij artisti eshte e vecante te ben per vete te mban ne kersheri te madhe te fut ne thellesi me horizonte ngjyrash te ndezura duke u nisur nga e kuqja e ngrohte e deri tek e kaltra e ftohte te cilat burojne nga ndjenjat e kontrolluara mjeshterisht te ketij artisti.
Tek portreti i titulluar Dritare paraqitet nje vajze nudo e cila koken e ka te mbuluar me te kuqe te paster dhe gjysmen e fytyres me te kalter trupi i saj i zhveshur dhe paksa qellimisht i deformuar i kufizuar me te kuqen te kaltren te zezen na paraqet nje bote te brendshme te sinqerte femerore e cila edhe pse nuk buzeqesh mistershem ajo me heshtjen e saj na tregon subjektin e paster e te bardhe engjellor. Autori influencohet nga kubizmi i Pikasos impresionizmi ekspresionizmi i Vinsent van Goguht dhe nga arti modern. Krijimtaria e tij na servohet edhe me nuanca romantike e kete e verejme ne ciklet Drite per te tjeret Vetmi Hapesire e lakuar etj.. Tek portreti Vetmi nje vajze ne gjendje depresive mban koken ne drejtim te tokes ana depresive e saj pasqyrohet permes ngjyres se kalter dhe te zeze kurse shpresa per te jetuar paraqite me ngjyra me te ndezura si e verdhe dhe portokalli te vendosura ne disa qime te flokeve te saja kurse fytyra eshte e mbuluar me te kaltren e cila i ngjan nje migrene te forte me plot dhembje. Nderkaq edhe prapavija eshte e pushtuar me betejen e shpreses dhe depresionit dhe fitimtare eshte shpresa ngase kjo vajze jeton ne vetmine e saj. Me mjeshtri jane realizuar portretet monotipe duke na futur ne nje bote reale subjektive. Nderkaq peizazhet jane me clodhese por edhe ne te njejten kohe frymezuese. Hapesira dhe cilesia artistike e tyre eshte terheqese nganjehere edhe poetike jane te ndricuara edhe ne netet me te erreta dhe kete e verejme ne ciklin Mbremje ne pyll. Por edhe peizazhet Gjurme kalerimi Pranvere ne Borak jane shperthyese dhe te lirojne nga e keqja te fusin ne labirinte te cuditshme te ngjyrave ato sikurse kane tinguj dhe burojne nga ndjenja e paster duke u shoqeruar me egon e autorit.
Catia ne kinemane e Arkivit
Nga regjisori i shquar i neorealizmin italian Vittorio de Sica regjisor i Hajdutet e bicikletave Mrekulli ne Milano Umberto D etj eshte shfaqur ne kinemane e Arkivit Qendror Shteteror te Filmit nje komedi e kendshme.
Catia prodhim i vitit 1955 eshte prezantuar dje ne te merkuren e filmit ne AQSHF. Me skenar nga Cesare Zavatini regji te Vittorio de Sica-s kamera Carlo Montuari muzike nga Alessandro Cicognini dhe montazh nga Erlando de Roma ne role interpretojne Gabriella Palloti Giorgio Listruzzi Gastone Renzelli Angelo Bigioni Maria di Rollo etj.
Luiza dhe Natale martohen por problemi i tyre kryesor eshte shtepia. Ata jetojne perkohesisht ne shtepine e Natales qe eshte shume e ngushte dhe jane te detyruar te flene ne nje dhome me pleqte dhe me motren e vogel te Natales. Nga ngushtica e madhe fillojne grindjet ne familje derisa arrijne kulmin dhe Natale me Luizen largohen nga shtepia. Pasi nuk gjejne dot nje dhome me qira te lire jane te detyruar te jetojne te ndare Luiza te shoqja e saj Natale ne kantierin ku punon. Por kjo situate nuk mund te zgjase shume. Ata vendosin te ndertojne nje shtepi brenda nates sepse sipas ligjit ne qofte se e mbaron se ndertuari nje shtepi brenda nates atehere paguan vetem nje gjobe dhe mund te jetosh ne te. Keshtu Natale me ndihmen e shokeve dhe te kunatit arrijne ta ndertojne shtepine. Por ne mengjes kur vijne karabinieret e gjejne shtepine te paperfunduar ne nje cep te catise. Kur karabinieri sheh lotet e Luizes dhe foshnjen ne duart e saj e quan shtepine te perfunduar dhe i ve vetem gjoben. Keshtu me mundim te madh ata arrijne te kene nje strehe te vogel por krejtesisht te tyren.
Adrian Cene nga lashtesia ne realitet permes ngjyrave
Piktori Adrian Cene vjen me nje ekspozite te plote personale ne galeri DidArt0. I njohur si nje piktor qe i pelqen te tentoje me gjini te ndryshme te piktures kete radhe Cenen e shohim ne nje tjeter drite. Per te gjithe artdashesit duke filluar qe dje ai prezantohet me 12 pune te formatit te madh ku bien ne sy kompozimet por pa mbetur pas dhe natyrat e qeta. Kompozimet marrin spunto nga lashtesia por te nderthurura me realitetin e sotem. Ne qender te disa kompozimeve eshte tema e familjes. Dhe pse natyrat e qeta duken se jane nje tjeter teme nje kornize me lule apo nje tjeter detaj i futur nga Cene i ben ato qe te kene lidhje me kompozimet duke e kthyer ekspoziten ne nje te tere. Cene ne pikturat e tij sjell te gjithe spektrin e ngjyrave ku sigurisht te mbeten ne mendje ngjyrat e ndezura.
Kjo ekspozite me pune te realizuara te gjitha gjate vitit 2010 dhe qe ekspozohen per here te pare per publikun con ne nje hap me cilesor vepren e piktorit Adrian Cene.
Ekspozita do te qendroje e hapur deri me 10 tetor.
Motive mjaft interesante qe ngriten ne kulmin e magjise se piktures dominojne ne pesedhjete e dy piktura te punuara me teknika te ndryshme te artistit nga Shqiperia Mehmet Bacit te cilat u ekspozuan te merkuren ne Galerine e Ministrise se Kultures ne Prishtine.
Krijimtaria e ketij artisti eshte e vecante te ben per vete te mban ne kersheri te madhe te fut ne thellesi me horizonte ngjyrash te ndezura duke u nisur nga e kuqja e ngrohte e deri tek e kaltra e ftohte te cilat burojne nga ndjenjat e kontrolluara mjeshterisht te ketij artisti.
Tek portreti i titulluar Dritare paraqitet nje vajze nudo e cila koken e ka te mbuluar me te kuqe te paster dhe gjysmen e fytyres me te kalter trupi i saj i zhveshur dhe paksa qellimisht i deformuar i kufizuar me te kuqen te kaltren te zezen na paraqet nje bote te brendshme te sinqerte femerore e cila edhe pse nuk buzeqesh mistershem ajo me heshtjen e saj na tregon subjektin e paster e te bardhe engjellor. Autori influencohet nga kubizmi i Pikasos impresionizmi ekspresionizmi i Vinsent van Goguht dhe nga arti modern. Krijimtaria e tij na servohet edhe me nuanca romantike e kete e verejme ne ciklet Drite per te tjeret Vetmi Hapesire e lakuar etj.. Tek portreti Vetmi nje vajze ne gjendje depresive mban koken ne drejtim te tokes ana depresive e saj pasqyrohet permes ngjyres se kalter dhe te zeze kurse shpresa per te jetuar paraqite me ngjyra me te ndezura si e verdhe dhe portokalli te vendosura ne disa qime te flokeve te saja kurse fytyra eshte e mbuluar me te kaltren e cila i ngjan nje migrene te forte me plot dhembje. Nderkaq edhe prapavija eshte e pushtuar me betejen e shpreses dhe depresionit dhe fitimtare eshte shpresa ngase kjo vajze jeton ne vetmine e saj. Me mjeshtri jane realizuar portretet monotipe duke na futur ne nje bote reale subjektive. Nderkaq peizazhet jane me clodhese por edhe ne te njejten kohe frymezuese. Hapesira dhe cilesia artistike e tyre eshte terheqese nganjehere edhe poetike jane te ndricuara edhe ne netet me te erreta dhe kete e verejme ne ciklin Mbremje ne pyll. Por edhe peizazhet Gjurme kalerimi Pranvere ne Borak jane shperthyese dhe te lirojne nga e keqja te fusin ne labirinte te cuditshme te ngjyrave ato sikurse kane tinguj dhe burojne nga ndjenja e paster duke u shoqeruar me egon e autorit.
Catia ne kinemane e Arkivit
Nga regjisori i shquar i neorealizmin italian Vittorio de Sica regjisor i Hajdutet e bicikletave Mrekulli ne Milano Umberto D etj eshte shfaqur ne kinemane e Arkivit Qendror Shteteror te Filmit nje komedi e kendshme.
Catia prodhim i vitit 1955 eshte prezantuar dje ne te merkuren e filmit ne AQSHF. Me skenar nga Cesare Zavatini regji te Vittorio de Sica-s kamera Carlo Montuari muzike nga Alessandro Cicognini dhe montazh nga Erlando de Roma ne role interpretojne Gabriella Palloti Giorgio Listruzzi Gastone Renzelli Angelo Bigioni Maria di Rollo etj.
Luiza dhe Natale martohen por problemi i tyre kryesor eshte shtepia. Ata jetojne perkohesisht ne shtepine e Natales qe eshte shume e ngushte dhe jane te detyruar te flene ne nje dhome me pleqte dhe me motren e vogel te Natales. Nga ngushtica e madhe fillojne grindjet ne familje derisa arrijne kulmin dhe Natale me Luizen largohen nga shtepia. Pasi nuk gjejne dot nje dhome me qira te lire jane te detyruar te jetojne te ndare Luiza te shoqja e saj Natale ne kantierin ku punon. Por kjo situate nuk mund te zgjase shume. Ata vendosin te ndertojne nje shtepi brenda nates sepse sipas ligjit ne qofte se e mbaron se ndertuari nje shtepi brenda nates atehere paguan vetem nje gjobe dhe mund te jetosh ne te. Keshtu Natale me ndihmen e shokeve dhe te kunatit arrijne ta ndertojne shtepine. Por ne mengjes kur vijne karabinieret e gjejne shtepine te paperfunduar ne nje cep te catise. Kur karabinieri sheh lotet e Luizes dhe foshnjen ne duart e saj e quan shtepine te perfunduar dhe i ve vetem gjoben. Keshtu me mundim te madh ata arrijne te kene nje strehe te vogel por krejtesisht te tyren.
Adrian Cene nga lashtesia ne realitet permes ngjyrave
Piktori Adrian Cene vjen me nje ekspozite te plote personale ne galeri DidArt0. I njohur si nje piktor qe i pelqen te tentoje me gjini te ndryshme te piktures kete radhe Cenen e shohim ne nje tjeter drite. Per te gjithe artdashesit duke filluar qe dje ai prezantohet me 12 pune te formatit te madh ku bien ne sy kompozimet por pa mbetur pas dhe natyrat e qeta. Kompozimet marrin spunto nga lashtesia por te nderthurura me realitetin e sotem. Ne qender te disa kompozimeve eshte tema e familjes. Dhe pse natyrat e qeta duken se jane nje tjeter teme nje kornize me lule apo nje tjeter detaj i futur nga Cene i ben ato qe te kene lidhje me kompozimet duke e kthyer ekspoziten ne nje te tere. Cene ne pikturat e tij sjell te gjithe spektrin e ngjyrave ku sigurisht te mbeten ne mendje ngjyrat e ndezura.
Kjo ekspozite me pune te realizuara te gjitha gjate vitit 2010 dhe qe ekspozohen per here te pare per publikun con ne nje hap me cilesor vepren e piktorit Adrian Cene.
Ekspozita do te qendroje e hapur deri me 10 tetor.