Prandaj ishin aty tok me te tjere...
...Ora 1953. Nderkohe qe po shkruaj kete nanonews ne nje nga vilat e zones rezidenciale amerikane eshte duke u zhvilluar nje ceremoni. Mr. Alexander Arvizu eshte duke zhvilluar veprimtarine e tij te pare publike si Ambasador i SHBA-ve ne Tirane ate te prezantimit te vetes ne nje takim te zgjeruar me nje pjese te aktoreve te jetes politike mediatike kulturore institucionale e socio-ekonomike te Shqiperise dhe me pjesetare te tjere te trupit diplomatik te Tiranes.
Me fjalen e shkurter qe mbajti te jepte pershtypjen se ish informuar ne detaje mbi vendin e shqipeve. Pasi i beri nje homazh momentit festiv 20 vjetorit te levizjes studentore dhe pasi permendi ne menyre empathike permbytjen ne zonat veriore ai nenvizoi sfidat qe sipas tij duhet te perballoje politika shqiptare korrupsioni forcimi i institucioneve dhe i shtetit ligjor. Nenvizime te sakta. Nothing to object.
Por ra ne sy dicka tjeter qe ska te beje me Ambasadorin. Ne praktiken diplomatike nuk eshte fort e udhes qe ne nje ceremoni te perurimit te nje mandati ambasadorial te marrin pjese autoritetet me te larta te atij shteti ku ky ambasador eshte caktuar per ti sherbyer vendit te vet. Mirepo keta tanet nuk shohin shume se cthote logjika e protokolli.
Keta dine vecse te marrin urdhra qe u vijne prej komplekseve te tyre te inferioritetit prej vetedijes prej provinciali e prej nevojave te dites eshte e qarte se kane nevoje ti qurraviten ambasadorit amerikan ne keto momente.
Prandaj ishin aty tok me te tjere edhe Presidenti i Republikes edhe kryetarja e Parlamentit edhe kryeministri i vendit. Ora 2054. Ceremonia duhet te jete mbyllur...