SHBA Presidenti rrezikon gjithcka
01/11/2010Po neser Te gjitha sondazhet tregojne humbjen e shumices se Obames dhe te Partise Demokratike. Vetem ne nje rast eshte shmangur humbja e parashikuar e Presidentit ne zgjedhjet e mesit te mandatit. Ndodhi ne vitin 1962 me John Fitzgerald Kennedy. Por ne 15 tetor te vitit 1962 nisi kriza e raketave ne Kube dhe amerikanet vendosen te qendrojne me Presidentin dhe JFK fitoi. Por kete here eshte nje tjeter histori
Edhe nje femije me nje njohje te mjaftueshme te matematikes mund ta zgjidhe kete problem sa kohe duhet qe te gjithe ata qe kane humbur vendin e punes gjate recesionit 2008 te gjejne nje tjeter pune Nese rimekembja do te ece me ritmin e tre muajve te fundit ose me sakte shume ngadale dhe me 100 vende te reja pune ne muaj amerikanet do te duhet te presin nente vjet te gjate qe problemi te zgjidhet. Motori i superfuqise eshte astmatik dhe mekaniket qe i vijne perreth - politikane dhe ekonomiste - nuk duken ne gjendje ta sjellin ne vete.
Duket sikur ka perfunduar nje iluzion i madh ne SHBA ne Illinoisin e uzinave te automjeteve ne Sun Belt ashtu si ne Golden State Kaliforni. Pavaresisht se Barak Obama ka mbajtur shume premtime elektorale sulmi frontal ndaj krizes ekonomike me injektimin e qindra miliarde dollareve dhe reduktimin e taksave per klasen e mesme dhe kompanite e vogla duke shkaktuar nje deficit shume te madh rikthimi i rregullave per Wall Street reforma shendetesore qe nxori 15 milione amerikane nga makthi se nuk mund te paguanin mjeke dhe ilace industria e automobilave qe dukej e vdekur dhe qe ne fakt eshte rilindur.
Rezultati Renia e pandalshme e mbeshtetjes per Obamen dhe rreziku per te humbur ne zgjedhjet e mesit te mandatit me 2 nentor. Humori negativ i vendit eshte i lidhur mbi te gjitha me ngadalesine me te cilen ekonomia po del nga recesioni teknikisht i mbaruar ne mesin e 2009-s. Deklarata qe recesioni eshte lene pas eshte thjesht vetedijesim qe tashme gjerat nuk jane duke u perkeqesuar thote Jeffrey Frankel profesor i Harvardit dhe pjesetar i Zyres Kombetare qe analizon te dhenat e cikleve ekonomike. Por kjo nuk do te thote qe gjerat shkojne per me mire.
I ben jehone Allen Sinai analist financiar konsulent i dy presidenteve Bush dhe Klinton dhe numri nje i Decisine Economics Nuk me habit fakti qe amerikanet jane pesimiste dhe jo te lumtur. E vetmja menyre per te nderruar marsh serish eshte qe te vetedijesohemi per realitetin apo me sakte qe po hyjme ne nje periudhe shtrengimi.
Pikerisht me kete nuk jane mesuar amerikanet qe nga fundi i Luftes e Dyte Boterore ka pasur dhjete cikle recesioni por rimekembja ka qene perhere e shpejte. Me ciklin prodhim-konsum qe i jepte ritem rritjes ekonomike te vendit por me nje shpejtesi kaq te madhe saqe konsumi ecte me 70 te GDP dhe borxhi i familjeve qe kalonte ne 35 vite nga 680 miliarde ne 14 trilione dollare. Mjafton tu hedhesh nje sy disa te dhenave per te kuptuar frymemarrjen e Amerikes. Manovra e stimulit fillimisht ajo e vendosur nga Bush per te shpetuar nga falimentimi bankat e medha dhe kompanite e medha te sigurimeve 800 miliarde dollare me pas ajo e Obames 787 kane bere qe te rritet shume deficiti dhe raporti me GDP shkoi ne 10 per qind. Me pas zbritet mes konsumatoreve dhe kupton qe Recesioni i Madh i 2008-s ka qene ne fakt uragani Katrina per ekonomine reale. Leshimet e shtepive vazhdojne ne tremujorin e dyte te 2010-s kane qene 270 mije ne te tretin arriten ne mbi 288 mije dhe parashikimi eshte qe viti do te mbyllet me rekordin e 1 milion e 200 mije shtepive qe u merren pronareve pa aftesi paguese. Dhe ne disa shtete - Florida Kalifornia Nevada - perqindja shkon ne 17 te totalit te banesave.
Te papunet jane spiuni i kuq i vjeshtes amerikane dhe lenda e pare per shqetesimin mbi te ardhmen e familjeve sepse mendojne per shtepine makinen universitetin e femijeve dhe pensionin e qete. Te papunet jane 14.8 milione ose 9.6 per qind e forces punetore. Nese u afrohesh kompanive te medha kupton qe arkat jane plot e dhena e fundit e pranuar tregon se grupet e medha industriale dhe tregtare zoterojne 1.800 miliarde dollare. Por nuk ka investime te reja dhe si rrjedhim as punesim. Maksimumi riblerje e aksioneve ne Wall Street. Shpjegimi eshte pasiguria per te ardhmen e atyre qe jane investitore. E vetmja e dhene e sigurt eshte qe ne SHBA ka konfuzion. Per shembull vetem nje amerikan ne dhjete te tille e di qe ne dy vitet e fundit Shtepia e Bardhe ka reduktuar taksat me 400 dollare nese eshte i pamartuar dhe 800 dollare nese ka familje.
Nga nente te intervistuarit e tjere tre prej tyre mendojne qe paguajne me shume dhe qe asgje nuk ka ndryshuar. Tashme perceptimi i realitetit ecen ne binaret e irracionalitetit. Mjafton te shohesh qe nderkohe qe ne fillimet e Presidences vetem 12 besonin qe Obama ishte i besimit mysliman sot keta jane 18 rezultat ky i nje fushate te ashper kunder presidentit vetem sepse ky ka emrin e mesem Hussein.
Po keshtu 14 mendojne se Obama ka lindur jashte Amerikes pra ne Shtepine e Bardhe ka nje te huaj pasi per te qene president eshte e detyrueshme te kesh lindur ne njerin prej pesedhjete shteteve. Per te ndalur disi renien e parashikueshme te mbeshtetjes edhe presidenti zbret shpesh ne terrenin e kundershtareve populizmin.
Ai qe eshte pershkruar nga John Podesta regjisori i mberritjes se tij ne Uashington si njeriu qe intelektualizon dhe me pas percakton rrugen per te ecur perpara duke zoteruar emocionet e te tjereve dhe duke i transformuar ne ide ka akuzuar rivalet se kane financime elektorale nga fuqi te huaja. Akuze e bere pa shfaqur asnje prove.
A do te arrije Obama te shmange kalimin ne minorance pas pak ditesh Barometri tregon nje presion te ulet per zgjedhjet e mesit te mandatit me mundesine qe Presidenti do te duhet te perballet me nje Kongres ne duart e republikaneve. Sot demokratet mund te mbeshteten te shumica si ne Kongres ashtu edhe ne Senat. Po neser Te gjitha sondazhet tregojne humbjen e shumices se Obames dhe te Partise Demokratike. Vetem ne nje rast eshte shmangur humbja e parashikuar e Presidentit ne zgjedhjet e mesit te mandatit. Ndodhi ne vitin 1962 me John Fitzgerald Kennedy. Por ne 15 tetor te vitit 1962 nisi kriza e raketave ne Kube dhe amerikanet vendosen te qendrojne me Presidentin dhe JFK fitoi. Por kete here eshte nje tjeter histori.
Edhe nje femije me nje njohje te mjaftueshme te matematikes mund ta zgjidhe kete problem sa kohe duhet qe te gjithe ata qe kane humbur vendin e punes gjate recesionit 2008 te gjejne nje tjeter pune Nese rimekembja do te ece me ritmin e tre muajve te fundit ose me sakte shume ngadale dhe me 100 vende te reja pune ne muaj amerikanet do te duhet te presin nente vjet te gjate qe problemi te zgjidhet. Motori i superfuqise eshte astmatik dhe mekaniket qe i vijne perreth - politikane dhe ekonomiste - nuk duken ne gjendje ta sjellin ne vete.
Duket sikur ka perfunduar nje iluzion i madh ne SHBA ne Illinoisin e uzinave te automjeteve ne Sun Belt ashtu si ne Golden State Kaliforni. Pavaresisht se Barak Obama ka mbajtur shume premtime elektorale sulmi frontal ndaj krizes ekonomike me injektimin e qindra miliarde dollareve dhe reduktimin e taksave per klasen e mesme dhe kompanite e vogla duke shkaktuar nje deficit shume te madh rikthimi i rregullave per Wall Street reforma shendetesore qe nxori 15 milione amerikane nga makthi se nuk mund te paguanin mjeke dhe ilace industria e automobilave qe dukej e vdekur dhe qe ne fakt eshte rilindur.
Rezultati Renia e pandalshme e mbeshtetjes per Obamen dhe rreziku per te humbur ne zgjedhjet e mesit te mandatit me 2 nentor. Humori negativ i vendit eshte i lidhur mbi te gjitha me ngadalesine me te cilen ekonomia po del nga recesioni teknikisht i mbaruar ne mesin e 2009-s. Deklarata qe recesioni eshte lene pas eshte thjesht vetedijesim qe tashme gjerat nuk jane duke u perkeqesuar thote Jeffrey Frankel profesor i Harvardit dhe pjesetar i Zyres Kombetare qe analizon te dhenat e cikleve ekonomike. Por kjo nuk do te thote qe gjerat shkojne per me mire.
I ben jehone Allen Sinai analist financiar konsulent i dy presidenteve Bush dhe Klinton dhe numri nje i Decisine Economics Nuk me habit fakti qe amerikanet jane pesimiste dhe jo te lumtur. E vetmja menyre per te nderruar marsh serish eshte qe te vetedijesohemi per realitetin apo me sakte qe po hyjme ne nje periudhe shtrengimi.
Pikerisht me kete nuk jane mesuar amerikanet qe nga fundi i Luftes e Dyte Boterore ka pasur dhjete cikle recesioni por rimekembja ka qene perhere e shpejte. Me ciklin prodhim-konsum qe i jepte ritem rritjes ekonomike te vendit por me nje shpejtesi kaq te madhe saqe konsumi ecte me 70 te GDP dhe borxhi i familjeve qe kalonte ne 35 vite nga 680 miliarde ne 14 trilione dollare. Mjafton tu hedhesh nje sy disa te dhenave per te kuptuar frymemarrjen e Amerikes. Manovra e stimulit fillimisht ajo e vendosur nga Bush per te shpetuar nga falimentimi bankat e medha dhe kompanite e medha te sigurimeve 800 miliarde dollare me pas ajo e Obames 787 kane bere qe te rritet shume deficiti dhe raporti me GDP shkoi ne 10 per qind. Me pas zbritet mes konsumatoreve dhe kupton qe Recesioni i Madh i 2008-s ka qene ne fakt uragani Katrina per ekonomine reale. Leshimet e shtepive vazhdojne ne tremujorin e dyte te 2010-s kane qene 270 mije ne te tretin arriten ne mbi 288 mije dhe parashikimi eshte qe viti do te mbyllet me rekordin e 1 milion e 200 mije shtepive qe u merren pronareve pa aftesi paguese. Dhe ne disa shtete - Florida Kalifornia Nevada - perqindja shkon ne 17 te totalit te banesave.
Te papunet jane spiuni i kuq i vjeshtes amerikane dhe lenda e pare per shqetesimin mbi te ardhmen e familjeve sepse mendojne per shtepine makinen universitetin e femijeve dhe pensionin e qete. Te papunet jane 14.8 milione ose 9.6 per qind e forces punetore. Nese u afrohesh kompanive te medha kupton qe arkat jane plot e dhena e fundit e pranuar tregon se grupet e medha industriale dhe tregtare zoterojne 1.800 miliarde dollare. Por nuk ka investime te reja dhe si rrjedhim as punesim. Maksimumi riblerje e aksioneve ne Wall Street. Shpjegimi eshte pasiguria per te ardhmen e atyre qe jane investitore. E vetmja e dhene e sigurt eshte qe ne SHBA ka konfuzion. Per shembull vetem nje amerikan ne dhjete te tille e di qe ne dy vitet e fundit Shtepia e Bardhe ka reduktuar taksat me 400 dollare nese eshte i pamartuar dhe 800 dollare nese ka familje.
Nga nente te intervistuarit e tjere tre prej tyre mendojne qe paguajne me shume dhe qe asgje nuk ka ndryshuar. Tashme perceptimi i realitetit ecen ne binaret e irracionalitetit. Mjafton te shohesh qe nderkohe qe ne fillimet e Presidences vetem 12 besonin qe Obama ishte i besimit mysliman sot keta jane 18 rezultat ky i nje fushate te ashper kunder presidentit vetem sepse ky ka emrin e mesem Hussein.
Po keshtu 14 mendojne se Obama ka lindur jashte Amerikes pra ne Shtepine e Bardhe ka nje te huaj pasi per te qene president eshte e detyrueshme te kesh lindur ne njerin prej pesedhjete shteteve. Per te ndalur disi renien e parashikueshme te mbeshtetjes edhe presidenti zbret shpesh ne terrenin e kundershtareve populizmin.
Ai qe eshte pershkruar nga John Podesta regjisori i mberritjes se tij ne Uashington si njeriu qe intelektualizon dhe me pas percakton rrugen per te ecur perpara duke zoteruar emocionet e te tjereve dhe duke i transformuar ne ide ka akuzuar rivalet se kane financime elektorale nga fuqi te huaja. Akuze e bere pa shfaqur asnje prove.
A do te arrije Obama te shmange kalimin ne minorance pas pak ditesh Barometri tregon nje presion te ulet per zgjedhjet e mesit te mandatit me mundesine qe Presidenti do te duhet te perballet me nje Kongres ne duart e republikaneve. Sot demokratet mund te mbeshteten te shumica si ne Kongres ashtu edhe ne Senat. Po neser Te gjitha sondazhet tregojne humbjen e shumices se Obames dhe te Partise Demokratike. Vetem ne nje rast eshte shmangur humbja e parashikuar e Presidentit ne zgjedhjet e mesit te mandatit. Ndodhi ne vitin 1962 me John Fitzgerald Kennedy. Por ne 15 tetor te vitit 1962 nisi kriza e raketave ne Kube dhe amerikanet vendosen te qendrojne me Presidentin dhe JFK fitoi. Por kete here eshte nje tjeter histori.