Shprthimi i ngrit ton
Predhat e Grdecit na goditn t gjithve. Ndoshta figurativisht ky ishte shprthimi i atij ngri q na kaplonte t gjithve. Ngr midis shum anve tona t kundrta q ishin ngrthyer brnda nesh n nj form t pazgjidhshme prve shprthimit.
T gjith ne n nj mnyr apo tjetr, me ndrgjegje apo me indiferentizm n raport me shoqrin dhe fenomeneve t saj, kemi kontribuar n ndezjen fatale.
Tragjedia e Grdecit ishte materializimi tragjik i vesit, i pangopshmris dhe etjes s pafund pr para. Sigurisht q shprthimi nxori zbuluar at q prej vitesh kurdisej. Ndrsa qeverit tona, shoqria jon n prgjithsi mbush vazhdimisht predhat e paaftsis, neglizhencs, korrupsionit, hajdutris, degjenerimit te vlerave, materializmit, refuzimit t virtytit dhe tifozllkut t vesit, shprthimi ngjau vetm n Grdec. Po un pyes sa Grdec do t duhet t plasin pr t nxjerr n pah smundjet e shoqris son, ku t gjith ne, pa dallim, pak apo shum, jemi n mos kontribues, lejues, aprovues me z apo n heshtje t ktij oqeani mkati q larg brigjet e secilit.
far prmase do t duhej t kishte nj val goditse imagjinare pr t shpalosur vlern e vrtet t dekadencs son. A thua do t mbetej shtpi n kmb dhe njeri pa u plagosur ?
Tragjedit jan ngjarje t cilat kalojn caqet e paralajmrimit, ato jan episodi i fundit prmbylls i asaj q duhej t ishte
ndryshe.
Ajo ka ndodhi, n mnyr t prshpejtuar, na solli n imagjinatn tone prceptimin se, rreziku i tragjedive t tjera n t ardhmen nuk sht thjesht nj supozim, por sht aq real sa edhe vet tragjedia. Tingllon ironik fakti se si duhet t jen emrat e fshatrave n Shqipri ato q duhet t nxjerrin her pas here n pah, t arat e sistemit ton. Mjafton t fillojm nga Dushku dhe t mbarojm n Fark e Grdec.
Ajo q na shqetson m shum sht konstatimi i faktit se akoma Shqipria nuk ka dal nga epruveta e eksperimentit duke u
kshtu terren pjellor i delijorgjizimit t t gjitha sferave t jets. Kur e mendon thell, mnyra se si gjurmohet paraja tek ne sht krejt e veant. Ajo shoqrohet shpesh jo vetm me paprgjegjshmri por edhe m nj makutri t frikshme q tejkalon caqet ndjesore q nj qnie normale posedon.
T ndodhur n nj situat t till shtrohet pyetja: A e kemi mbushur ne kupn ? A thua tragjedit q po na ndjekin kan ndonj kriter ndshkimi?
Nuk mund t shkarkohet prgjegjsia vetm mbi qeverit t fardo ane qofshin ato. Jemi ne q i mbshtesim, jemi ne q i zgjedhim dhe ua bjm edhe fushatn, me pak fjal jan ekstrakti jon veshur me kostumin e imunitetit. Jan pasqyrimi i forms dhe i ndrgjegjes son shpesh e projektuar n mendjen e secilit.
Ne jemi t ndrgjegjshm se sa mijra mini-grdece shprthejn prdit n marrdhniet tona me njri-tjetrin, sa mashtrime n biznese, sa dredhi n shoqri, bomba katatrofike q shprthejn prdit n familjet tona, predha plot e prplot me djegore t shtresave t caktuara t shoqris q hedhin n er n mnyr t vazhdueshme shtresa t tjera t po ksaj shoqrie me nj pafundsi formash e mjetesh. Terrene t minuara n marrdhniet tona me pronn e tjetrit, er baroti n kompeticione, n gjetjen e nj vendi pune, korrupsione tymosse pr bursa dhe t drejta studimi, katastrofa n fshehjen e CV-ve t mira n favor t atyre mediokreve, plakitje kompanish e korporatash nga punonjs apo npuns t tyre.
Tragjedi t pafund tenderash e tenderimesh, fiktivitete mimesh e tarifash, mashtrime tregtare q shtrihen deri tek shitsi i dobt e i that i cigareve n cepin e trotuarit, axhensi funeralesh q bjn marketing me flet-lajmrimet e vdekjeve duke treguar suksesin e tyre n tregun e groposjes, bashkshort e bashkshorte q prdit i vn tritolin gjithnj e m tepr familjeve t veta, t rinj e t reja q bhen lnd plasse e bumit t narkotikve,tymossve, degjenerimit dhe shprfilljes s vlerave.
Opozita ulrin me t madhe, t ik kryeministri thot. Po ja, t themi se iku. far mund t zgjidhin ata ? A jan m ndryshe se parardhsit dhe se zgjedhsit e tyre. grdecet dhe mini-grdecet nuk kan rreshtur s shprthyeri edhe n kohn kur ata u imentuan tet vite me radhe n pushtet.
Ky nuk sht thjesht problem politik, sht problem moralo-etik dhe i paprgjegjshmris s tr shoqris son dhe pr sa koh nuk do t ket prpjekje pr tu ngritur n nivele m t larta, grdecet do t vazhdojn t shprthejn dhe do t jen gjithnj e m afr nesh.
T gjith ne n nj mnyr apo tjetr, me ndrgjegje apo me indiferentizm n raport me shoqrin dhe fenomeneve t saj, kemi kontribuar n ndezjen fatale.
Tragjedia e Grdecit ishte materializimi tragjik i vesit, i pangopshmris dhe etjes s pafund pr para. Sigurisht q shprthimi nxori zbuluar at q prej vitesh kurdisej. Ndrsa qeverit tona, shoqria jon n prgjithsi mbush vazhdimisht predhat e paaftsis, neglizhencs, korrupsionit, hajdutris, degjenerimit te vlerave, materializmit, refuzimit t virtytit dhe tifozllkut t vesit, shprthimi ngjau vetm n Grdec. Po un pyes sa Grdec do t duhet t plasin pr t nxjerr n pah smundjet e shoqris son, ku t gjith ne, pa dallim, pak apo shum, jemi n mos kontribues, lejues, aprovues me z apo n heshtje t ktij oqeani mkati q larg brigjet e secilit.
far prmase do t duhej t kishte nj val goditse imagjinare pr t shpalosur vlern e vrtet t dekadencs son. A thua do t mbetej shtpi n kmb dhe njeri pa u plagosur ?
Tragjedit jan ngjarje t cilat kalojn caqet e paralajmrimit, ato jan episodi i fundit prmbylls i asaj q duhej t ishte
ndryshe.
Ajo ka ndodhi, n mnyr t prshpejtuar, na solli n imagjinatn tone prceptimin se, rreziku i tragjedive t tjera n t ardhmen nuk sht thjesht nj supozim, por sht aq real sa edhe vet tragjedia. Tingllon ironik fakti se si duhet t jen emrat e fshatrave n Shqipri ato q duhet t nxjerrin her pas here n pah, t arat e sistemit ton. Mjafton t fillojm nga Dushku dhe t mbarojm n Fark e Grdec.
Ajo q na shqetson m shum sht konstatimi i faktit se akoma Shqipria nuk ka dal nga epruveta e eksperimentit duke u
kshtu terren pjellor i delijorgjizimit t t gjitha sferave t jets. Kur e mendon thell, mnyra se si gjurmohet paraja tek ne sht krejt e veant. Ajo shoqrohet shpesh jo vetm me paprgjegjshmri por edhe m nj makutri t frikshme q tejkalon caqet ndjesore q nj qnie normale posedon.
T ndodhur n nj situat t till shtrohet pyetja: A e kemi mbushur ne kupn ? A thua tragjedit q po na ndjekin kan ndonj kriter ndshkimi?
Nuk mund t shkarkohet prgjegjsia vetm mbi qeverit t fardo ane qofshin ato. Jemi ne q i mbshtesim, jemi ne q i zgjedhim dhe ua bjm edhe fushatn, me pak fjal jan ekstrakti jon veshur me kostumin e imunitetit. Jan pasqyrimi i forms dhe i ndrgjegjes son shpesh e projektuar n mendjen e secilit.
Ne jemi t ndrgjegjshm se sa mijra mini-grdece shprthejn prdit n marrdhniet tona me njri-tjetrin, sa mashtrime n biznese, sa dredhi n shoqri, bomba katatrofike q shprthejn prdit n familjet tona, predha plot e prplot me djegore t shtresave t caktuara t shoqris q hedhin n er n mnyr t vazhdueshme shtresa t tjera t po ksaj shoqrie me nj pafundsi formash e mjetesh. Terrene t minuara n marrdhniet tona me pronn e tjetrit, er baroti n kompeticione, n gjetjen e nj vendi pune, korrupsione tymosse pr bursa dhe t drejta studimi, katastrofa n fshehjen e CV-ve t mira n favor t atyre mediokreve, plakitje kompanish e korporatash nga punonjs apo npuns t tyre.
Tragjedi t pafund tenderash e tenderimesh, fiktivitete mimesh e tarifash, mashtrime tregtare q shtrihen deri tek shitsi i dobt e i that i cigareve n cepin e trotuarit, axhensi funeralesh q bjn marketing me flet-lajmrimet e vdekjeve duke treguar suksesin e tyre n tregun e groposjes, bashkshort e bashkshorte q prdit i vn tritolin gjithnj e m tepr familjeve t veta, t rinj e t reja q bhen lnd plasse e bumit t narkotikve,tymossve, degjenerimit dhe shprfilljes s vlerave.
Opozita ulrin me t madhe, t ik kryeministri thot. Po ja, t themi se iku. far mund t zgjidhin ata ? A jan m ndryshe se parardhsit dhe se zgjedhsit e tyre. grdecet dhe mini-grdecet nuk kan rreshtur s shprthyeri edhe n kohn kur ata u imentuan tet vite me radhe n pushtet.
Ky nuk sht thjesht problem politik, sht problem moralo-etik dhe i paprgjegjshmris s tr shoqris son dhe pr sa koh nuk do t ket prpjekje pr tu ngritur n nivele m t larta, grdecet do t vazhdojn t shprthejn dhe do t jen gjithnj e m afr nesh.