Topalli: Ishte hera e parë që Shkodra u ndihmua

" 2,6 miliard m³ uj t teprt t mbledhura vetm n dy jav pr shkak t ndryshimeve klimatike, natyra i hodhi mbi Alpet e veriun e Shqipris.

Global disaster center, qendra botrore studimore e fatkeqsive natyrore e cilsoi kt si nj ngjarje t shkalls s dyt t rrezikshmris q mund t shkaktonte 100 deri n 1000 jet t humbura prve t tjerave, po t thellohej m tej.

N kt situat, prurjet n Fierz nga 400 m³ n sekond u rritn n 1600 m³ n sekond, lumi i Kirit dhe i Gjadrit po fryhej m shum, batica dhe shiroku nuk lejonin daljen e Buns n det, Drini po dilte nga shtrati, e temperatura brenda 24 orve nga minus 4 grad C u ngrit n 16 grad C.

Reshjet e forta me born qe shkriu mund t rrezikonin shum, liqeni u rrit si asnj her m par.

Kryeministri i krkoi banorve t Shkodrs q t evakuoheshin.
Shkodra ishte rrethuar nga ujrat. Shkodra ishte n rrezik. Shkodrant ksaj radhe do kalonin nj prov tjetr. Shkodra kishte nevoj pr ndihm.

Ato dit, zona ishte gjysm e boshatisur, nn uj, por duke pritur q jeta e shpresa t kthehej. Jetesa e qindra banorve ndryshoi nga ujrat e paprmbajtura
Detyra numr 1 ishte shptimi i jetve. Sot, dy jav pas shpalljes s gjendjes s emergjencs. Suksesi sht shptimi i jetve.

Nj dit, n Daj nj banor m tha:
“Un humba shtpin time, humba edhe t mbjellat, por un kam shptuar familjen…dhe prap kam besim”.

Detyra numr 2, evakuimi i gjs s gjall. Sot pas dy javsh shumica e tyre jan t padmtuara.

Detyra numr 3, ngritja e rrjetit t menjhershm i koodrinimit t mbledhjes dhe shprndarjes s ushqimit, ujit, ilaeve, e ushqimit t gjs s gjall.
Suksesi i tret ishte shprndarja e 400 ton ushqimeve, 200 ton koncentrat dhe ushqime pr gjn e gjall, paisjeve shtpiake, ilaeve, batanije, dyshek, etj, etj.

Mjek infermier, ushtar, polic, punonjs t ndrmarrjeve veterinare e bujqsore, t bordeve, u shprndan n zon.

Puna me evakuimin u b mjaft mir; puna pr rimkmbjen po ecn prpara.
Zyrtart, ministrat, specialist t mjedisit, pushteti lokal jan n terren, pompat po punojn papushim, ndihmat n ushqime e n pajisje vijojn.

Ishte hera e par q Shkodra u paralajmrua tre dit m par. Detyra e madhe, qllimi i madh “Shkodra t rikthehet sa m shpejt n jetn normale.”
Sot qyteti sht kthyer pothuajse krejt n normalitet.

N kto 2 jav kam par t njjtin shpirt: forcn e zemrs e t karakterit q i mbijeton do fatkeqsie, besimin tek Zoti, fuqin e shqiptarit t vendosur pr t larguar dmet e pr ta ndrtuar jetn edhe m mir.

Ishin dit kur gjith Shqipria shikonte nga Shkodra. Ishin dit kur s bashku me Shkodrant luftonim kundr kohs.

Ishin dit kur Shkodrant grumbulluan forcat e kur vendi do ertifikonte lidershpin.
do nat sillte rreziqe t reja, dhe do dit krkonte kurajo t re.
Ishin dit kur t gjith u bashkuam.

Ishte hera e par kur Shkodra nuk po braktisej.

Kryetari i Qeveris me shumicn e ministrave u instaluan aty ku kishte nevoj pr ndihm.
Shteti u ua n kmb.

Ashtu si n historin e vendit ton, dhe t tradits shqiptare, humanizmi dhe solidariteti i kombit u dshmua q n ditn e par.
topalli 18

Ishte operacioni m i madh i evakuimit dhe shptimit ndaj fatkeqsive natyrore.
I thoja ato dit banorve t prmbytur: “Ju duhet t dini se i gjith Kombi ka mendjen tek Ju, por edhe n ditt e ardhshme, ne do jemi ktu.
Ne do qndrojm ktu sa koh q duhet pr t rikthyer jetn”.

T gjitha komunat e bashkit e Shqipris, nga Tropoja n Sarand n nj aksion humanitar iu drejtuan Shkodrs pr ta mbshtetur. Dua t’i falenderoj t gjith nga zemra.
Biznesmen, individ, shoqata t huaja dhe vendase, faleminderit!

Fryma e solidaritetit shkoi prtej kufijve. Shqiptart nga Kosova, Maqedonia, Mali i Zi me mend, trup e zemr ishin n Shkodr.
Por n kt fatkeqsi natyrore q hodhi mbi Shkodr miliarda m³ uj, pati ndonj q nxiti telefonata.

Ata q telefonuan ato dit pr t hapur panik, gabuan dhe gabuan rnd kur menduan se Shkodrant bien pre e friks e tmerrit.
Qllimi ishte i mbrapsht por edhe qyteti ia ktheu mbrapsht.
Ata ishin kundr fryms dhe shpirtit shqiptar.

T gjith atyre q pyesin pr t ardhmen e Shkodrs ju them nj gj:
Shqipria nuk mund t imagjinohet pa Shkodrn, Shkodra nuk mund t imagjinohet pa kto komuna. Dhe ato do t ringrihen prsri.

Gjat ktyre ditve t fatkeqsive natyrore, q ndodh nj her n 100 vjet dikush tha se 2,6 miliard m³ uj nuk jan nga Zoti por nga robi.

Kur e dgjova pr her t par thash, sht lajthitje. Kur e dgjova hern e dyt thash sht paprgjegjsi.

Sot i them atij se ke kaprcyer t gjith kufijt. Je jasht fryms, jasht njerzores, je jasht racionales, je jasht do morali.
Nuk dua ta them, por e kam menduar vazhdimisht se ti shpresoje at q krkush nuk e donte.

Ndryshimet klimatike goditn edhe Britanin, edhe Gjermanin, edhe Polonin, etj. Pati edhe t humbur.

Numri i tyre vetm n Poloni gjat ktyre ditve shkoi n 100. Por askush nuk tha se ishte marrzia e pushtetit, apo farsa e Parlamentit.

Ju ftoj ju, zotrinj deputet, por edhe ju qytetar, t mos e kujtojm m, ta fshijm nga kujtesa urdhrin e tij pr kshilltart socialist n Kshillin Bashkiak t Tirans q votuan kundr nj fondi pr Shkodrn.

Ajo nuk sht historia jon. Nuk sht histori shqiptare. Nuk ishte njerzore. Fshijeni nga kujtesa.
Ajo nuk kishte ndodhur kurr n historin e Kombit ton. Ajo s’ka pr t ndodhur kurr m.

Dje, Ai, me nj montazh filmik i tregoi shqiptarve hartn e zonave t prmbytura nga uji. Ngjyra e ujit nuk ishte blu, por ngjyr e kuqe, gjaku.
Vetm nj mendje e smur mund t pikturonte ashtu zonn e Shkodrs.

Ndrkoh, angazhimi yn sht: Kur fshatrat t gjith t dalin nga uji, ato do bhen m t bukura e m t forta nga ’ishin para prmbytjes.
Kur nj gazetar pyeti nj banor t evakuar, ai tha: “ Un do ta rindrtoj shtpin, por do ta bj m t lart”.

Ky sht vizioni yn pr t ardhmn, n kto fshatra, n kt qark, n gjith Shqiprin. Ne jo vetm do t dmshprblejm, ne do t’i bjm m t larta shtpit e m t bukur jetn.

T mbrosh shtpit q jan m posht se uji nuk sht e leht, por ato mund dhe duhet t bhen.
Dhe kur ti mbarojm t gjitha kto pun, t gjith shqiptart do ken edhe dicka tjet pr t ciln do jen krenar.

N historin e Kombit ton shpesh na sht kujtuar s natyra sht nj force e tmerrshme dhe se vet jeta sht e brisht si gastare.
Shqiptart nuk e kan ln kurr fatin e tyre n trillet e natyrs, dhe sigurisht q nuk e lejuan as tani.

Fatkeqsia n Shkodr na rikujtoi se ka nj shpres prtej do dhimbje, se jemi t lidhur t gjith si Komb, dhe se dhimbja na prek t gjith.

Shkodrant, gjat historis s tyre kan kaprcyer vuajtje t mdha, por me dinjitet t madh. Edhe ksaj radhe treguan se as nuk ankohen, e as nuk dorzohen.
Gjat historis, ato i kan dhn Shqipris dashuri, qytetrim e dije, e nuk kan krkuar kurr asgj.

Ato jan sa t pamposhtur, por aq edhe fisnik. T thon fjaln e mir edhe kur jan n dit t kqija.

Nuk ishte hera e par q ato po prmbyteshin, por ishte hera e par q nj qeveri po i ndihmonte. Dhe kjo i dukej e jashtzakonshme."