MILANO – Jetë të izoluara, ëndrra të pezulluara: misioni Hikikomori nis sfidën e brishtë

MILANO, 15 korrik /ATSH/ -Marino, (emri i tij fiktiv, i zgjedhur prej tij nga një personazh libri komik), është një djalëi 15 vjeçar cili jeton në Legnano të Italisë dhe rrëfen plagën e mijëra adoleshentëve, hikikomori … një term japonez që do të thotë “tërheqje nga jeta sociale”, shkruan corriere.it.

”Qëndrova i mbyllur në dhomën time për gati një vit. Ndërsa miqtë e mi ishin në shkollë, nëse nuk isha në shtrat duke u menduar për ato gjerë që kisha humbur ose duke menduar mendime negative, luaja lojëra online për t’i shpëtuar realitetit”, rrëfen ai

”Kuptova se megjithëse dopamina ime, molekula që rregullon humorin, rritej ndërsa luaja lojëra, kur fikja PlayStation, më kthente përsëri në humnerë”, shton ai.

”Një ditë, pa i thënë familjes sime, dola nga shtëpia dhe eca. Dua të kthehem në shkollë në shtator. Të rinjtë që jetojnë të mbyllur në dhomat e tyre, nuk shkojnë në shkollë ose në punë dhe refuzojnë të kenë kontakt as me familjen e tyre”, rrëfen ai.

Në Itali, dy studime, një nga Këshilli Kombëtar i Kërkimeve (CNR) dhe një nga Instituti Kombëtar i Shëndetit (ISS), raportojnë afërsisht 50 000-60 000 raste që përfshijnë fëmijë të moshës 11 deri në 19 vjeç, por vetëm në fazën fillestare të tërheqjes nga jeta sociale, që do të thotë se ata ndjekin shkollën, por më pas qëndrojnë në shtëpi.

Por sa raste të konfirmuara ka? Shoqata Hikikomori Italia vlerëson midis 100 000 dhe 200 000 fëmijë. Dhe shpesh herë familiarët e tyre janë më keq se vetë fëmijët.

Për muaj të tërë, operatorët (edukatorë, psikologë dhe profesionistë të tjerë) kontaktuan shkolla, qendra sportive, shërbime sociale, famulli dhe qendra rinore dhe morën informacion mbi të gjitha rastet në të cilat dyshonin se fëmijët ishin të tërhequr nga jeta sociale.

Ata identifikuan 84 fëmijë të moshës 11 deri në 19 vjeç, kryesisht meshkuj. Nga këta, 67 pranuan të fillonin një program me psikologë dhe edukatorë.

Megjithatë, programi Stripes arriti me sukses afërsisht 500 paraadoleshentë dhe 205 adoleshentë përmes aktiviteteve të socializimit.

Nga këta, 300 tashmë po tregonin shenja të hershme të shqetësimit.

“Projekti synon të zbatojë një model eksperimental të bashkëpunimit arsimor lokal, të përsëritshëm në një shkallë të gjerë”, komenton Dafne Guida, presidente e Stripes.

Pse fëmijët e braktisin shkollën? “Për shkak të ankthit social. Ata nuk e shohin atë si një akt vetë-sabotimi, por si një opsion. Ata kanë frikë nga dështimi dhe kjo frikë nuk bëhet shkak, por një ngrirje”, shpjegoi Marco Crepaldi, president i Hikikomori Italia, në prezantimin e rezultateve të projektit.

“Ndërhyrja në gjashtë muajt e parë është e rëndësishme, sepse tërheqja nga vetmia bëhet kronike. Dhe asgjë nuk funksionon, madje as hapja e dyerve të të gjitha dhomave”, shton ai. /os/