7 epigrame nga Arben Duka

1

Parafukarait

mos ha mish të pjekur

Atij që do paqe

mos ja kthe me hekur

2

Kur fëmija yt

që bën dritë si nur

të kërkon ushqim

o njeri i varfër

Ti në vend të bukës

nuk i jep një gur

dhe në vend të peshkut

nuk i jep një gjarpër

3

O ti plak i thinjur

dhe ti bukurosh

nga balta ke ardhur

dhe në baltë do shkosh

Një nga një do zbresim

në terrin e natës

Veç Krisht-Muhamed

nuk janë bij të baltës

4

Fale prostitutën

zemrën e lënduar

Me fjalë dhembshurie

ti lotët i thaj,

po mos e fal mbretin,

mbretin e penduar

që shkoi në thikë

mijëra të pafaj

5

Burrat shpikën zjarrin

për të djegur furrat

Zoti, gjinjtë e grave

për të djegur burrat

6

Mund të rrish pa gjumë

jo vetëm një natë,

jeta është e shkurtër

vdekja është e gjatë

7

Të rëndë janë malet e lartë

dhe rëra që ka gjithësia

Pozemërim i budallait,

peshon më tepër nga të dyja