Autoportretet e Halitit

Autoportrete të cilat shfaqen në vende dhe forma nga më të çuditshmet në shumë prej tablove dhe kafshë që gati-gati marrin përmasa mitologjike e qëndrojnë të palëvizura në përjetësim. Këto janë vetëm disa prej elementeve që spikasin në pikturat e realizuara në këto dy-tre vitet e fundit nga piktori Helidon Haliti, të cilat autori i ka përmbledhur në një koleksion të paraqitur për publikun në Galerinë Kombëtare të Arteve.
Ekspozita e quajtur jo pa qëllim "Personale" përmban në vetvete një ëndërr të hershme të Halitit e cila ndërthur magjiken, poezitë e babait dhe kujtimet e tij të fëmijërisë. Ndër punimet, edhe një vizatim i ruajtur me fanatizëm nga i ati, i cili daton prej vitit 1976, kohë në të cilën Helidoni qe vetëm një djalosh 8-vjeçar, në ato që mund të quhen mbase me modesti hapat e parë drejt artit.
“Fëmijëria është ndërlidhësja e veprave. Gjithashtu edhe mungesa prej shumë vitesh nga vendlindja. Kjo është filozofia e veprës sime”, shprehet piktori.
Pikturat e Halitit përçojnë një vizion imagjinar e surrealist, i cili ruan gjithashtu brenda vetes nota reale dhe njerëzore. Një pikë ndërlidhëse mes asaj çka jemi dhe ëndrrave tona.
“Haliti jep mesazhe filozofike nëpërmjet veprës së tij. Gjuha e tij është e re dhe simbolike”, thekson piktori Pano Kondo.