Dosjet, si mund t hapen
shtja e hapjes s dosjeve t ish-bashkpuntorve t sigurimit t shtetit n kohn e diktaturs, edhe ksaj radhe, po rrezikon t behet nj tem e fort mediatike q me kalimin e ditve humb rendsin, sepse kshtu do t gjykojn redaktort dhe drejtuesit e shtypit, ka n fund t dits do t sjell 0 rezultat.
Ngjan se ksisoj kemi t bjm me nj strategji. Cila sht nj mnyr pr ta mbajtur mbyllur kt debat, q nga m shum se vet viktimat reale, konsiderohet si plaga e trasheguar e shoqris son, e cila detyrimisht duhet mjekuar se nuk mund t shkohet para ndrsa nj pjes e trupit lngon? Duket se nj nga mnyrat sht pikerisht zhurma q tekembramja nuk sjell asnj nism konkrete.
Debati pr fat t keq, sic ka treguar prvoja e mparshme nuk sjell asgj t mir. Sepse ata q e drejtojn, q e dirigjojn diskursin, n m t shumtn e rasteve jan njerz t prfshir n zullumet komuniste.
Pr me keq, ky debat i ndihmon ata, pasiq u jep mundsin t manifestojn n publik, kinse nj lloj vullneti pro-hapjes, n mnyr q t krijojn imazhin se nuk kan asnj peng prej s shkuars.
Ndodh jo rrall q flamurtart m t zellshm t jen bash ish-bashkpunort m t thekur t spiunimit dhe lincimit t mijra shqiptarve gjat regjimit t Hoxhs.
Faktikisht, n mnyr q t hapen dosjet do t duhej nj iniciativ parlamentare. Jo vetm ata q kan vuajtur, por edhe pjesa e pandotur e shoqris son, krkon q t bhet kjo transparenc, ky katharsis.
Parlamenti yn deri me tani, nuk ka kaluar as rezolutn q dnon krimet e kryera nga sistemi komunist, nj imperativ jo vetm i krkuar nga normaliteti i zhvillimeve t brendshme, por edhe nga Kshilli i Europs.
Duke qen se nj pjes e mir e kartonave n Kuvend, nga ata m t fortt, i mbajn njerz t painteresuar pr hapjen e dosjeve, nuk kemi se te presim prej ktij institucioni.
Kshtu q hapja apo mos-hapja e dosjeve t bashkpuntorve t sigurimit t shtetit shndrrohet n nj shtje t brendshme t politiks, e cila edhe pse sht e prfshir n nj loj t fort antagoniste, n kt rast gjen gjuhn e komunikimit pr t rn dakort kundr transparencs.
N kt rrethan, prfaqsuesit tan politik, elita e zgjedhur nga vet ne, votues jan edhe ata q jan prndjekur, duhet vn seriozisht n prov.
S pari, duhet shptuar debati, ai duhet zgjeruar. Nse marrin pjes mendje t hapura, n fund t fundit vet viktimat, por sidomos t rinjt, nj gjenerat q prbn shumicn e popullsis, athere opinioni do t drejtohet natyrshm drejt asaj ka duhet t ndodhe, dhe jo si krkohet t drejtohet n qorrsokake.
Se dyti, ekziston mundsia q Parlameentit ti imponohet. Ka nj rregull q thot se iniciativa ligjore, mund t ndrmarrin vet qytetart duke bashkuar firmat. Dhe sigurisht gjenden n kt vend m shum se 20 mije vet q jan t interesuar q katharsisi t ndodh.
Kjo do tu jap shansin qytetarve pr t par se si do t reagojne ata q na udheheqin dhe sa legjitim jane ata. Ne duhet, dhe e kemi pr detyr ta dim se k kemi n krye, kush qeveris, dhe sidomos cilt jan ata q do ta krkojn srish votn ton. Shqipria nuk meriton t shkoj n BE, as n NATO, nse ish-bashkpuntort e sigurimit t shtetit vazhdojn t jen pjes e vendimarrjeve m t rndsishme.
Ngjan se ksisoj kemi t bjm me nj strategji. Cila sht nj mnyr pr ta mbajtur mbyllur kt debat, q nga m shum se vet viktimat reale, konsiderohet si plaga e trasheguar e shoqris son, e cila detyrimisht duhet mjekuar se nuk mund t shkohet para ndrsa nj pjes e trupit lngon? Duket se nj nga mnyrat sht pikerisht zhurma q tekembramja nuk sjell asnj nism konkrete.
Debati pr fat t keq, sic ka treguar prvoja e mparshme nuk sjell asgj t mir. Sepse ata q e drejtojn, q e dirigjojn diskursin, n m t shumtn e rasteve jan njerz t prfshir n zullumet komuniste.
Pr me keq, ky debat i ndihmon ata, pasiq u jep mundsin t manifestojn n publik, kinse nj lloj vullneti pro-hapjes, n mnyr q t krijojn imazhin se nuk kan asnj peng prej s shkuars.
Ndodh jo rrall q flamurtart m t zellshm t jen bash ish-bashkpunort m t thekur t spiunimit dhe lincimit t mijra shqiptarve gjat regjimit t Hoxhs.
Faktikisht, n mnyr q t hapen dosjet do t duhej nj iniciativ parlamentare. Jo vetm ata q kan vuajtur, por edhe pjesa e pandotur e shoqris son, krkon q t bhet kjo transparenc, ky katharsis.
Parlamenti yn deri me tani, nuk ka kaluar as rezolutn q dnon krimet e kryera nga sistemi komunist, nj imperativ jo vetm i krkuar nga normaliteti i zhvillimeve t brendshme, por edhe nga Kshilli i Europs.
Duke qen se nj pjes e mir e kartonave n Kuvend, nga ata m t fortt, i mbajn njerz t painteresuar pr hapjen e dosjeve, nuk kemi se te presim prej ktij institucioni.
Kshtu q hapja apo mos-hapja e dosjeve t bashkpuntorve t sigurimit t shtetit shndrrohet n nj shtje t brendshme t politiks, e cila edhe pse sht e prfshir n nj loj t fort antagoniste, n kt rast gjen gjuhn e komunikimit pr t rn dakort kundr transparencs.
N kt rrethan, prfaqsuesit tan politik, elita e zgjedhur nga vet ne, votues jan edhe ata q jan prndjekur, duhet vn seriozisht n prov.
S pari, duhet shptuar debati, ai duhet zgjeruar. Nse marrin pjes mendje t hapura, n fund t fundit vet viktimat, por sidomos t rinjt, nj gjenerat q prbn shumicn e popullsis, athere opinioni do t drejtohet natyrshm drejt asaj ka duhet t ndodhe, dhe jo si krkohet t drejtohet n qorrsokake.
Se dyti, ekziston mundsia q Parlameentit ti imponohet. Ka nj rregull q thot se iniciativa ligjore, mund t ndrmarrin vet qytetart duke bashkuar firmat. Dhe sigurisht gjenden n kt vend m shum se 20 mije vet q jan t interesuar q katharsisi t ndodh.
Kjo do tu jap shansin qytetarve pr t par se si do t reagojne ata q na udheheqin dhe sa legjitim jane ata. Ne duhet, dhe e kemi pr detyr ta dim se k kemi n krye, kush qeveris, dhe sidomos cilt jan ata q do ta krkojn srish votn ton. Shqipria nuk meriton t shkoj n BE, as n NATO, nse ish-bashkpuntort e sigurimit t shtetit vazhdojn t jen pjes e vendimarrjeve m t rndsishme.