Ishulli i presidentëve, sulmon diktatorët e Amerikës Latine

Roli ndërkombëtar i Presidentit Chavez si karikaturë gazmore është më shumë interesant sesa lajmet lokale

Një serial televiziv kohët e fundit ka pushtuar Amerikën Latine, madje tashmë është shtrirë gjithmonë e më shumë mes fansave nga e gjithë bota, të cilët kanë shprehur dëshirën të kenë një produkt të tillë të ngjashëm edhe për përfaqësuesit e vendeve të tyre. Ky serial i ndaluar për tu transmetuar në televizion është shfaqur vetëm në internet, duke bërë një numër të madh shikuesish. Seriali i animuar bën fjalë për ishullin e të famshmeve ose më saktë për "Ishullin presidencial" ("Isla Presidencial"), një karikaturë e re venezueliane që shfrytëzon dhe satirizon marrëdhëniet e diskutueshme dhe të ndryshme që kanë kryetarët e shteteve dhe si lidhen ato në rajon.

Duke u shfaqur për herë të parë në një faqe venezuelase bëri si protagonist Presidentin Hugo Chavez, i cili për dy vjet është bërë një sukses i zhurmshëm në internet, ku autorët e saj e shfaqën në fillim në blogun e tyre satirik për të shmangur censurën.

Juan Andres Ravell dhe Oswaldo Graziani, ish-skenaristët e televizionit, thonë se qëllimi kryesor i blogut të tyre, Capybara bipolar (www.elchiguirebipolar.com/), është për të bërë njerëzit të qeshin dhe të ndriçohen nga mjedisi i polarizimit politike. Krijimi i tyre të fundit është "Presidenciale Island," një serial i animuar që zgjeron satirën edhe për udhëheqës të tjerë të Amerikës Latine. Seriali është një fluturim i dramës televizive amerikane "Lost" featuring udhëheqësit e Amerikës Latine që janë në ishull pas mbytjes bashkë me Chavez në një ishull të vetmuar. "Presidenciale Island" ka qenë një hit në Amerikën Latine dhe ka krijuar një numër fansash ndërkombëtare në Facebook dhe Twitter si për Ravell, 28-vjeçar po ashtu edhe për Grazianin.

Episodi i parë ka pasur më shumë se 1 milion shikues dhe u shpall në shkurt si faqja me dyfishim të trafikut në blog Capybara bipolar, i cili merr emrin e vet nga një brejtës i madhe i Amerikës së Jugut. Në këtë serial nuk mund të rrinte pa u përfshirë gjithashtu as karikatura e Presidentit Barack Obama, i cili paraqitet në fund të episodit të dytë duke gjuajtur Chavezin me një shigjetë qetësuese nga maja e një pemë kokosi që të qetësohej. "Roli ndërkombëtar i Presidentit Chavez si karikaturë gazmore është më shumë interesante sesa lajmet lokale", - tha Ravell, i cili ishte i frymëzuar nga shkrimtari humoristik i SHBA-ve, Stephen Colbert për politike dhe serialin e animuar televiziv "South Park". Chavez ballafaqohet me kritika të sundimit të tij 11-vjeçar si rënie ekonomike dhe mungesa të energjisë elektrike që i bëjnë dëm popullaritetit të tij i cili për ta përmirësuar është përpjekur të heshtë kundërshtarët e tij që thonë se ai është duke u bërë një diktator. "Chavez është shakator, por unë nuk e di nëse ai e ka sensin e humorit kur shakaja është për të", - tha Graziani. "Unë shpresoj se ai qesh me veten. Gjëja më e mirë që mund të ndodhë në këtë vend, është se ai do të qeshë me veten, por unë dyshoj për këtë".

Ish-koloneli i ushtrisë revolucionare socialiste nuk pranoi të përtërinte licencën e RCTV, rrjetit kritik televiziv dhe të revokonte licencat e dhjetëra radiostacioneve të tjera. Ai gjithashtu ka sugjeruar që të kontrollohet edhe interneti po të jetë e nevojshme. Ravell dhe Graziani thanë se produkti i tyre, i një satire politike, është e mundur të shfaqet vetëm në internet sot në Venezuelë, sepse asnjë nga transmetuesit nuk do të guxonte të rrezikonte të humbiste licencat e tyre. Përpjekja e tyre e parë në televizion kabllor në 2007 është redaktuar në mënyrë shumë të thellë sa humori i tyre humbi pothuajse krejtësisht dhe pas kësaj ata vendosën të lëviznin në internet, ku licencat e qeverisë janë të panevojshme. "Qeveritë autoritare nuk mund të tolerojë humorin", - tha Emilio Lovera, një shkrimtar humorist i njohur venezuelase, i rekrutuar të imitojë zërat e Chavezit dhe udhëheqësit e tjerë të Amerikës Latine në seri. "Deri më tani asnjë zyrtar i qeverisë nuk ka sulmuar direkt, - tha Ravell, babai i të cilit përdoret në krye të opozitës kryesore televizive të rrjetit Globovision. - Por unë nuk do të habitesha nëse ata do të trokisnin në derë në çdo moment".

Rastet satirike janë nga më të larmishmet në këtë emision që nga vendosja e Presidentit kolumbian Alvaro Uribe në të njëjtën dhomë me Presidentin venezuelas Hugo Chávez, shto pastaj seri pas serie presidentët nga Brazili, Bolivia, Kili, Meksika, Argjentina, Ekuadori dhe për disa arsye, Mbreti i Spanjës. Ky serial i frymëzuar nga seriali Lost dhe personazhet reale të shteteve është klasifikuar si seriali më i parë nga klikimet ne web dhe pa dyshim ai është vërtet për të qeshur. Pasi u dërgua të një faqe interneti venezuelase më pak se disa muaj më parë, episodi i parë fillon me dymbëdhjetë presidentë të bllokuar në një ishull të largët, pa ushqim, asnjë qeveri dhe, natyrisht, pa pushtet. Ata janë aty të gjithë dhe ata duhet të gjejnë një mënyrë për të mbijetuar duke u bashkuar, me siguri duke e çuar bashkëjetesën në lloj-lloj situatash gazmore.

Është faqja e Youtube deri tani faqja e përhapjes më të shpejtë të këtij emisioni në të gjithë rajonin. "Në shumicën e vendeve të Amerikës Latine nuk ka humor politik, një mënyrë që i bën njerëzit të ndihen të tërhequr", - shpjegon Juan Andrés Ravell, një nga krijuesit e serialit.

Çdo episod është postuar në blog "El Chigüire bipolar", e cila rregullisht përmban satirë dhe lajme të rreme politike dhe që drejtohet nga tre venezuelasit e rinj Oswaldo Graziani, Alvaro Mora dhe Ravell, djali i ish-drejtorit të rrjetit Globovisión, i cili ka marrë kërcënime të panumërta për të qenë i mbyllur nga administrata Chávez dhe për të qenë "pjesë e opozitës".

"Ishulli" fillon me fundin e samitit të Amerikës Latine, në të cilin braziliani Lula Da Silva i fton të gjithë për të marrë një udhëtim me anije në det. Por udhëtimi përfundon shpejt, kur kryetarët Chávez dhe Uribe të fillojnë luftën për ta kthyer anijen nga duan vetë (Chávez dëshiron të kthehet majtas, Uribe, drejt) dhe deri sa godasin një gur. Anija fundoset dhe ata të gjithë përfundojnë të bllokuar në një ishull, ku të gjithë ata do të duhet të merren me njëri-tjetrin për të mbijetuar.

Chávez duket si protagonist i ekranit, megjithatë të gjitha personazhet e tjera sigurojnë kohë të mjaftueshme në ekran për të argëtuar publikun me klishetë: Presidentja e Argjentinës Kristina Kirchner është paraqitur si një seks bombë (ajo vesh një bikini kokosi), ndërsa Presidenti bolivian Evo Morales si i dashuruar në fshehtësi me Hugo Chávez.

"Ne kemi shumë presidentët tërheqës në rajon dhe ata na japin shumë materiale për të punuar me ta. Kristina, Evo, Chávez... ata janë të përsosur për komedi!", - thotë Graziani për Reuters. Kjo nuk është hera e parë që ky grup miqsh krijon këtë lloj parodie. Në 2007, ata krijuan "Nada que" serial i animuar, i cili u transmetua në rrjetin Sony Entertainment Television ku talleshin politikanët dhe aktorët. "Për ne, ai ishte një lloj seriali i papërfunduar. Gjë e mirë për ne është interneti, pasi na mundëson të jemi më të lirë në kreativitet për të bërë atë që duam", - thotë ai.

Ravell shpjegon se ata ndihen si anëtarë të një grupi gueril dhe informon se shumë herë kanë punuar në karikaturë deri vonë natën për shumë pak të holla, dhe shumë herë duke i shitur tepër lirë. Deri tani, website tregon rritjen ekstreme të vizitorëve të shtuar dhe sasia e tifozëve vazhdon të rritet. Dhe, edhe pse seriali është i ngarkuar me sarkazëm të mprehtë dhe parodi, ai mund të jetë një mënyrë për të parë të çarat e xhaketës, frustrimet, në popullsinë e Amerikës Latine për polarizimin kohët e fundit në rritje të politikës në rajon.