Ja sesi Pakistani planifikon një mbretëri të dytë të talebanëve

Raporti (ish) sekret i NATO zbulon marrëdhëniet e shërbimit të fshehtë pakistanez me talëbanët në përgatitjen e bombave dhe taktikën e presidentit Obama

“Nuk mund të bësh asnjë lëvizje në Kunar pa e marrë vesh pakistanezët. Ata dinë çdo gjë, janë në kontroll të çdo gjëje. Talibanët nuk janë islami: janë Islamabadi”. Njeriu i Al-Kaedës ankohet për kontrollin e madh e mbytës të ushtruar nga sponsorët e saj në shërbimet e inteligjencës në Islamabad, të cilët kontrollojnë forcat e shumta anti ISAF e anti qeveritare në Afganistan - duke përfshirë Kunarin, që është një luginë e pakalueshme përtej kufirit. Kjo është pjesë e një koleksioni të deklaratave të fshehta të marra kohët e fundit nga 4000 të burgosurit e luftës së NATO-s, e ekzaminuar në janar në bazën ushtarake të Bagramit dhe që ka arritur tashmë në Times të Londrës e në BBC. Të dy mediat britanike zgjodhën të nxirrnin në pah atë që ata e konsiderojnë pikë të egër, për bashkëpunim mes shërbimeve të zbulimit pakistanez, të komanduar nga themelimi ushtarak dhe nga ekstremistët afganë. Lajm i vjetër, dhe titujt janë zhvoshkur nga komente sarkastike. Risia është krejt tjetër: përshtypja që krijohet nga leximi i rrëfimeve është se të burgosurit talebanë janë tashmë të sigurt se "sapo ISAF do të mënjanohet, fitorja do të jetë e pashmangshme," për të përdorur një hap thelbësor të raportit. Si Islamabadi, si NATO, gjatë ditës së djeshme, janë përpjekur të rivlerësojnë rëndësinë e raportit.

Këtu janë të tjerët, në të njëjtën linjë. "Vitin e fundit ka pasur një tendencë të paparë edhe nga qeveria e Republikës Islamike të Afganistanit, për t’u bashkuar me çështjen rebele. Civilët afganë shpesh preferojnë të administrohen nga talebanët në vend të qeverisë për shkak të korrupsionit, paragjykimeve etnike (Afganistani është i ndarë në mes talebanëve Pashtun dhe të gjithë të tjerëve) dhe mungesës së marrëdhënieve me udhëheqësit fetarë e fisnorë . Efikasiteti i administrimit të talebanëve çon në një normë më të lartë të rekrutimit, që si pasojë i lejon ata të zëvendësojnë humbjet”. "Ndryshe nga vitet e kaluara, të burgosurit janë më të sigurt, jo vetëm në potencialin e tyre për të fituar, por edhe në drejtësinë e kauzës së tyre". Kush e di se çfarë kanë zyrtarët e ISAF-it në bazën e  Bagramit, pasi kanë lexuar se edhe në qeverinë e Kabulit po bashkohen me çështjen talebane.

Një pasazh tjetër shënon vdekjen e strategjisë së madhe të miratuar në vitin 2009 nga presidenti amerikan, Barak Obama, që donte të fitonte zemrat dhe mendjet e afganëve edhe në sajë të prezencës së gjeneralit, Stanley McChrystal, që sot gjendet pas një karrigeje në Yale dhe më pas të David H. Petraeus, sot në tryezën e drejtorit të CIA-s në Langley: "Të burgosur nga i gjithë Afganistani pretendojnë se mbështetja e njerëzve në lidhje me rekrutimin dhe donacionet  është rritur në vitin e fundit”.

Ideja që përsëritet tek të burgosurit është se lufta ka një datë skadimi, viti 2014 dhe rrjedhimisht pritet që trupat perëndimore të braktisin fushën sipas kalendarit të shpallur, sepse atëherë mund të bëhen marrëveshje me qeverinë e Kabulit, që do të jetë më e butë. Ndërkohë, humbjet nuk kanë shumë rëndësi: "Udhëheqësit e talebanëve i kanë konsideruar ato. Komandantët dhe luftëtarët janë të zëvendësuar lehtësisht, me një ndikim minimal në operacione. Pas heqjes së një komandanti, ISAFI shpesh fokusohet në fusha e objektiva të tjera. Kjo lloj gjuetie ndaj njeriut mund të heqë komandantë të veçantë nga fusha e betejës, por ka një efekt të papërfillshëm në operacionet e talebanëve të marra së bashku”.

Raporti është plot me detaje interesante. "Shërbimet e inteligjencës së Pakistanit e dinë vendndodhjen e të gjithë udhëheqësve talebanë dhe i manipulojnë ata hasur në rezistencë. Klani Hakani, për shembull, shtrihet menjëherë në perëndim të zyrës së zbulimit të pistës ajrore të Miram Shah” ( kani Hakan është fraksioni më i dhunshëm dhe më i mirë organizuar, Miram Shah është një qytet i vogël në zonat fisnore, të cilat janë shpesh në shënjestër nga avionët e telekomanduar amerikanë). "Komandantët talebanë të nivelit të lartë si Nasiruddin Hakani, kanë një shtëpi në afërsi të selisë ISI në kryeqytetin Islamabad". "Shumica e fondeve vijnë nga donacionet e kërkuara derë më derë në Pakistan, në dritën e diellit".  Ka një pasazh që bie ndesh me përpjekjet e administratës së SHBA-së për të ndarë në diskursin publik talebanët afganë nga "të huajt" e Al-Kaedës: "Pavarësisht nga reklama, kurrë nuk ka qenë një ndarje formale".