Kriza, një rast që shoqëria greke të çlirohet nga kultura e papërgjegjshmërisë

Nëse politikanët grekë do të kishin ndopak ndjenjën e rastit, ata do ta kishin mbajtur gojën të kyçur. Farmacisti pensionist Dimitris Christoulas u vetëvra mëngjesin e së mërkurës në sheshin “Syntagma” për shkak të keqmenaxhimit të madh të financave të fondeve të sigurimit shoqëror të shtetit, nga një varg qeverish. Që nga viti 1952, kur u miratua ligji që lejon guvernatorin e Bankës së Greqisë të shndërrojë kursimet e fondeve të sigurisë shoqërore në bono dhe aksione, çdo qeveri ka plaçkitur sistematikisht paratë e njerëzve. Herë pas here ne dëgjojmë ministra apo drejtorë fondesh që ankohen për përmasat e evazionit të kontributeve të sigurimeve shoqërore, megjithëse janë ata që e kanë lejuar atë, gjoja për të nxitur sipërmarrjen por kryesisht (në mos vetëm) për t’u shërbyer lidhjeve të tyre klienteliste. Një përpjekje e vonuar për të shfajësuar sistemin e sigurimit shoqëror të keqmenaxhimit dhe korrupsionit ka nxjerrë në shesh histori të neveritshme të punonjësve të cilët u lëshuan pensione dhe përfitime njerëzve që nuk i meritonin. Megjithëse i vonuar, ky rrezik i ri është i justifikuar. Nga ana e saj, e majta asnjëherë nuk është shqetësuar vërtet për të diskutuar menaxhimin financiar të fondeve të sigurimit shoqëror të shtetit para se përllogaritja e borxhit grek të godiste kursimet dhe obligacionet e tyre. Plaçkitja e arkës së fondeve të sigurimit shoqëror ishte kryer duke përdorur justifikimin se shteti gjithmonë do ta mbulojë koston e pensioneve dhe kujdesit shëndetësor. Por shteti ka dështuar dhe premtimet e qeverisë nuk janë marrë seriozisht nga askush, sepse ato nuk vlejnë fare. Politikanët grekë e çuan vendin në falimentim dhe shpenzuan kursimet e punëtorëve të tij. Vajtimet për vdekjen e Christoulas nga politikanët me pamje të ngrysur nuk bindën askënd. Ata ishin refuzues. Dhe le të shpresojmë se ata nuk përpiqen t?ia hedhin fajin trojkës apo memorandumit, për vdekjen e këtij njeriu. Njerëzit përgjegjës për menaxhimin kriminal të fondeve të sigurimit shoqëror grek kanë emra. Kontrolli i fondeve ka nevojë të kalojë në duart e anëtarëve të tyre. Duhet të jenë ata që duhet të zgjedhin administrimet e tyre, që kontrollojnë mekanizmin e të ardhurave dhe që vendosin nëse duhet t’i investojnë kursimet e tyre dhe ku. Ajo çka kemi nevojë të shohim është një ndryshim rrënjësor, jo një shfaqje ndjeshmërie. Më në fund, fëmijët duhet të rriten.