Marie Colvin ka raportuar nga Shqiperia
Te tjera rreth shkrimit Unioni i gazetareve Nderim per koleget
Marie Colvin dhe une ishim se bashku ne Shqiperi gjate atyre diteve te cmendura kur vendi ishte plote me refugjate shqiptare kosovare qe iknin nga ofensiva serbe ne Kosove qe filloi me protetat per pavaresine nga Jugosllavia te minoritetit shqiptar. Qendruam ne te njejtin hotel dhe perdorem fiksera te njejte duke u perpjekur per te kuptuar se cfare po ndodhte.
Kohet e fundit rruget tona u kryqezuan disa here ne Irak dhe me pas rregullisht ne Kandahar. Ajo vinte nga Kabuli dhe me merrte per dreke apo darke per te diskutuar situaten ne jug dhe te ndante me mua kontaktet e te rrinte gjithmone e informuar per situaten e sigurise. Vecanerisht interesohej per ate se cfare kane qene kanadezet deri tani. Zonja Colvin 56 vjec ishte amerikane por punoi per Sunday Times per disa dekada. Me kalimin e kohes ajo fitoi reputacionin e gazetares se luftes me me eksperience ne Britani. Ne Timorin Lindor ne 1999 kur trupat indoneziane u mbyllen ne nje kapanon te kombeve te Bashkuara ne Dili ku ishin strehuar 1500 vete Kombet e Bashkuara donin qe te dilnin jashte loje dhe te linin refugjatet ne fatin e tyre. Zonja Colvin dhe dy gazetare te tjera femra qendruan ne ate vend.
Perfundimisht te turperuar nga kurajua e gazetareve forcat indoneziane i lejuan refugjatet te iknin.
Per here te fundit e kam pare ne hollin e nje hoteli ne Kajro ne tetor apo nentor. Hyme te dy aty nderkohe qe ishim nen efektet e gazit lotsjelles gjate nje proteste qe ishte zhvilluar disa metra me tutje.
Zonja Colvin ishte nje figure e spikatur. Dhe u be me e kerkuar pasi u godit me predhe ne sy disa vite me pas kur mbulonte konfliktin ne Sri Lanka. Pas kesaj ajo vendoste nje mbulese te zeze ne sy.
Nje grua me sqime e cila ne shikim te pare dukej e papershtatshme per te punuar ne zonat me te keqia te konflikteve ajo ishte kurajoze. Gjate viteve ajo zhvilloi nje ambicie per te raportuar nga zonat me te thella dhe me te rrezikshme. Kjo gje i vinte per shtat. Ndryshe nga shume gazetare te medias se shkruar ajo deshironte ne fakt insistonte per te ecur perpara per te qene nje deshmitare ne zonat e konfliktit. Ne kete aspekt ajo ngjasonte me shume me fotografet e luftes sesa me tribute e mediave te shkruara.
Ajo ishte me shume sesa nje reportere lufte John Etheroe kryeredaktor i Sunday Times tha ne nje deklarate te merkuren. Ajo ishte nje grua me nje deshire te madhe per te jetuar plot humor dhe dinakeri dhe e rrethuar nga shume miq shumica e te cileve i frikesoheshin konsekuencave te guximit te saj.
Nje nga skupet e saj me te fundit ishte koloneli Muammar Gaddaf ne intervisten e tij te fundit qe ajo e ndau me Christiane Amanpour e ABC Nees dhe Jeremy Boeen nga BBC. Raportimi i fundit nga Homs ishte rreth vdekjes se nje foshnjeje mashkull qe u godit nga nje predhe.
Zonja Colvin ngriti filozofine e saj te luftes duke raportuar ne nje sherbim memorial per gazetaret e vrane ne zonat e konfliktit ne 2010.
Kratere. Djegie shtepish. Trupa te sakatuar. Gra qe qajne per femijet dhe burrat. Misioni yne eshte te raportojme keto tmerre lufte me saktesi dhe pa paragjykime tha ajo. Zonja Colvin u vra se bashku me Remi Ochlik nje fotograf lufte 28 vjecar. Ne karrieren e tij te shkurter zoti Ochlik mbuloi luftimet ne Republiken Demokratike te Kongos ne 2008 zgjedhjet presidenciale te 2010 epidemine e koleres ne Haiti dhe revolucionet e pranveres arabe ne 2011 ne Tunizi Egjipt dhe Libi.
Matthee Fisher eshte gazetar ne Kanada
Kohet e fundit rruget tona u kryqezuan disa here ne Irak dhe me pas rregullisht ne Kandahar. Ajo vinte nga Kabuli dhe me merrte per dreke apo darke per te diskutuar situaten ne jug dhe te ndante me mua kontaktet e te rrinte gjithmone e informuar per situaten e sigurise. Vecanerisht interesohej per ate se cfare kane qene kanadezet deri tani. Zonja Colvin 56 vjec ishte amerikane por punoi per Sunday Times per disa dekada. Me kalimin e kohes ajo fitoi reputacionin e gazetares se luftes me me eksperience ne Britani. Ne Timorin Lindor ne 1999 kur trupat indoneziane u mbyllen ne nje kapanon te kombeve te Bashkuara ne Dili ku ishin strehuar 1500 vete Kombet e Bashkuara donin qe te dilnin jashte loje dhe te linin refugjatet ne fatin e tyre. Zonja Colvin dhe dy gazetare te tjera femra qendruan ne ate vend.
Perfundimisht te turperuar nga kurajua e gazetareve forcat indoneziane i lejuan refugjatet te iknin.
Per here te fundit e kam pare ne hollin e nje hoteli ne Kajro ne tetor apo nentor. Hyme te dy aty nderkohe qe ishim nen efektet e gazit lotsjelles gjate nje proteste qe ishte zhvilluar disa metra me tutje.
Zonja Colvin ishte nje figure e spikatur. Dhe u be me e kerkuar pasi u godit me predhe ne sy disa vite me pas kur mbulonte konfliktin ne Sri Lanka. Pas kesaj ajo vendoste nje mbulese te zeze ne sy.
Nje grua me sqime e cila ne shikim te pare dukej e papershtatshme per te punuar ne zonat me te keqia te konflikteve ajo ishte kurajoze. Gjate viteve ajo zhvilloi nje ambicie per te raportuar nga zonat me te thella dhe me te rrezikshme. Kjo gje i vinte per shtat. Ndryshe nga shume gazetare te medias se shkruar ajo deshironte ne fakt insistonte per te ecur perpara per te qene nje deshmitare ne zonat e konfliktit. Ne kete aspekt ajo ngjasonte me shume me fotografet e luftes sesa me tribute e mediave te shkruara.
Ajo ishte me shume sesa nje reportere lufte John Etheroe kryeredaktor i Sunday Times tha ne nje deklarate te merkuren. Ajo ishte nje grua me nje deshire te madhe per te jetuar plot humor dhe dinakeri dhe e rrethuar nga shume miq shumica e te cileve i frikesoheshin konsekuencave te guximit te saj.
Nje nga skupet e saj me te fundit ishte koloneli Muammar Gaddaf ne intervisten e tij te fundit qe ajo e ndau me Christiane Amanpour e ABC Nees dhe Jeremy Boeen nga BBC. Raportimi i fundit nga Homs ishte rreth vdekjes se nje foshnjeje mashkull qe u godit nga nje predhe.
Zonja Colvin ngriti filozofine e saj te luftes duke raportuar ne nje sherbim memorial per gazetaret e vrane ne zonat e konfliktit ne 2010.
Kratere. Djegie shtepish. Trupa te sakatuar. Gra qe qajne per femijet dhe burrat. Misioni yne eshte te raportojme keto tmerre lufte me saktesi dhe pa paragjykime tha ajo. Zonja Colvin u vra se bashku me Remi Ochlik nje fotograf lufte 28 vjecar. Ne karrieren e tij te shkurter zoti Ochlik mbuloi luftimet ne Republiken Demokratike te Kongos ne 2008 zgjedhjet presidenciale te 2010 epidemine e koleres ne Haiti dhe revolucionet e pranveres arabe ne 2011 ne Tunizi Egjipt dhe Libi.
Matthee Fisher eshte gazetar ne Kanada