Merkeli dhe Sarkozy me sukses te vogel

Kancelarja Angela Merkel kishte ide te mira por ne takim vetem pak prej tyre arriten ti bindnin te tjeret. Per kete mbetet vetem nje shprese qe ne takimin e dhjetorit te arrihet perfundimi i deshiruar. Shkaku ka te beje edhe me marreveshjen per te cilen kishin rene dakord mes tyre Merkeli dhe presidenti francez Nicolas Sarkozy ne Deauville e cila thuajse e kishte revoltuar te gjithe BE-ne. Perkrahesit e sanksioneve automatike ndaj mekatareve te borxheve vune re me tmerr se kancelarja hoqi dore prej ketij qellimi qendror. Me kete hap Merkeli e goditi pas shpine edhe Komisionin e BE-se i cili ndiqte gjithashtu kete qellim dhe deri ne takimin e Deauville-s qe i sigurt per mbeshtetjen gjermane. Se fundi te anashkaluar duhet ta kete ndjere veten edhe presidenti i keshillit Van Rompuy. Ky ishte ngarkuar prej kryetareve te shteteve dhe te qeverive me perpilimin e reformave. Por perpara se ky ti shpallte zyrtarisht perfundimet e tij dy te medhejte Merkel dhe Sarkozy thane the e kishin marre vendimin.
Si kunderpergjigje per te qehur dore prej sanksioneve Sarkozy e kishte siguruar Merkelin se Franca do te jete pro kerkeses se Gjermanise per ndryshimin e marreveshjeve te BE-se. Se sa pa vlere qe kjo Merkeli e perjetoi vete ne takim. Rralle ka pasur ne BE me pare ndonje mur kaq te forte rezistence sidomos ne lidhje me ceshtjen e heqjes se te drejtes se votes. Kjo do te thote se Merkeli hoqi dore me heret se duhej prej nje prej mjeteve me te rendesishme te stabilizimit te euros por nuk mund te bleje dot asgje si kunderpergjigje - te pakten deri tani jo.
Sepse nese BE-ja do te arrije qe te biere dakord deri ne dhjetor per kete te ashtuquajtur ndryshim te vogel te marreveshjes nuk varet ne asnje menyre vetem prej Frances. eshtjen me heqjen e se drejtes se votes Merkeli mund ta harroje. Tani edhe ajo vete thote vetem se deshiron qe kjo teme te mbetet ne rendin e dites. Dhe me teper sesa te futet ne rendin e dites kjo teme nuk do te shkoje.
Ndryshe qendron puna me idene e nje mekanizimi te vazhdueshem per shpetimin e shteteve ne nevoje. Pjesemarrja e kreditoreve private eshte kudo e mirepritur. Dhe frika prej nje falimentimi te shtetit ne te gjithe zonen e euros mund te ushtroje nje lloj trystnie te nevojshme per te arritur ndryshime sado te vogla te marreveshjeve ne kete sektor.
Ironikja eshte Ne rast se Merkeli do te kishte luftuar ne takimin e Brukselit deri ne fund per sanksionet automatike dhe do te kishte kerkuar aleate per kete atehere ajo mund ti kishte kursyer vetes dhe te gjithe BE-se ndoshta nje pjese te grindjeve per ndryshimet e marreveshjeve. Sepse sa me te forta te jene instrumentet e disiplinimit perpara rastit te krizes aq me e paket eshte mundesia qe te behen te nevojshem mekanizmat e krizes.
Autor Christoph Hasselbach
Redaktor Pandeli Pani