Pas gati një vit luftë, si Ukraina sfidoi paragjykimet dhe mund të mposhtë Rusinë
“Kur të na sulmoni, do të shihni fytyrat tona. Jo shpinat tona, por fytyrat tona.” Këto ishin fjalët profetike të presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky disa orë pasi Vladimir Putin filloi pushtimin e tij më 24 shkurt 2022.
Shumë analistë prisnin që rezistenca e Ukrainës të shkatërrohej brenda disa ditësh. Por për një vit, ushtria ukrainase është përballur me një forcë shumë më të madhe, duke zmbrapsur fitimet fillestare të rusëve në Kharkiv dhe Kherson dhe duke mbajtur linjën në rajonin e kontestuar të Donbasit.
Në këtë proces, ukrainasit i kanë shkaktuar humbje të mëdha ushtrisë ruse dhe kanë nxjerrë në pah taktikat e vjetruara, udhëheqjen bajate dhe moralin e brishtë të një force më mbresëlënëse në paradë sesa në fushën e betejës.
Në të kundërt, njësitë ukrainase janë treguar të shkathëta dhe adaptive, duke shfrytëzuar teknologjinë e dronëve, komandën e decentralizuar dhe planifikimin e zgjuar operacional për të shfrytëzuar dobësitë në sistemet e armikut të tyre.
Ndoshta një nga shembujt më mbresëlënës të shkathtësisë ukrainase erdhi në ditën e parë të pushtimit, kur një forcë e madhe sulmuese me helikopterë rusë pushtoi një aeroport në periferi të kryeqytetit Kiev, duke kërcënuar se do ta kthente atë në bazën e vetë. Natën tjetër, forcat speciale ukrainase, të mbështetura nga artileri e saktë, depërtuan në bazë, vranë dhjetëra parashutistë rusë dhe çaktivizuan pistën. Koncepti rus i operacioneve po shkatërrohej në fazën e tij të parë.
Ky veprim nënvizoi vendosmërinë e Zelenskit. “Kam nevojë për municion, jo për një udhëtim”, tha ai ndërsa refuzoi një ofertë nga Shtetet e Bashkuara për evakuim nga Kievi.
Shkathtësia e ukrainasve është përforcuar nga infuzionet e pajisjeve perëndimore, shumica e të cilave një gjeneratë më e mirë se armatura ruse. Si fillim, ishin armët antitank britanike dhe amerikane dhe dronët sulmues turq që ndihmuan në ndalimin e lëvizjes ruse drejt Kievit.
Më vonë u zbuluan sisteme të sakta raketash HIMARS me shumë lëshime, artileri me rreze të gjatë nga Franca, Polonia dhe gjetkë, që i mundësonin Ukrainës të degradonte postet komanduese ruse, depot e municionit dhe depot e karburantit. Mbledhja dhe bashkimi i inteligjencës në kohë reale (i mbështetur nga NATO), u integrua, duke krijuar një fushë beteje ku njësitë ukrainase zbuluan objektivat më shpejt se forcat ruse.
Sistemet e mbrojtjes ajrore kanë zbehur breshëritë e raketave dhe dronëve rusë dhe kanë dekurajuar forcat e saj ajrore që të kryejnë misione drejtpërdrejt mbi hapësirën ajrore të Ukrainës.
Por ka pasur një vonesë të rregullt dhe të kushtueshme midis asaj që ukrainasve u nevojitet shumë dhe kur ajo dorëzohet. Siç tha një zyrtar ukrainas për CNN këtë muaj, “Ne kemi nevojë për ndihmë dje dhe na është premtuar nesër. Dallimi mes së djeshmes dhe së nesërmes është jeta e njerëzve tanë.”
/rtsh.al/