Përse e duan gjermanët kombëtaren e tyre
Gjermania mbrriti deri n 1/8 e finaleve t Kampionatit Botror. E papritura nuk sht dhe aq shum suksesi politik, por perceptimi i ekipit. Ajo q sjell ai sht e reja. T jemi t sinqert: Edhe pr futbollin sht humbje. M par, n mesjetn e futbollit, pra deri n vitin 2006, ekipet gjermane vlersoheshin si mishrim i nj vendi t frikshm, mashtrues, q u rrmben fitoren ekipeve t tjera, q luajn m mir. A s`sht kjo tipike, gjermane. "Tanket gjerman" ishin lojtart gjerman dhe ky prshkrim nuk ishte pozitiv. Nj autor britanik ka shkruar nj her se kampionati botror pa Gjermanin do t ishte si "star wars" pa Darth Vader. Darth Vader sht figura m e poshtr e filmit amerikan science-fiction. Kshtu shihej kjo edhe n Gjermani, t tjert triblojn, gjermant mbrohen dhe vrapojn. Dhe identifikimi me ekipin ishte i ndryshm: T tjert gzoheshin t shfrenuar me patos patriotik, pr gjermant kjo gj ishte shum nacionaliste, nj prdorim i relaksuar i simboleve nacionaliste as q mund t mendohej pr gjermant. Po tani? do gj ka ndryshuar, gjermant e duan ekipin e tyre dhe dalin tani t gzuar npr rrug, duke treguar patriotizm t padetyruar.
Si ka ndodhur kjo?
Nse ekipet kombtare t futbollit jan vrtet pasqyra e nj vendi, ather gjermanve u plqen ajo, ka jan duke par: Ekipi sht nj trup t rinjsh nga kultura t ndryshme, me rrnj familjare nga Tunizia n Gan, nga Polonia deri n Turqi. Shtypi botror tregon habin sa ndrkombtar dhe shumngjyrsh sht
ekipi gjerman. Gati gjysma e lojtarve t kombtares gjermane jan m origjin t huaj. Dhe ky ekip prpiqet t jet plot fantazi, t rrezatoj gzim dhe butsi, karakteristika, q n bot nuk shihen si tipike gjermane. Kshtu q edhe gabimet mund t falen. Njeriu nuk mund t jet gjithmon perfekt dhe pr t mbetur n gjuhn e futbollit, falet edhe kur humbet nj njmbdhjetmetrsh, si e humbi lojtari gjerman Lukas Podolski, n Kampionatin Botror. Rreziku i teprimeve sht i madh, por msimi i ri sht se Gjermania lejohet edhe q t humbas.
Topi sht i rrumbullakt, edhe mendimi mund t ndryshoj drejtimin.
M e trishtuar sht pamja, kur sheh futbollin e fqinjve t mdhenj t Gjermanis: N Itali turprohen, q lojtart nuk jan n gjendje t sjellin dika t re. Gjendja e ekipit kombtar sht e njjt si e vet vendit. N Franc shoku sht i madh pr ekipin e prar dhe flitet pr nj mundje morale. Shumica e francezve e dshiroi skualifikimin e ekipit q n raundet e para. Edhe n Angli ankesat jan t mdha dhe shihet vetm rezultati.
Edhe vera prrallore e 2006-s nxori n pah ndryshime, si pr shembull q n Gjermani mund t qeshet dhe t festohet dhe se vendi sht mikprits. Papritur n Gjermani filluan t tregoheshin flamurt, Gjermania prjetoi kthimin e simboleve kombtare me nj patriotizm t shndosh, q nuk binte er nacionalizm. Pr disa kjo ishte ca si shum, por n kt shtje mund t bhen ende prmirsime. Pas 1945-s trajtimi i simboleve nacionale u b shum problematik. Pr shum vet ishte e pakndshme t dgjohej himni kombtar dhe qndrimi ndaj kombit dhe do gjje kombtare u karakterizua nga ajo ka kishin shprdoruar gjermant n kohn e nacionalsocializmit.
Kur sheh sot rrugt e Gjermanis, sheh se flamuri gjerman sht kthyer gati n zbukurim modern, krejtsisht apolitik, shprehje e prkatsis n komunitet. Njeriu gzohet pr ekipin e prqendruar dhe alegro, q luan me fantazi me topin dhe q nj lojtar me emrin Cacau bn golin.
E pra, tipike gjermane.